خرداد كه از راه ميرسد، آرامآرام نوايي به گوش ميرسد؛ سرودي كه انگار با حافظه تاريخي ايرانيها گره خورده و با آن عجين شده است. در نظر بسياري از مردم كشورمان، سوم خرداد و آزادسازي خرمشهر با نوحه «ممد نبودي» معنا مييابد؛ نوحهاي كه جواد عزيزي يكي از پاسدارهاي خرمشهري آن را سرود و صداي گرم كويتيپور و حسين فخري جاودانهاش كرد.
جواد عزيزي كه حالا در دهه ششم زندگياش قرار دارد، به خوبي روزهاي بعد از فتح خرمشهر و حال و هوايي كه او را به سرودن اين شعر سوق داد به ياد ميآورد. او در گفتوگو با ما ميگويد: «شاعر نيستم! به آن معنا كه مرتب شعر بگويم، شايد گاهي ابياتي متناسب با شرايط زمان بسرايم. از نوجوانيام همين طور بود. بعد از انقلاب، فضا تغيير كرد. شعرهاي من هم همينطور. خرمشهر كه آزاد شد، احساس كردم جاي يك شعر در دفتر اشعارم خالي است!»
«ممد نبودي» چهار ماه بعد از فتح خرمشهر سروده ميشود. در اولين سالگرد شهادت محمد جهانآرا فرمانده سپاه خرمشهر در دوران مقاومت اين شهر. آن روز كارواني از بچههاي خرمشهري براي سالگرد جهانآرا راهي شده بود و عزيزي در ميانه راه نوحه معروفش را ميسرايد.
شاعر نوحه «ممد نبودي ببيني» اظهار ميدارد: «مهرماه 1361 بود. داشتيم به مراسم سالگرد شهيد جهانآرا ميرفتيم. چهار ماه از فتح خرمشهر ميگذشت و جاي او در آن حال و هوا واقعاً خالي بود. ميانه راه نوحه را سرودم و با اينكه از موسيقي سر رشتهاي ندارم و مداح نيستم، خودم با آهنگ خاصي مداحياش كردم.» بعدها يكي از دوستان عزيزي به او ميگويد كه نوحهاش را در دستگاه بيات اصفهان خوانده است. عزيزي ميگويد: «من از دستگاههاي موسیقي چيزي نميدانستم. اين سبك مداحي (سبكي كه ممد نبودي را اجرا كردم) از قديم در خوزستان خوانده ميشود. يادم است يك روضهاي در همين سبك و با شعري ديگر خوانده ميشد. آن شعر اينطور بود:
ليلا بگفتا اي شه لب تشنه كامان/دستم به دامان آقا الامان/ رودم به ميدان ميرود در چنگ گرگان/ از هجر اكبر مشكل برم جان/ آه و واويلا...»
مداحهاي قديمي خوزستاني كار جواد عزيزي را راحت كرده بودند. او تنها بايد شعر را ميسرود و لحن آهنگش را قديميها از قبل ساخته بودند. بعدها كويتيپور نيز اين نوحه را در همان سبكي اجرا ميكند كه جواد عزيزي اولين بار در اتوبوس مداحي كرده بود: «كويتيپور و حسين فخري هر دو اهل خرمشهر هستند. ابتدا نوحه را دادم حسين فخري خواند اما چون ضبط نشد، ماندگار هم نشد. تا مقطعي اين شعر بيشتر بين بچههاي خرمشهر شناخته شده بود، اما محرم سال63 كه كويتيپور آن را خواند، ضبط و با پخش از صدا و سيما همهگير شد. وقتي كويتيپور گفت ميخواهد آن را در محرم بخواند، گفتم اين نوحه براي جهانآرا گفته شده و مناسبتي با ماه محرم ندارد. گفت مهرماه امسال (1363) مصادف با ماه محرم است و با سالگرد شهادت جهانآرا مناسبت دارد. رفت و آن را اجرا كرد. ضبط شد و با پخش از صدا و سيما در سراسر ايران طرفدار پيدا كرد.»
