آنچه میتواند میلاد عرفانپور را از شاعران همنسلش متفاوت کند، همان چیزی است که در کلمه حکمت خلاصه میشود. حکمت دیدن یک حقیقت ازلی و ابدی در لحظهای کوتاه و یک آن است.
محمدمهدی سیار شاعرو استاد دانشگاه در مراسم رونمایی و جشن امضای کتاب «شمعدانیها» و دیگر مجموعه اشعار میلاد عرفانپور گفت: رباعی به شیوهای که عرفانپور پی گرفته، کشف ابدیت در لحظه است. پیدا کردن دریچهای در هر شیء و اتفاقی، در هر کلمهای و هر جذابیت موسیقایی کنار هم نشستهای. هر شاعری میتواند جذابیت موسیقایی دوکلمه برای نشستن کنار هم یا جذابیت یک رخداد و هر اتفاق دیگری را درک و پیدا کند، اما این کافی نیست و چگونه بیان کردن آن است که به شعر روح و جان تازه میدهد. اینکه بتوانی جذابیت ابدیت را بازگو و دریچهای از هر لحظه به فرازمان بازکنی و مهمتر اینکه این اتفاق بزرگ را تنها در چهار مصرع رقم بزنی، کار دشواری است که عرفانپور از پس آن برآمده است.
وی افزود: آنچه میتواند میلاد را از شاعران همنسل خودش متفاوت کند، همان چیزی است که در کلمه حکمت خلاصه میشود. حکمت دیدن یک حقیقت ازلی و ابدی در لحظهای کوتاه و یک آن است. این گمشده ادبیات و هنر ما امروز حکمت است. هر کسی به وسع خودش میتواند در لحظه این حقیقت را پیدا و بازگو کند و این کاری است که عرفانپور انجام داده است. گمانم این است کتاب «شمعدانیها» گزیده خود شاعر از میان آثارش است و هرکسی میتواند مطابق سلیقه خود، گزیده دیگری از میان سرودههای او فراهم کند.
در ادامه میلاد عرفانپور با بیان اینکه قبلتر قالبهای شعری دیگری را هم آزموده و سپس تصمیم گرفته است با رباعی بماند چراکه رباعی در عین کوتاه بودن کامل و رساست، عنوان کرد: شاید برخی از رباعیهایم یک عمق عارفانه و تأثیرگذاری معنوی پیدا کرده که برخی معتقدند حس نمیشود یک جوان آن را سروده است. من باوری درونی دارم درباره اینکه چطور این رباعیها خلق میشوند. از هر صد شعر یکی به آن ویژگی خاصی که باید میرسد و مخاطب هم آن را تشخیص میدهد و دوستش میدارد. به نظرم اگر شاعر در مسیر درستی که خدا برایش خواسته، پیش برود و صدق در کلام و عمل داشته باشد، به آنجا که باید میرسد.
گاهی روی یک رباعی از نظر فنی حساب کردهام، اما مردم شعری را که احساس تأثر درونیام را در آن بیان کردهام، دوست داشته و زمزمه کردهاند.
وی افزود: اگر شاعر مسیر درست را برود، گاهی خدا دستش را میگیرد و در لحظهای و آنی چیزی را به او نشان داده و دوباره به خاک برش میگرداند، یعنی او را برای یک لحظه در معرض تماشای ملکوت قرار میدهد و همین معدود لحظات است که شعرهای درخشان را رقم میزند. بنده کمترین هم کلماتم آینهای است برای تصویرکردن ملکوت و آن معنا، برای همین هم اگر چیز قابلی در کارهایم باشد، از من نیست و اگر ناخالصیای هست به سبب مشکلات وجودی ما آدمهاست. محمدرضا زائری نیز در این مراسم بخشی از قدرت رباعی را مرهون کوتاهیاش دانست و گفت: این موضوع را عرفانپور در مقدمه بسیار خواندنی «شمعدانیها» توضیح داده و به نظرم خواندن آن برای درک مسیری که شاعر در این سالها طی کرده، بسیار راهگشاست.
