سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: در ادعای مبارزه با تروریستم، کشورهای غربی و به خصوص انگلستان زیاد شعار دادهاند. در باره حمله مسلحانه به سفارت ایران در لندن که دهم اردیبهشت سال ۱۳۵۹ اتفاق افتاد هم این موضوع صدق میکند. مخصوصاً که تعلل پلیس و نیروهای ویژه انگلستان و همچنین طولانی کردن مدت زمان خلع سلاح تروریستها، به مدت شش روز، باعث شد تروریستها فرصت مناسبی برای تبلیغات علیه جمهوری اسلامی داشته باشند و در این بین هم دو نفر از کارکنان سفارت ایران کشته و یک نفر هم فلج شد. در سال ۲۰۱۷ انگلستان، فیلمی به نام «۶ روز» را با اقتباس از این حادثه تروریستی ساخت و در این فیلم، بدون در نظر گرفتن واقعیتهای ماجرا، تنها به تجلیل از نیروهای ویژه خود و تخریب سیاست وقت ایران، برای مبارزه با تروریستها پرداخت.
داستان حمله به سفارت ایران
فیلم «۶ روز» در ژانر تاریخی و اکشن، به کارگردانی «توا فریزر» ساخته شد. این فیلم محصول سال ۲۰۱۷ انگلستان و نیوزیلند است. داستان فیلم «۶ روز» در ماه آوریل سال ۱۹۸۰ یا دهم اردیبهشت سال ۱۳۵۹ شمسی اتفاق میافتد. در روز حادثه، شش فرد مسلح وارد سفارت ایران در لندن میشوند و تمامی افراد درون سفارت را گروگان میگیرند. پس از این اتفاق، تنشها بالا میگیرد و سرانجام نیروهای ویژه بریتانیا (SAS) تصمیم میگیرند برای نجات گروگانها در روز ششم گروگانگیری، مستقیم وارد عمل شوند...
در فیلم «۶ روز» از همان ابتدا و در مونولوگی گزارشی، عنوان میشود: «در دهه اخیر مقاومت ویژهای برای مبارزه با تروریسم بهوجود آمد ولی تروریستها با شعار صلح و گفتگو، اما در واقع برای وقت خریدن به منظور گسترش اعمال تروریستی، جلو آمدند.» بعد از این توضیح، بلافاصله تصویر امام خمینی در حال پیاده شدن از هواپیما در روز ۱۲ بهمن سال ۵۷ نشان داده میشود و گریزی هم به ماجرای تسخیر سفارت امریکا توسط دانشجویان ایرانی زده میشود. این نوع ورود به ماجرا از همان ابتدا، جهتگیری غرضورزانه فیلم را مشخص میکند و مخاطب در ادامه میبیند در طول داستان مدام سعی میشود تصویر آن سالها و وضعیت سیاسی ایران با اطلاعاتی نادرست و نصفه نیمه، به نمایش گذاشته شود.
رسانه خودمختار در کشوری آزاد!
یکی از نکات جالب در فیلم «۶ روز» نگاه به رسانههای وقت انگلستان در زمان وقوع این اتفاق است. در فیلم، وقتی گروگانگیران از پلیس تقاضا میکنند با شبکه بیبیسی مصاحبه داشته باشند و از دلایل این اقدام خود بگویند، مسئول عملیات در جواب میگوید هماهنگی با بیبیسی برای این مصاحبه، دو الی سه روز طول میکشد چراکه انگلستان یک کشور آزاد است و به شبکه بیبیسی، به عنوان یک رسانه آزاد نمیشود امر به کاری کرد!
این مسئله با توجه به سابقه بیبیسی در تحت پوشش قرار دادن سریع هر خبر مخالفی ولو در حد شایعه، درباره کشورهایی که از زیر استعمار انگلستان و دیگر اَیادیش بیرون آمدهاند، قابل توجه است. به خاطر همین دلایل و با توجه به این پیشینه بیبیسی، اینکه این شبکه قبول نکند بلافاصله با تروریستهایی مصاحبه کند که طبق آنچه در واقعیت اتفاق افتاد، مدام طی آن شش روز بیانیه صادر و با پوشش خبری وسیع، جمهوری اسلامی را متهم میکردند، غیرقابل قبول و حتی شبیه به طنز است.
تجزیهطلبان با زبان فارسی
گروگانگیرانی که وارد سفارت ایران در لندن شدند، جزو گروههای تجزیهطلبی بودند که خواهان خودمختاری استان خوزستان و تبدیل آن به سرزمینی به نام عربستان بودند و در فیلم «۶ روز» هم این مطلب عنوان میشود که مهمترین خواسته آنها برای آزادی گروگانها آزادسازی ۹۱ نفر از اعضای گروهشان است که هرچند در فیلم عنوان نشد ولی این ۹۱ نفر در ایران به دست داشتن در بمبگذاری و عملیات تروریستی در شهرهای جنوبی ایران محکوم بودند. مخاطب در فیلم «۶ روز» میبیند که این تروریستها با توجه به میزان نفرتی که از ایران و فارسیزبانان دارند، در عمل رفتارهای متناقضی از خود بروز میدهند. برای مثال تروریستهای عرب زبان که به قول خودشان پیرو «حزب دموکراتیک انقلابی عربستان» هستند، در زمانهایی که در سفارت ایران میخواهند با یکدیگر صحبت کنند، به جای زبان مادری و عربی، با زبان فارسی با هم مکالمه میکنند! آنها حتی وقتی میخواهند خواستههای خود را با دولت انگلستان مطرح کنند هم از زبان فارسی به جای زبان مادری خود استفاده میکنند، این مطلب با توجه به نفرتی که در فیلم، از زبان تروریستها نسبت به ایران و ایرانیها وجود دارد، بسیار غیرمنطقی و عجیب است. هرچند سازنده با این حرکت گویی قصد داشته ملیت واقعی این تروریستها را بر خلاف ادعاهایشان، ایرانی و فارسی زبان نشان دهد و نگاه منفی نسبت به ایران را در ذهن مخاطب خود ایجاد کند، اما در روند ماجرا این مطلب، برای مخاطب عجیب و غیرطبیعی به نظر میرسد.
تعلل برای جلب توجه رسانهها
در فیلم «۶ روز» مخاطب میبیند که عملیات دستگیری تروریستها حدود «۶ روز» طول میکشد و وقتی این عملیات، به اندازه کافی سر و صدای تبلیغاتی بهراه انداخت، در روز آخر و بدون دردسرهای قابل انتظار، سربازان نیروهای ویژه انگلستان یا همان SAS وارد عمل میشوند و در عرض چند ساعت، علاوه بر آزاد کردن گروگانها، تمام تروریستها را غیر از یک نفر از بین میبرند. این سرعت عمل یکمرتبهای، این سؤال را برای مخاطب به وجود میآورد که اگر نیروهای پلیس ویژه انگلستان اینقدر در کار خود ماهر بودند، چرا باید این عملیات تا این اندازه طولانی شود و مهمتر از آن، چرا تمام تروریستها غیر از یک نفر کشته میشوند و از همان یک نفر هم بازجویی درستی نمیشود...
تصویر کلیشهای قهرمان انگلیسی در فیلم «۶ روز» مثلاً قرار است در چند دقیقه نهایی با قدرت و مستقیم، وارد داستان شود و همه چیز را آنطور که قرار است، تمام کند ولی این سرعت عمل نهایی، به جای اینکه حس تحسین مخاطب را برانگیزد، موجب سردرگمی و تعجبش میشود. فیلم «۶ روز» در نهایت به دلیل ضعف فیلمنامه، پرداخت ضعیف داستان و نگاه کلیشهای به مسئله تروریستم نتوانست نظر مخاطبان را جلب کند و با دریافت نمره ۲/ ۶ از سایت پر طرفدار IMDB و نمرات پایینتر از دیگر سایتهای معتبر غربی، نشان داد که داستان توا فریزر، در به دست آوردن اعتماد و علاقه مخاطبانش با شکست مواجه شده است.
