پارسا یزدانی
حساسیت کاذب مهمترین تحفه دربی پایتخت است. پیکاری سنتی که تا چند سال پیش در عین حساسیت میتوانستی یک بازی زیبا را شاهد باشی، اما امروز دیگر از جذابیت و بازی تاکتیکی خبری نیست هرچه هست حاشیه است. حاشیه به متن غلبه کرده و در چند سال اخیر به ندرت یک بازی زیبا و تماشاگرپسند را شاهد بودیم. همین حساسیت کاذب کارایی بازیکنان را تا حد زیادی کاهش داده، بازیکنان از چند هفته قبل مراقبند تا برای این بازی سه اخطاره نشوند و بتوانند در یک بازی سنتی در مقابل رقیب دیرینه عرض اندام کنند. اما روز بازی انگار نه انگار باید فوتبال زیبا ارائه دهند. تاکتیک دو تیم بیشتر بر پایه احتیاط افراطی استوار است. فرقی نمیکند تیمها در کجای جدول قرار دارند. خواه در صدر یا در قعر جدول باشند نمیخواهند از این دیدار بازنده بیرون بیایند. تاکتیکهای تهاجمی در مرحله آخر افکار مربیان جای دارد و همه در اندیشه نباختن هستند. غمانگیزتر آنکه در چند سال گذشته تیمی که در جدول شرایط بهتری دارد معمولاً بازی بهتری ارائه نمیکند شاید از ترس انتقادهای پس از بازی است که همه محتاط میشوند.
اینکه چرا دربیهای مشهور جهان همواره بازیهای پربرخورد، زیبا و جذاب از کار درمیآیند و تا مدتها در ذهنها میماند اما در ایران همه چیز تحتالشعاع حساسیتها قرار میگیرد، خود سؤالی بدون پاسخ است.
الکلاسیکو در اسپانیا یا دربی منچستر یا دربی میلان همواره جزو بهترین بازیهای لیگهای اروپایی است دربی منچستر همین چند روز پیش یک بازی سراسر برخورد و زیبا با 7 گل زده بود فوتبال نبود بسکتبال بود، آنقدر سرعت بازی زیاد و پرتلاطم بود هر لحظه منتظر گل جدیدی بودی. الکلاسیکو هم همواره جزو زیباترین دیدارهای لالیگاست. به ندرت این دیدار بدون گل خاتمه مییابد و هم بارسا و هم رئال فقط به پیروزی فکر میکنند.
همین میل به پیروزی عاملی است که هر سال شاهد بازیهای تماشاگرپسند از این تیمها در دربیهایشان باشیم. اینکه چرا دیدار سنتی استقلال و پرسپولیس بهقدری حساس شده که هم روی تاکتیک تیمها، هم روی تصمیمهای مربیان و حتی روی اعصاب و روان بازیکنان اثر گذاشته بررسی همهجانبهای میطلبد اما چه کاری باید انجام دهیم که این بازی هم مانند سایر بازیهای لیگ در شرایط عادیتر برگزار شود. هیجان و استرس بازیکنان کاهش یافته و هر دو تیم با اندیشههای تهاجمی تنها به یک مسأله بیندیشند کسب هر سه امتیاز بازی.
دردآورتر اینکه این دو رقیب سنتی همواره خود را مدعی قهرمانی میدانند اما در مواقع حساس و سربزنگاه به جای آنکه در فکر پیروزی باشند پیله احتیاط را انتخاب کرده و در اندیشه نباختن هستند.
ای کاش شرایطی فراهم میشد تا هم صمد مرفاوی و هم کرانیکار که در آستانه اخراج است سنتشکنی میکردند و با تفکری جدید و تاکتیک تهاجمی فقط به یک مسأله میاندیشند، بردن در یک بازی هجومی و رو به جلو.
متأسفانه کریخوانیهای متداول در رسانهها هم بر افزایش هیجانات کاذب پیرامون این دیدار تأثیر گذاشته و باعث شده مربیان و بازیکنان تمرکز لازم را بر اصول فنی و تاکتیکی نداشته باشند. شاید در این زمینه نیازمند طرح و ایدهای جدید از سوی مدیران دو باشگاه هستیم تا این بازی هم در شرایطی عادیتر برگزار شود. آنچه مهم است علاقه تماشاگران هر دو تیم برای دیدن مسابقهای است که علاوه بر جذابیتهای همیشگی یک فوتبال زیبا متضمن موفقیت تیم تهاجمیتر باشد. انتظار مشاهده دیداری پربرخورد، تاکتیکی و هجومی که در پایان برندهای شایسته داشته باشد کمترین خواسته هواداران سرخابی است. امید آنکه مربیان و بازیکنان هر دو تیم به این توقع به حق جامعه عمل بپوشانند و اسیر حاشیههای بیحاصل و اعصاب خردکن نشوند.
