
روز گذشته ـ آخرین جمعه ماه مبارك رمضان و روز جهانی قدس ـ خیابانها و میادین اصلی شهرهای كلان و خرد ایران شاهد حضور میلیونی مردمی بود كه به تأسی از روال سنوات گذشته به خیابانها آمده بودند تا بار دیگر در آخرین جمعه روزهداری خود و در آفتاب گرم شهریورماه با خط تئوریك و عقیدتی امام راحل (ره) بیعت تازه كرده و به ملت ستمدیده فلسطین اعلام كنند: «همكیشان عزیز! مقاومت كنید و بدانید كه حمایت ما از شما ابدی است.» البته راهپیمایی روز قدس امسال با تمام روز قدسهای 29 سال گذشته متفاوت بود؛ این بار، مردم آمده بودند تا علاوه بر اعلام انزجار از جنایات رژیم صهیونیستی، از منافقان و نارآرامیطلبان داخلی هم اعلام برائت كرده و خشم میلیونی خود را نسبت به تحركات غیر قانونی آنها آشكار كنند.در تهران اما فضای ویژهتری حاكم بود. علیرغم تبلیغات و تحركات گسترده رسانههای غربی و ضدآرامش و منافع عمومی كه در طول دو هفته گذشته با صرف هزینههای مالی، تبلیغاتی و زمانی فراوان تلاش كردند افكار عمومی را تحریك و هدایت كنند كه راهپیمایی روز قدس را در راستای اهداف آنها پیش ببرند در كنار جمعیت میلیونی شركتكنندگان در راهپیمایی دفاع ازحقوق پایمال شده ملت مسلمان فلسطین، جمعیتی نزدیك به دو هزار نفر هم آمده بودند تا به زعم نسنجیده خود، راهپیمایی باشكوه و میلیونی شهروندان تهرانی را درگیر حاشیه و دچار اختلال كنند!این در حالی بود كه طراحان و محركان آشوب و ناآرامی از دو ماه پیش از فرا رسیدن روز قدس حجم وسیعی از جنگ روانی را با طراحی پوسترهای گوناگون، ایجاد وبلاگهای مشوق آشوب، پوشش اخبار و تحلیلهای خلاف واقع در فضای سایبر اینترنت و ... به راه انداختند و تلاش كردند با طرح پروژه «مثلث اتحاد خاتمی ـ موسوی ـ كروبی» فضا را به گونهای ترسیم كنند كه «روز قدس، همه چیز یكسره میشود»! حاصل این خوشبینیها و «در خواب پنبه دانه دیدنها» یك اقلیت كمتر از دو هزار نفر میشد كه بنا به گفته یكی از همین اغتشاشگران : «اگر تعداد ما این اندازه است، درمنزل بمانیم سنگینتریم! این همه هیاهو برای این چند نفر محدود!» زمانی كه گروه اندك با روشها و شعارهای جزیرهای تمام توان خود را به كار بستند تا «خودی بنمایانند و عرض اندامی كنند» با پاسخ قاطع شهروندان شركت كننده در راهپیمایی روبهرو شده و از سر اجبار پراكنده شدند.از شعارهای این گروه انگشتشمار كاملاً پیدا بود كه نه تنها برای محكوم كردن جنایتها و تجاوزهای صهیونیستهای اسراییل و حمایت از ملت بیپناه فلسطین به خیابان نیامدهاند بلكه آمدهاند تا با سوءاستفاده ابزاری از روزی كه یادگار امام امت (ره) و متعلق به جهان اسلام است، اختلافات سیاسی پس از انتخابات را زنده كرده و اعلام كنند: «تا ما هستیم؛ آرامش و امنیت مردم یك طنز است»!برخی شعارهای این گروه هرج و مرج خواه، همچون: «نه غزه، نه لبنان؛ جانم فدای ایران» به خوبی شاهد این مدعاست كه تئوری مورد قبول آنها ـ اگر حقیقتاً به آن باور داشته باشند ـ تئوری پانایرانیسم است و سرنوشت جهان اسلام، دین رسول خدا (ص) و سایر مسلمانان برای آنان هیچ اهمیتی ندارد. «استقلال، آزادی؛ جمهوری ایرانی» هم از دیگر شعارهای هرج و مرجطلبان بود و پرده از این حقیقت بر میدارد كه آنها نه تنها از مسأله انتخابات به عنوان یك ابزار گذشتهاند بلكه از نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی عبور كرده و در پی تحقق پروژه نهایی خود یعنی «عبور از اسلام»، «اسلامزدایی»، «مبارزه با مظاهر و اصول اسلامی» برای رسیدن به ایدوئولوژی سكولاریسم و چارچوبهای فكری لیبرالیسم هستند.یكی از نكات حائز اهمیت راهپیمایی روز گذشته، حضور آیتالله هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس خبرگان رهبری و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در بین شركتكنندگان بود كه تشویق و استقبال مردم را در پی داشت. شركتكنندگان معتقد بودند كه هاشمی به دامان ملت بازگشته و با بهرهگیری از تجربه و تدبیر سیاسی خود این اجازه را نداد كه آشوبطلبان از نام و جایگاه وی بهرهبرداری ابزاری كرده و به جای توسل به مثلث «خاتمی ـ موسوی ـ كروبی» به مربع «هاشمی ـ خاتمی ـ كروبی ـ موسوی» برای ایجاد ناامنی در كشور و خدشه وارد كردن به منافع عمومی و ملی توجیه بتراشند.مردم به هاشمی تبریك میگفتند كه راه خود را از «خاتمی ـ موسوی و كروبی» جدا كرده و انقلاب را با ضدانقلاب و مخالفان نظام تعویض نكرده است؛ البته ناگفته نماند كه این بازگشت هاشمی به صفوف آكنده از اتحاد مردم، خشم و نارضایتی آشوبطلبان را در پی داشت. این اقلیت انگشتشمار در حین عبور از كنار نیروهای انتظامی با سردادن شعارهای تند و حتی عاری از ادب قصد داشتند تشنج و درگیری را تشدید و تسریع كنند اما زمانی كه با آرامش مأموران انتظامی و شعار «مرگ بر منافق؛ مرگ بر جیرهخوار» شهروندان تهرانی روبهرو شدند، سیاست پراكنده شدن در بین جمعیت خروشان انقلابی را بر ماندن ترجیح دادند.شعارها و رفتار این جریان ثابت كرد كه آنها وابسته به انقلاب و اندیشههای امام خمینی (ره) نبوده و دغدغههایشان هیچ سنخیتی با دغدغههای امام (ره) ندارد. به دور از هر گونه غلو و زیادهانگاری، بسیاری از این آشوبطلبان وابسته به جریان دوم خرداد، با روزهخواری علنی خود در جریان راهپیمایی راهی را برای قضاوت حسنه باقی نگذاشتند جز آنكه شركتكنندگان در راهپیمایی را به این داوری رساندند كه «آشوبطلبان، تقیدی به دستورات دینی و آموزههای قرآنی ندارند.»آشوبطلبان كه عموماً با مچ بندیها سبز سعی در خودنمایی داشتند آشكارا دست به روزهخواری میزدند و هنگامی كه با اعتراض شهروندان شركت كننده در راهپیمایی مواجه میشدند فریاد میزدند: «به شما مربوط نیست»! «جنبش آشوب» با جمع اندك خود، حركتش را از میدان هفت تیر شروع كرد اما در میدان ولیعصر (عج) توسط «جنبش مردم» وادار به پراكندگی و عقبنشینی شد. در حین برگزاری نماز جمعه، این ناآرامیطلبان به جای شركت در نماز جماعت، در كوچه پس كوچههای اطراف دانشگاه تهران ـ محل برگزاری نماز جمعه – پراکنده شدند و مترصد فرصتی برای درگیری با نیروهای حافظ امنیت نمازگزاران و روزهداران به انتظار نشستند اما بازهم با ملاطفت و ملایمت نیروهای انتظامی روبهرو شدند. به نظر میرسد سیدمحمد خاتمی، میرحسین موسوی و مهدی کروبی هم پاسخ جنجالآفرینیهای سه ماهه خود را روز گذشته با مشاهده جمعیت مثالزدنی مردم که برای حمایت از سیاستهای نظام جمهوری اسلامی و حمایت از مردم زجردیده فلسطین و لبنان آمده بودند، دریافت کردند. زمانی که این سه چهره دوم خردادی – که طی سه ماه اخیر محوریت و رهبری آشوبها را برعهده گرفتهاند – برای استفاده ابزاری و بهرهبرداری سیاسی قصد پیوستن به صفوف مردم را داشتند با شعارهایی چون «مرگ بر منافق»، «مرگ بر ضد ولایت فقیه» و «منافق برو بیرون» پس زده شده و مورد خشم و اعتراض شهروندان قرار گرفتند. در مقابل، محمود احمدینژاد که رأس ساعت 11:20 در جمع راهپیمایان حاضر شد با شعارهای «خامنهای زنده باد، احمدی پاینده باد» و «احمدی، احمدی، حمایتت میکنیم» مورد استقبال قرار گرفت. کروبی؛ پرتاب از متن اعتراض مردم به حاشیه کروبی که قصد داشت از حوالی ساختمان روزنامه اعتماد ملی – پل کریمخان – به جمعیت ملحق شود با شعارهای «مرگ بر منافق»، «مرگ بر ضد ولایت فقیه» و «کروبی دروغگو، پول جزایری کو» مجبور شد از متن به حاشیه پناه ببرد، پس از اعتراض گسترده مردم به کروبی، یکی از محافظان وی با انتشار گاز اشکآور – اسپری – تلاش کرد فضا را به سمت تشنج و درگیری بکشاند. موسوی؛ لمس حقیقت از نمای نزدیک میرحسین موسوی که ساعت 12 به همراه محافظانش به چهار راه ولیعصر(عج) آمده بود پس از مشاهده و استماع شعارهای «مرگ بر منافق» ، «مرگ بر ضد ولایت فقیه» و «موسوی، موسوی، ننگ به نیرنگ تو، خون جوانان ما میچکد از چنگ تو» به ناچار سوار خودروی شخصیاش شد و پس از پرتاب اشیایی از سوی مردم و کوبیدن مشتهای معترضان به شیشه خودرو مجبور شد محل راهپیمایی را ترک کند. خاتمی؛ خاکستریتر از خاکستری!سیدمحمد خاتمی که حدود ساعت یازده و نیم در تقاطع خیابان فلسطین و بلوار کشاورز خواهان ورود به خط جمعیت راهپیمایان بود با شعار «مرگ بر منافق»، «مرگ بر جیرهخوار» و «مرگ بر ضدولایت فقیه» از پیوستن به صنوف به هم فشرده شهروندان بازماند صبر نیم ساعته او هم افاقه نکرد و در نهایت مجبور به ترک محل شد. آیتالله هاشمی رفسنجانی که پس از انتخابات، گروه اندک آشوبطلبان قصد داشتند از جایگاه وی بهرهبرداری سیاسی کنند به قول مصطلح «دست آنها را در پوست گردو گذاشت» و با حضور در بین راهپیمایان مورد استقبال و تشویق آنان قرار گرفت، شهروندان به هاشمی تبریک میگفتند که راهش را از خاتمی، موسوی و کروبی جدا کرده و به آغوش ملت بازگشته است.