سنگی که بهانه شد

شیوا نوروزیکمیته انضباطی منتظر بهانه بود که به لطف تماشاگرنماهای تبریزی بهانه هم پیدا شد تا شریفی دلیل موجهی برای محرومیت تراکتورسازی پیدا کند. البته یک بار قبل از بازی استقلال و تراکتور خبر محرومیت تماشاگران تبریزی به گوش رسید اما چون دلیل قانع‌کننده‌ای وجود نداشت اندکی صبر کردند تا از این هواداران پرشور و خونگرم اشتباهی سر بزند، آن وقت نیات قبلی خود را عملی کنند. آن سنگ لعنتی پرتاب شد و از بخت بد به سر کاپیتان آبی‌ها هم خورد. مجیدی هم تا دلش خواست جار و جنجال کرد.هرچند که خطر از بیخ گوشش گذشت اما مجیدی تازه‌وارد نیست که اینگونه شلوغ بازی درمی‌آورد و خط و نشان می‌‌کشد. این نخستین باری نبود که چنین اتفاقی در فوتبال ما رخ می‌داد.قصد حمایت از خاطیان را نداریم اما اگر به این باشد که شیرازی‌ها تا حالا باید صد بار محروم می‌شدند و اصفهانی‌‌ها برای نابینا کردن سرباز احمدی نیز باید حداقل چندین فصل از داشتن تماشاگر خودی بی‌بهره می‌‌ماندند. از طرفی این بازی حواشی دیگری هم داشت، چرا کسی نمی‌گوید نزدیک به 40 نفر از هواداران در جریان و بعد از مسابقه مجروح شده‌اند، چرا کسی حال تماشاگرانی که به دلیل نبود حفاظ از سکوها به پایین افتادند یا به علت کمبود اتوبوس از سقف اتوبوس سرنگون شدند و... اما تا پای 80 هزار هوادار به میان می‌آید همه موضع سختگیرانه اتخاذ می‌کنند.از طرفی کاپیتان آبی‌ها که به همراه مدیرعامل باشگاه شدیداً برای محرومیت تبریزی‌ها پافشاری می‌کنند و دم از رعایت حقوق تیم میهمان می‌زنند پس چرا الان برای بازی برگشت و تلافی سنگ و بطری‌های آب نقشه می‌کشند تا به بهترین شکل از خجالت تراکتور در بیایند. اگر آنها کار بدی کردند و مستحق محرومیت‌اند پس شما مثل آنها رفتار نکنید وگرنه آنها که محروم می‌شوند هیچ استقلال هم به حال و روز تبریزی‌ها دچار می‌شود. البته فعلاً آقای شریفی و همکاران سخت مشغول جمع‌آوری اطلاعات و نظرات ناظر بازی هستند تا آنچنان محرومیتی برای تراکتورسازی ببرند که دیگر احدی جرأت سنگ‌پرانی، بطری‌پرانی و... به سرش نزند. پس منتظر می‌مانیم تا روز شنبه ببینیم کمیته انضباطی چه آشی برای قرمزها تدارک دیده.