هفته گذشته در کنار اخبار و گزارشهای قابل توجه که ماهیت «آمایشدهنده امنیتی» دارند و در سطح کشورهای خاورمیانه و خارج آن در جریان است، با گزارشهای جدیدی روبهرو شدیم که نیاز به اهتمام جدی دارند.در حالی که یک فشار و جریان ضد شیعی هدایت شده بر روی شهروندان شیعی لبنانی و ایرانی و حتی شهروندان فلسطینی از غزه در امارات به راه افتاده و تعداد قابل توجهی از ورود به این دولت عربی جلوگیری کردهاند، حال آنکه بدون هرگونه سابقه امنیتی، حدود 20 سال در امارات اقامت داشتهاند.این موضوع در کنار اخباری که از چند کشور آفریقایی مبنی بر فشار بر تجار شیعه شنیده میشود، مفهوم روشنی را منتقل میکند. فصل مشترک این افراد حمایت از جریان مقاومت منطقهای در مقابل امریکا، رژیم صهیونیستی و سازشکاران عرب است.رویداد مهمتر اینکه هفته گذشته در حومه پاریس یک کمیته دفاع از تروریستهای پادگان اشرف(در استان دیالی عراق) با نام کمیته عربی- اسلامی تشکیل شده که برخی چهرههای جیرهخوار در زمان صدام یا نمایندگانی از مجلس اردن در آن شرکت دارند. این کمیته علناً از تروریستهای منافق که صدها جنایت و ترور را مرتکب شدهاند مورد حمایت قرار میدهد. و آشکارا به کارکرد این مجموعه تروریستی برای جلوگیری از نفوذ ایران در عراق تأکید میکند. این ادبیات، به بعثیهای عراقی وجریانهای عربی وابسته به صهیونیستها اختصاص دارد.نکته مهم این است که فرانسه چگونه به یک جریان تروریستی یا حامیان آن اجازه فعالیت در خاک خود را میدهد، اردن در مقابل رفتار نمایندگان پارلمان خود چه پاسخی به ایران خواهد داشت؟هم فرانسه و هم اردن دولتهای رشیدی هستند و میدانند که مسؤول رفتار و تصمیمات خود هستند. حمایت آشکار و علنی از تروریستها و پناه دادن به آنان و ملاقات سران این گروهک در اردن با مقامات امنیتی اسراییلی، اردنی و سعودی یک واکنش منطقی دارد که با عنوان «چشم در مقابل چشم» مشهور است.در فرانسه جمعیتهای ناراضی سیاسی فراوانی هستند که نیاز به بلندگو دارند یا برای فعالیتهای خود نیازمند حمایت و پشتیبانی هستند.منافع و مستعمرات فرانسه در سطح جهان نیز عرصه مناسبی برای رقابت است و به راحتی قابل به چالش کشیدن هستند.اردن چندان نیاز به توصیف نیست و استحکام آن از «خانه عنکبوت» فراتر نمیرود و با کمترین اقدام مشابه، آسیبهای فراوانی خواهد دید.این دو کشور در رویهای خلاف منطق و منافع همانند کسی که در «کاخ شیشهای» سنگپرانی میکند، عمل میکنند و بدیهی است منتظر باشند و آسیب ببینند.
