در آستانه سالگرد فاجعه حمله ناو وینسنس به هواپیمای مسافربری ایرانی بر فراز خلیج فارس، حبیب احمدزاده، نویسنده و پژوهشگر ادبیات دفاع مقدس، زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدای این روز را نیازمند عزمی ملی دانست.
۱۲ تیرماه سال ۶۷، هواپیمای ایرباس ایرانی متعلق به هواپیمایی جمهوری اسلامی، بر فراز خلیج فارس به دلیل حمله ناو ارتش امریکا و اصابت دو فروند موشک، در آسمان منفجر شد و تمامی سرنشینان آن به شهادت رسیدند. امریکا هیچگاه به خاطر این حادثه از ایران عذرخواهی نکرد. این روز نمادی از حقوق بشر به سبک امریکایی نامگذاری شده است و در مورد آن برنامههای فرهنگی متعددی در کشور برگزار میشود.
حبیب احمدزاده که هر ساله برای یادبود خاطره شهدای حمله ناو امریکایی به هواپیمای مسافربری ایرانی برنامهای را با حضور هنرمندان سینما و تلویزیون اجرا میکرد، در گفتوگو با «جوان» درباره اجرا نشدن این برنامه در دو سال اخیر، گفت: اجرای برنامه نیازمند هماهنگیهایی بود که باید از قبل انجام میشد و متأسفانه امکان اجرای آن برای امسال به وجود نیامد. احمدزاده ادامه داد: این گونه برنامهها باید مداومت داشته باشد، به طوری که نقطه اوج آن فعالیتها روز ۱۲ تیر باشد، نه اینکه تازه در آستانه سالروز حمله به هواپیمای ایرانی به فکر برگزاری مراسم بیفتیم. نویسنده و پژوهشگر ادبیات دفاع مقدس در پاسخ به این سؤال که چرا به عنوان یک هنرمند نسبت به بزرگداشت این روز تاریخی حساسیت دارد؟ پاسخ داد: یک روز روزنامهای از من پرسید که چرا اینقدر مسئله حمله به ایرباس را پیگیری میکنی؟ من هم در جواب گفتم بروید از مسئولان بپرسید که چرا پیگیری نمیکنند. احمدزاده ادامه داد: پیگیری این مسئله باید به صورت سیستماتیک انجام شود و نیازمند عزم ملی است، نه اینکه یک نفر بخواهد با فعالیتهای فردی آن را پیش ببرد.
نویسنده کتاب «داستانهای شهر جنگی» در پاسخ به این سؤال که چرا ژاپنیها بزرگداشت، فاجعه حمله اتمی به شهرهای هیروشیما و ناکازاکی را به برنامهای جهانی تبدیل کردهاند، اما ما نسبت به فاجعه حمله به ایرباس، نتوانستهایم اجماع جهانی ایجاد کنیم، گفت: تا زمانی که به مسائلی مانند بزرگداشت سالروز حمله به هواپیمای مسافربری ایران به چشم یک وظیفه اداری و کارمندی نگاه کنیم، هیچ کاری آن طور که شایسته است انجام نخواهد شد. مردم نیز فرق میان کارهای از سر اجبار و کارمندی را با کاری که از روی عقیده باشد، متوجه میشوند و از کارهایی که صرفاً برای نمایش است، استقبال نخواهند کرد.