
«شعلهور» ساخته حميد نعمتالله در اولين سانس و دومين روز از نمايش فيلمهاي سي و ششمين جشنواره فيلم فجر در پرديس سينمايي ملت اكران شد.اين فيلم كه بازيگران اصلي آن امين حيايي و زري خوشكام هستند،داستان زندگي مردي را روايت ميكند كه احساس ميكند «عددي نشده» است و اين احساس او همه زندگياش را تحتتأثير قرار ميدهد!
«شعلهور» يك فيلم متوسط رو به پايين است كه يك فيلمساز باهوش آن را ساخته است. مهمترين نكته درباره فيلم شعلهور اورجينال بودن ايدهها و فضاهاي خاصي است كه در تخصص زوج حميد نعمتالله و هادي مقدمدوست است و اين دو نفر در آثار قبليشان به خوبي اين ايدههاي بكر و مؤلف را براي خودشان نگه داشته و از كسي كپي نكردهاند. جايي ديگر يا فيلمساز ديگري را نميتوان پيدا كرد كه اين ايدهها در ذهنشان باشد و بتوانند به خوبي در فيلم پياده كنند.
اوج اين ايدهها و فضاسازي را در «بوتيك» و سريال «وضعيت سفيد» اين زوج ميتوان ديد. در واقع فضا و جهاني كه نعمتالله و مقدمدوست خلق ميكنند در سينماي ايران نمونهاي ندارد و كاملاً شخصي و براي اين دو نفر است. در سينماي كپيكار و بدون مؤلف ايران غنميت است كه يك فيلمساز توانسته به يك سبك فيلمسازي انحصاري و مال خود برسد،اما مشكل كجا پيش ميآيد و عيب و ايراد و نقصان اين فيلم در كجاست. بايد گفت كلاً دنيايي كه نعمتالله خلق ميكند براي عصر و جهان امروز دنياي كوچكي است و حرف زياد و تازهاي براي گفتن ندارد. در واقع در يك فرهنگي كه هميشه درباره واپسگرايي است و ميلي به جلو رفتن ندارد،حالا فيلمساز هم بخواهد روي همين موضوع مانور بدهد و ايدهاي براي جهان نو و تازه پيرامونش نداشته باشد و همواره با محافظهكاري و ترس با جهان مدرن و تغييرات پيرامونش برخورد كند و فيلمساز تازه همين نگاه را به مخاطبش منتقل كند كه مثلاً چه نيازي است كه تلاش كني؟ چه نيازي است تغيير كني؟بشين و دمي خوش باش. در واقع اين نگاه عافيتطلبانه و باري به هر جهت را نسبت به تغييرات جهان مانيفست و ديدگاه خودش در فيلمسازي كند.
«شعلهور» فيلم خفيفي است، يعني ميشود نكات خوب و بكري در فيلم جستوجو كرد، مثلاً در ميزانس و طنز شعلهور يا حتي بازي امين حيايي این موارد را پيدا و برجسته كرد يا اينكه فيلم لحن خاص و ذوقورزيهايي دارد. دورهمي دوستداشتني در فيلم هست كه خوب درآمده است. در واقع بايد گفت «شعلهور» فيلم سطح بالايي نيست. هيچوقت نميشود در يك كليت اثر را قابل قبول دانست. فيلم در كليتش آن زور و قوت لازم را ندارد و فقط در بعضي از اجزا موردپسند مخاطب قرار ميگيرد.
«شعلهور» اثري درباره زيباييشناسي زشتي است و حميد نعمتالله ميخواهد بگويد كه ميتواند همه چيزهاي ناخوشايند، نفرتانگيز، نكوهيده و منفور را به شكل سحرانگيزي ترسيم كند. اين فيلم ترسيمي است از دوزخ اعتياد؛ دوزخي نه گرم و سوزان بلكه دوزخي سرد و كشنده.