شهريار زرشناس، كارشناس فرهنگي معتقد است، اولين فيلم ناطق فارسي فيلمي كاملاً سياسي است.
زرشناس در برنامه تلويزيوني «دو قدم مانده به صبح» تأكيد كرد: سينما هميشه باطني سياسي دارد؛ بهطور مثال در ايران كساني كه سينما راه انداختند مثل صحافباشي و ميرزا احمد فارغ از اينكه خودشان چهرههاي سياسي هستند،اولين سينما توگراف را با كمك مظفرالدين شاه ميآورند، اولين فيلم ناطق فارسي (دختر لر) فيلمي كاملاً سياسي است. اين فيلم نوعي تجددمآبي دوره رضاشاه را ترويج ميكند و عكس رضاشاه را در وسط فيلم در قالب يك ستاره نشان ميدهد و اعلاني كه دارد اين است كه در اين فيلم، ميخواهيم وضعيت آشفته تاريخي ايران را نشان دهيم و بگوييم كه خانها چه ميكردند و با آمدن رضاشاه چه تغييري حاصلشده است. وي گفت: سياست استعمار در آن زمان تأسيس و استقرار دولت مطلقه مدرن بود و رضاشاه هم تجسم آن بود، اينها از ابزار سينما استفاده كردند. در نهايت اينكه سينما با سياست نسبت دارد و از همان لحظه تولدش ذات سياسي دارد. من ميگويم هر نوع ستيز با آرمانگرايي بودن در سينما نوعي سينماي سياسي است.