رومشگان 50 هزار نفري محروم از يک درمانگاه معمولي

در جنوب غرب استان لرستان شهرستاني قراردارد به نام رومشکان که مرکز آن شهر چقابل است. رومشگان آب و هوای معتدل کوهستانی دارد و در ۴۶ کیلومتری جنوب غربی شهرستان کوهدشت و ۲۶ کیلومتری غرب شهرستان پلدختر و هم‌مرز با استان ایلام واقع شده‌است. اگر بعد از زلزله کرمانشاه بارها و بارها شنيديم که بيمارستان سرپل ذهاب ايمن نبوده و در زلزله بخش‌هایی از آن تخریب و از خدمت خارج شد، در مورد رومشکان بايد بگوييم که اين شهرستان اصلا بيمارستاني ندارد. به زباني ساده تر شهرستانهايي در کشور وجود دارد که هر روز دچار زلزله هاي بي مسئوليتي مي شوند و کسي در مورد آنها چيزي نمي گويد!

نويسنده: محمدرضا هاديلو

وسعت شهرستان رومشگان ۹۰۰ کیلومتر مربع است از شمال و شمال‌غربی به شهرستان کوهدشت از جنوب به شهرستانهای دره شهر و بدره و از سمت مشرق به شهرستان پلدختر محدود می‌گردد.این شهرستان تا سال ۱۳۹۲ یکی از بخش‌های تابعه شهرستان کوهدشت بود که با مصوبه هیئت دولت در اردیبهشت ۱۳۹۲ به شهرستان ارتقاء یافت؛ و در نهایت در بهمن ماه ۱۳۹۲ فرمانداری این شهرستان به صورت رسمی افتتاح شد.

رومشکان بيمارستان ندارد و حالا شرايط بسيار سختي براي شهروندان آن به وجود آمده است. دردي که قبل از بيمار، همراهان را مي آزارد و انتقال بيماران به شهرهاي اطراف را به يک معضل بزرگ تبديل کرده است.متاسفانه گويي اجرای طرح تحول نظام سلامت و توجه دولت به این بخش هم نتوانسته اين درد رومشکان را التيام ببخشد و حالا رومشکاني ها مي پرسند سهم ما از اين طرح بزرگ چه چيزي بوده و چرا کسي حتي براي پاسخي کوتاه به اين شهرستان سفر نمي کند؟

 50 هزار شهروند بدون يک درمانگاه

با وجود اجرای طرح تحول نظام سلامت در چند سال اخیر و هزینه‌های فراوانی که دولت در این بخش صرف و همواره در بیان عملکردش به آن‌ها استناد کرده، هنوز هم رومشکان در استان لرستان فاقد بیمارستان است و مردم آن از دریافت خدمات بیمارستانی، حتی در حد سادترين اقدامات هم محروم هستند.

در سال 1392 بود که رومشکان با تصمیم و تصویب دولتمردان از بخش به شهرستان ارتقا یافت، اما این تغییر شگرف هیچ تأثیری در وضعیت درمان و امکانات مربوط به آن در این خطه نگذاشت تا همچنان جمعیت حدود ۵۰ هزاری آن برای درمان ناگزیر از مراجعه به شهر‌ها و استان‌های دیگر باشند.

وضعيت اسفبار رومشکاني ها به نداشتن يک بيمارستان ختم نمي شود بلکه آنها از داشتن يک درمانگاه معمولي هم بي نصيب هستند. يعني بايد گفت آنها حداقل‌ امکانات درمانی را هم ندارند و سخت است که بشنويم زنان اين منطقه براي انجام زایمان نیز نیازمند مراجعه به شهر‌های مجاور هستند.

البته مي گويند یکی از خیرین این دیار، مدتهاست زمینی به وسعت دو هکتار برای ساخت بیمارستان اهدا کرده، اما این اقدام نیز نتوانسته گره از مشکل بزرگ پیش روی اهالی این دیار باز کند؛ وضعیتی که فرماندار رومشکان در توضیح آن می‌گوید: «در این راستا مکاتبات و مذاکرات زیادی داشتیم و در نهایت قرار است یک بیمارستان و یک مرکز درمان بستر در شهرستان احداث شود.»

نورالدین درمنان می‌افزاید: «در حال حاضر دانشگاه علوم پزشکی پیگیر اخذ مجوز ماده ۲۱۵ برای احداث بیمارستان شهرستان است. برای احداث مرکز درمان بستر شهرستان نیز دانشگاه علوم پزشکی با بنیاد علوی به‌عنوان متولی ساخت مراکز درمان بستر توافقاتی داشته و امیدواریم با توجه به مشخص شدن زمین و اقدامات اولیه قبل از سال شاهد عملیاتی شدن این پروژه و مطالبه مردم باشیم.»

نداشتن بيمارستان يا يک درمانگاه ساده با خدمات عمومي فقط به رومشکان ختم نمي شود. هستند شهرستانهاي ديگري که به همين درد دچارند و نه تنها ساکنان اين مناطق از خدمات طرح تحول نظام سلامت بي بهره اند بلکه هنوز هيچ اراده اي هم براي بهبود اين شرايط به چشم نمي خورد.