روز گذشته در جلسه شوراي شهر پايتخت ناهيد خداكرمي، عضو شورا از نبود آموزش زلزله در فرهنگسراها و سراها انتقاد كرد و گفت: در فرهنگسراها كلاس ماساژ درماني برگزار ميشود، اما آموزش در زمان زلزله نه. سخن اين عضو شورا در حالي بيان شده كه الهام فخاري، عضو ديگر شورا نيز گفت: هيچ آمادگياي براي مديريت بحران در حداقلترين وضعيت ديده نشده است. شهر تهران از يكسو روي چند گسل بزرگ قرار گرفته است و از سوي ديگر به واسطه وجود 7 هزار و 300 ساختمان ناايمن كه شناسايي شده است، در كنار وجود بافتهاي فرسوده و ناپايدار كه چند ميليون نفر را در خود جاي داده است، رنج ميبرد و بر همگان آشكار است كه مقاوم و نوسازي اين تعداد ساختمان در مدت زمان كوتاه امكانپذير نيست و نبوده است و سالها طول ميكشد تا ايمنسازي و نوسازي بافتهاي فرسوده ناپايدار صورت بگيرد.
در حقيقت در بحث مديريت بحران كه شهردار تهران مسئوليت آن را عهدهدار است، توجه به اولويتها و كاهش ريسك خطرات و تهديدات احتمالي در اولويت قرار دارد. براين اساس، اولين اقدام براي كاهش خسارت، آموزش تكتك شهروندان است؛ چراكه در هر بحران اين خود فرد است كه در مرحله اول ميتواند به خود كمك كند و سپس به ديگران امداد برساند.
از آنجايي كه شهرداري داراي تعداد زيادي سراي محله و فرهنگسرا در نواحي و محلات مختلف است، اين ظرفيت و پتانسيل عظيم ميتواند براي آموزش شهروندان در حوزه مديريت بحران به كار گرفته شود. هر چند در برخي سراهاي محله آموزشهاي «دوام» يا همان واكنش اضطرار سريع در حال انجام است، ولي جدي گرفتن اين موضوع و استفاده كامل از ظرفيتهاي موجود ميتواند شهروندان را براي آمادگي در برابر زلزله احتمالي آمادهتر كند. اينكه در برخي از سراها و فرهنگسراها بعضي كلاسها همچون ماساژ درماني و يا ساير فعاليتها به آموزشهاي بحران ترجيح داده شده است، جاي سؤال و تأمل دارد؛ چراكه اين مراكز بايد براي زمانهاي بحران همچون شرايط حاضر بيش از گذشته برنامههاي هدفمند را دنبال كنند. بازنگري برنامههاي مراكز فرهنگي و سراها زيرنظر مجموعه شهرداري يك ضرورت انكارناپذير است كه بارها از سوي اعضاي شوراي فعلي بر آن اصرار و تأكيد شده است تا از اين پتانسيل موجود به بهترين شكل بهرهبرداري شود. با برنامهريزي دقيق و استفاده از اساتيد صاحبنظر و كارشناس ميتوان آموزشهاي ويژه مديريت بحران را گسترش داد تا از ميزان نگراني و استرس و تلفات شهروندان كاسته شود. آموزشهاي سبك زندگي در سراها و فرهنگسراها در كنار ساير فعاليتها به نوعي سرمايهگذاري براي شهروندان اين شهر است كه در آن زندگي ميكنند تا شمع زندگي شهري آنان پرفروغتر از قبل باشد.