دبير علمي دهمين جشنواره داستان انقلاب حوزه هنري معتقد است: انقلاب موضوعي نيست كه با آن بيگانه باشيم زيرا تغييرات و تحولاتي را كه بر جامعه دارد، در زندگيمان حس كردهايم و به ايجاد ذهنيتي براي جوانان منجر شده است.
منيژه آرمين، دبير علمي دهمين جشنواره داستان انقلاب درباره رويكرد اين جشنواره ادبي به موضوع انقلاب گفت: به نظرم انقلاب اسلامي ايران كليتي است كه بايد شناخته شود. ما بايد جايگاه انسان را در اين رويداد مشخص كنيم و به لايههاي وجودي او پي ببريم. در جشنواره داستان انقلاب هم اين رويكرد مورد توجه قرار دارد. وي افزود: تجربه دوره قبلي جشنواره داستان انقلاب نشان داد خوشبختانه داستان انقلاب طيف گستردهتري از سوژه را شامل ميشود و تنها محدود و منحصر به سالهاي 57 و 58 نيست. اگرچه ممكن است روايت تاريخي همچنان در قصهها وجود داشته باشد، اما ديديم كه در داستانهاي شركت كرده در جشنواره سال گذشته، زمينههايي كه منجر به انقلاب شده است نيز مطرح شده بودند. آرمين ادامه داد: در واقع دو عنصر زمان و مكان در داستانها توسعه يافتهاند و اين اتفاق باعثشده سوژهها و قصههاي بهتري از دل رخداد انقلاب خلق شوند. وي در پاسخ به اينكه با توجه به فاصله گرفتن از سالهاي انقلاب، آيا نسل جديد نويسندگان و جوانترها نيز نظير نويسندگان قديمي به موضوع انقلاب در آثار خود توجه دارند يا نه، بيان كرد: بله، به نظرم نويسندگان جوان مايل به داستاننويسي درباره انقلاب هستند. انقلاب بخشي از تاريخ ماست و تاريخ، دغدغه بسياري از نويسندگان در داستاننويسي است. يك داستاننويس نيز نبايد هيچ وقت از فضاي جغرافيايي و دوره زماني كه در آن حضور دارد، غافل بماند.
اين نويسنده با اشاره به اينكه انقلاب موضوعي آشنا براي همه نسلهاست، توضيح داد: انقلاب موضوعي نيست كه با آن بيگانه باشيم، زيرا تغييرات و تحولاتي را كه بر جامعه دارد، در زندگيمان حس كردهايم و به ايجاد ذهنيتي براي جوانان منجر شده است. حال آنها ميتوانند اين ذهنيت را با تحقيقات ميداني و كتابخانهاي براي درك بيشتر رويداد دنبال كنند. نويسنده رمان «شانزده سال» با تأكيد بر دسترسي كنوني به منابع و اسناد تاريخي براي پرداخت بهتر به موضوعات انقلاب اسلامي ايران خاطر نشان كرد: امروزه دسترسي به منابع تصويري و مكتوب براي پرداختن به داستان انقلاب زياد است و اين دست نويسندگان جوان را در پرداختن به چنين سوژههايي باز ميگذارد.
