جواد محرمي
كارگردان انيميشن موفق شاهزاده روم كه توانست براي اولينبار در اكران سينماي ايران در گيشه موفق عمل كند، در تازهترين گفت و گوي خود به اهميت تهيهكننده در ساخت انيميشن اشاره و جدي نگرفتن اين مسئله را دليل اصلي هدر رفتن هزينهها در انيميشنسازي عنوان كرده است. هادی محمديان ميگويد: نكتهاي كه نبايد فراموش كرد، اين است كه انيميشن بلند سينمايي نياز به تهيهكنندهاي دارد كه كارش را بلد باشد و از لحاظ فني و مالي تيم توليد را ساپورت كند. بالاخره يك تيم انيميشنساز براي پروژه سينمايي حدوداً دو سال درگير توليد است و نزديك به 200 نفر در آنجا كار ميكنند، هماهنگي براي كنار هم قرار گرفتن اين تيم يك مديريت پرقدرت لازم دارد. شايد بتوان گفت يكي از دلايلي كه در زمينه توليد انيميشن سينمايي به نتيجهاي نرسيديم، اين بود كه كمپاني توليد مناسبي نداشتيم. مسلماً يك نفر به عنوان تهيهكننده توانايي كنترل يك پروژه سينمايي از نظر هزينه، مديريت تيم، بحث اكران فروش و تبليغات رسانهاي را ندارد.
اين در حالي است كه در سالهاي اخير همه اين وظايف برعهده تهيهكنندهها بوده است، افرادي كه بعضاً كارگرداني خود پروژه را هم در دست داشتند و همين مسائل توليدات را به شدت دچار مشكل كرده است. كارگردان انيميشن «فيلشاه» در پاسخ به اين سؤال كه چرا توليد آثار سينمايي ما با آثار كوتاهمان قابل قياس نيست، به اين نكته اشاره ميكند كه يك انيميشن بلند سينمايي هزينههاي سرسام آوري دارد، درحالي كه انيميشنهاي كوتاه به صورت انفرادي يا با تيمهاي كوچك و هزينههاي به مراتب كمتر به سرانجام ميرسند.
كار سينمايي پروداكشن عظيمي دارد، افراد زيادي در بخشهاي مختلف آن كار ميكنند، از ايده اوليه گرفته تا نگارش فيلمنامه و استوريبرد و كارهاي مختلف، هركدام دردسرهاي خاص خود را دارد و با انجام يك كار كوتاه كه حتي ميتوان در كنار شغل اصلي به عنوان يك كار پاره وقت آن را انجام داد، فرق ميكند. در كنار اين موارد عمومي، اوضاع اكران انيميشن و فضاي سينماي ايران نيز تا حدودي پذيراي آثار بلند نيست، اگرچه اخيراً دلگرميهايي براي بچههاي انيميشن به وجود آمده و ميتوان روي توليد، اكران و فروش پرمخاطب اين آثار حساب باز كرد.
سخنان هادي محمديان نشان ميدهد كه در ايران به دليل ضعف ريشهاي مديريت، متأسفانه انجام پروژههاي عظيم در هر حوزهاي با مشكلات خاص خود مواجه است. در سينماي ايران برخلاف مراكز سينمايي پيشرفته جهان تهيهكنندگي رشتهاي فرعي و كماهميت محسوب ميشود، اين را ميتوان از نبود رشته تهيهكنندگي در ميان رشتههاي مرتبط با سينما در دانشگاههاي هنر فهميد.
