سرانجام فيلم جنجالي، حاشيهساز و پردردسر «قاتل اهلي»، كتك خورده و زخمي و نالان خود را به سالنهاي سينما رساند تا اگر قرار است بلايي سرش بيايد، در سينما بيايد!
هنوز به درستي معلوم نيست، جناب قاتل كتك خورده، همان قاتل دوست داشتني استاد بزرگ سينما مسعود كيميايي است يا قاتل بانواي كسي است كه به عنوان تهيهكننده، جيب او را پولباران كرده است؟! روزگاري، نقش نام مسعود كيميايي بر سيماي فيلمهايش، از اعتبار والاي او و سينمايش در كشور نشان داشت، اما سالها است با آنكه همچنان نام او در كنار اسم ساير نامآوران سينماي ايران ميدرخشد، ليكن ديگر از بزرگي فيلمهايش خبري نيست. از همين رو بهرغم تمام جدلها و درگيريهاي پيرامون فيلم جديد او، قاتل اهلي اثر بزرگي در سينما محسوب نميشود. واقعيت اينكه، قاتل روي پرده، چه همان قاتل رنجور و بينواي مسعود كيميايي باشد يا قاتل پول تهيهكننده آن، در اصل ماجرا، يعني درجهيك، كامل و جذاب نبودن فيلم تأثير ندارد و در رديف آثار برجسته كارگردان آن قرار نميگيرد. قاتل اهلي درحد قابليتها و اعتبار سينمايي يك كارگردان بزرگ و تاريخساز سينما چون كيميايي نيست.
گرچه اين فيلم بابضاعت موجود هم، نشانههاي سينماي مسعود كيميايي را در موضوع و ساختار دارد و ميتوان بغض فرو خورده كارگردان را در لحظههاي ريزش و فروپاشي شخصيت قاتل اهلي ديد و همچنين از برخي فيلمهاي روي پرده سرتر است و سنگاندازيهاي گروهك انحرافي هنر و تجربه هم نميتواند مانع نمايش و تماشاي آن شود، ولي از سليقههاي قوچاني تهيهكننده هم بينصيب نمانده است! در هر صورت، قاتل اهلي از لحاظ پردازش مناسب اجتماعي و سياسي مضمون خود و داستانسازي همدليبرانگيز از زندگي كاراكتر اصلي، شخصيتپردازي، بازيگري غيريكدست و ايجاذ و جذابيت سينمايي، دچار كاستي است.
در واقع آنچه اين روزها تحت عنوان قاتل اهلي روي پرده سينماهاي كشور جولان ميدهد، صرفنظر از زد و خوردهاي سرمايه و هنر و ميزان دخالت و نظارت تهيهكننده و كارگردان در شمايل بخشي كنوني فيلم و بانوايي و بينوايياش، در مكاني فراتر از يك فيلم معمولي سينمايي نميايستد و جاي مهمي را در كارنامه سينمايي كيميايي به خود اختصاص نميدهد.
مهم نيست كه حال و روز و آسيبهاي هنري و سينمايي كنوني قاتل اهلي تاچه حد متأثر از نقش سرمايه يا كمكاري كارگردان بوده است، مهم اين است كه از نگاه مخاطب، فيلم به نمايش درآمده با نام قاتل اهلي با امضاي مسعود كيميايي، اثري شاخص، جذاب، اقناعكننده و ماندگار در سينماي ايران نيست و وصل كردن آن در تبليغات، توسط تهيهكنندهاش به فيلم ماناي تاريخ سينماي ايران؛ قيصر، براي كشاندن تماشاگر به سينما، نهتنها گرهي از مشكلات قاتل اهلي باز نميكند كه چهره تاريخي و سينمايي قيصر را هم خدشهدار ميكند!
انتظار تماشاگر از يك فيلمساز بزرگ، تماشاي يك فيلم بزرگ از او است و اين توقع طبيعي است، مگر آنكه فيلمساز و تماشاگر به اين باور برسند كه او به استراحت نياز دارد و زمان انتقال دانش و تجربياتش به نسل تازه نفس سينما فرا رسيده است!
