نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاريها در حالي به گام پاياني رسيد كه به رغم تحولات فراوان رسانهها و ارتباطات در چند ساله اخير ساختار و محتواي ارائه شده در اين رويداد فرهنگي- ارتباطي تغيير چنداني نداشته تا حدي كه كمي بدبينانه از نظر برخي افراد، بود و نبود آن عليالسويه است.
منتقدين نمايشگاه اعتقاد دارند، نبود نمايشگاه مطبوعات در كشورهاي ديگر، به اين دليل است كه رسانههاي زنده نيازي به تبليغات و پروپاگاندا براي زنده بودنشان ندارند و بر همين مبنا، هويت نمايشگاه مطبوعات در فصل ركود رسانههاي مكتوب و اوجگيري رسانههاي اجتماعي نمادين و نمايشي است.
از طرفي با پايان اين رويداد از چند روز ديگر، با راهاندازي نمايشگاه رسانههاي ديجيتال، بخش عمدهاي از همين شركتكنندگان در قالبي ديگر به سالن مصلي خواهند آمد تا دوباره دستاوردهاي خود را به نمايش بگذارند و اين هفته را يكبار ديگر عيناً يا با تغييرات مختصري تكرار كنند.
به نظر ميرسد، اگر بخواهيم به هر دليلي نمايشگاه و جشنواره مطبوعات را كه سال به سال از اهميت آن حتي براي خود رسانهها و مسئولان بازديد كننده كاسته ميشود، ادامه دهيم؛ بايد به برخي از نكات توجه جديتري داشته باشيم.
۱- عصر اطلاعات با فشردگي زمان، مكان و فناوري باعث تغيير در زندگي مردم شده است. بنابراين ارتباطات همچنان نميتواند بر اساس چارت ارتقا نيافته و رقابتهاي دروني وزارت ارشاد پيش برود. به همين دليل بايد در اسرع وقت كارگروهي براي ادغام نمايشگاه مطبوعات و رسانههاي ديجيتال تشكيل شود تا حوزه ارتباطات داراي يك نمايشگاه كارآمد و مؤثر باشد.
۲- ساختار مطبوعات دولتي ايران وضعيت ورشكسته رسانههاي ديگر را پوشش داده است. از هزينه كردن ۵۰ تا ۱۰۰ ميليوني نشرياتي كه شمارگان آن به ۵۰۰ نسخه در هر شماره نميرسد، براي شركت در نمايشگاه، ميتوان نتيجه گرفت كه حيات نباتي و نمايشي برخي مطبوعات ايران نياز به پالايش و آموزش و تجديد ساختار دارد. بدون پايش وضعيت و ايجاد شرايطي كه مسائل و مشكلات رسانهها به ويژه در حوزه مخاطب، اقتصاد ارتباطات، اقتصاد توجه و فناوريهاي نوين رسانهداري و خبرنگاري در آينده نزديك به يك خاطره تبديل ميشود، اوليهترين نياز آتي رويدادهاي مطبوعاتي، بررسي چنين چالشها و شكلدهي به كانون انديشهورزي براي عبور از بحران كنوني است، به همين دليل بايد برنامه مدوني براي تغيير شكل رويداد رسانهاي به سمت حل مشكلات بنيادين مطبوعات و خبرگزاريها آماده شود.
۳- هر نمايشگاهي محل شكلگيري طرحها و برنامههاي جديد و ايدههاي نو است. نبود كانونهاي توسعه فكري و فناوري و مالي به ويژه از بخش خصوصي در نمايشگاه رسانهها، همواره نمايشگاه مطبوعات را به يك دورهمي تكراري بين روزنامهنگاران و مسئولان تبديل كرده است. حضور صنايع و مشاغل وابسته به رسانهها در اين نمايشگاه علاوه بر تبديل اين رويداد به يك اتفاق جهتمند ميتواند پاي مردم و صاحبان ساير مشاغل را به توسعه اقتصاد و كيفيت رسانهها باز كند.
۴- نمايشگاه ارتباطات كشور بدون تعريف خروجيهاي ملموس و ارائه مشاورههاي ضروري در حوزههاي مختلف يك حركت روبه جلو نيست.«مديريترسانه» همچنان دانش غايب اداره مطبوعات و ساير رسانههاي ايران و بالاخره بزرگترين نقصان نمايشگاه از حيث دانشي است. بايد به جايابي درست فناوريهاي نو و نقش مديريت رسانه به عنوان علم اداره وسايل ارتباط جمعي در برنامههاي آتي وزارت ارشاد براي توقف روند نابودي سريع مطبوعات و رسانههايي مانند تلويزيون اقدام كرد.
