انباشتهشدن انبار سازمان موسوم به سينمايي از انواع فيلمكها وفيلمنماها كه از منظر ساختار هنري و سينمايي اشكالاتي اساسي داشتند و از لحاظ مضمون و محتوا هم دچار مشكل بودند و همچنين توليداتي كه سازندگان آنها به دليل ضعف دانش و تجربه، سينما را با آزمايشگاه اشتباه گرفته و با خامانديشي و بازيهاي كودكانه با فرم به اصطلاح فيلم ساخته بودند، مسئولان ناكارآمد وقت سينما را كه در اداره و راهبري سينما و ايجاد سازوكارهاي مناسب براي توليد و اكران فيلم در سينما ناتوان بودند، بر آن داشت تا پيرو سنت رايج! با حذف صورت مسئله، به تقليد و كپيبرداري از سينماي جهان بپردازند و فارغ از هرگونه تحليل و موقعيتشناسي سينما و سينماگر ايراني، يك گروه با عنوان هنر وتجربه داير كنند تا اضافات انبار سازمان مورد اشاره را با ترفند هنر و تجربه خالي و با اكران محدود آنها، خود و توليدكنندگان آن فيلمنماها را از ادامه دردسر خلاص كنند.
دايركنندگان دكان گروهك هنروتجربه اين پديده را كه در صورت كارشناسي و حمايت و هدايت درست ميتوانست به سينما و نسل جوان و سينماگران حرفهاي و آماتور در جهت توليد آثار خوب هنري و سينمايي خدمت كند، به سوي بيراهه سوق دادند و با الگو قراردادن سينماي مثلاً روشنفكرانه غربي و امريكايي، سينماگران جوان كشور را از مسير درست فيلمسازي و فرهنگ و سليقه مخاطب ايراني دور و به ساختن چيزهايي به نام فيلم براي خوشايند خارجيها سرگرم كردند. اين روند غلط امروزه تا بدانجا گسترش يافتهاست كه اين گروهك كوتوله و ناقصالخلقه، كودكانه در مقابل سينماي ايران ايستاده و كري ميخواند و سبب تمسخر خود نزد اهالي و مخاطبان سينما شده است. جماعتي از كارمندان، مجيزگويان و چاپلوسان اين گروهك كه در واقع مدافع منافع خود هستند، تنها كساني هستند كه از گروهك نامبرده طرفداري ميكنند و به غلط آن را دستاورد مهم دوره رياست رئيس اشتباهي پيشین سازمان مذكور ميدانند. در حالي كه توليد روزافزون فيلمكهاي بد و ضعيف و سرگرداني و رويگرداني سينماگران جوان اغواشده از گروهك يادشده، نشانگر شوم و غلطبودن اين ميراث كجروي در سينما است؛ چراكه آنها قرباني بيراهي اين گروهك شدهاند و راه ورود به سينماي حرفهاي كشور را به روي خود بسته ميبينند!
