دنيا حيدري
استقلال را سكوت فرا گرفته، سكوتي وهمانگيز. همه لب فرو بستهاند و ترجيح ميدهند كلامي به زبان نياورند و هر آنچه هم كه شنيده ميشود، بيشتر گمانهزنيهاي رسانهاي است. در ظاهر اوضاع آرامتر شده، اما آنچه كه از بيرون ديده ميشود، آرامش قبل از طوفان است نه آرامشي واقعي!
اگرچه در ظاهر اوضاع آرام است، اما واقعيت كاملاً متفاوت و شايد تنها استعفاي قريب بتواند حواسها را پرت كند. رئيس هيئت مديره استقلال كه پيشتر به وزارت گفته بود تنها در صورت تغيير شرايط به حضورش در اين تيم ادامه ميدهد و با توجه به تغيير نكردن شرايط، از همان ابتدا در هيچ يك از جلسات شركت نكرد، حالا گفته ميشود قصد استعفا دارد، چراكه شرايط نه فقط بهتر نشده بلكه بدتر هم شده و هوادار اين تيم بيش از هر زمان ديگري شاكي و ناراضي است. نارضايتي كه همه بر آن چشم بستهاند و بايد ديد داستان استعفاي رئيس هيئت مديره ناراضي استقلال ميتواند آن را براي مدتي هرچند كوتاه مسكوت نگه دارد يا خير!
فراموشي كوتاهمدت
به نظر ميرسد قرار است اتفاقات بازي با پديده به دست فراموشي سپرده شود. از تصميم ناگهاني منصوريان كه با رفتاري عجيب و رمانتيك پيروزي مهاجري را به او و تيمش تبريك گفت و با نيت خداحافظي راهي رختكن شد و گفت كه تا 48 ساعت آينده همه را در جريان ماجرا ميگذارد، گرفته تا هيئت مديرهاي كه قرار بود دور هم نشسته و تكليف نيمكت آبيپوشان پايتخت و در رأس آن منصوريان را تا امروز مشخص كند، اما تصميم حضور منصوريان در تمرينات استقلال از ديروز آن هم پشت درهاي بسته نشان از فراموشي كوتاهمدت آقايان ميدهد.
تصميمي آني و وضعيتي مبهم
پرواضح بود عدم نتيجهگيري منصوريان، اينبار خيلي زودتر از فصل قبل صبر هوادار استقلال را لبريز كند، خصوصاً اينكه امسال ريخت و پاشهاي مالي اين تيم و مهرههاي گرانقيمتي كه جذب كرده بود قبل از شروع ليگ زبانزد و البته جنجالساز شد و با گرفتن اين همه مهره، كسب چهار امتياز از چهار هفته ليگ و قرار گرفتن در قعر جدول چيزي نبود كه سكوها با آن كنار بيايند. ناكامي منصوريان در چند هفته ابتدايي ليگ از يكسو و يكهتازي رقيب ديرينه آبيپوشان پايتخت كه فصل قبل نيز قهرماني را از آن خود كرده بود به شدت باعث نارضايتي هواداري شده كه با توجه به شرايط ليگ شانزدهم چشمش حسابي ترسيده است. ترس و عصبانيتي كه در بازي با پديده به اوج خود رسيد و با فريادهاي اعتراضآميز، در خروجي باشگاه را به سرمربي جوان استقلال نشان داد. اعتراضهايي كه شايد تأثير زيادي در تصميم آني منصوريان براي ترك نيمكت استقلال داشت. نيمكتي كه منصوريان براي رسيدن به آن از خود خرج كرده و شانس مربيگرياش را سوزانده بود، اما او يكبار ديگر عقبنشيني كرد.تصميم آني منصوريان براي خداحافظي از استقلال بيشك بازارگرمي يا ترساندن هيئت مديره نبود، چراكه اگر اين چنين بود، قبل از به صدا درآمدن سوت پايان بازي، به شكل درددل به مهاجري گفته نميشد. منصوريان در واقع قصد رفتن داشت اگر بزرگترهاي تيم بعد از پايان آن بازي در رختكن مانع او نميشدند، اما حالا خبري از آن تصميم لحظهاي كه شايد احساسي هم بود، نيست.
هوادار مقصر بود؟
منصوريان گفت كه تا 48 ساعت ديگر همه چيز را ميگويد. جملهاي كه وقتي به جاي كنفرانس خبري بعد از بازي با پديده راهي رختكن ميشد، براي عملي كردن تصميمش رو به خبرنگاران گفت، اما حالا خيلي بيشتر از 48 ساعتي كه او گفته بود ميگذرد و منصوريان هنوز لب به سخن باز نكرده و هيچ حرفي نزده است. نه بعد از آن 48 ساعت وعده داده شده كه حتي بحثهاي حضور مربي خارجي در استقلال مطرح شد و نه بعد از آنكه گفته شد هيئت مديره بدون برگزاري نشست، طي تصميمي غيررسمي تصميم به ابقاي او تا هفته دهم گرفته است. او حالا بيهيچ توضيحي راهي تمرينات تيم ميشود و ميگويد كه از اين به بعد تيمش را خودش تمرين ميدهد، اما تمريني خالي از حضور هواداران، چراكه درهاي تمرين به روي آنها بسته است.
هواداري كه به نظر ميرسد مقصر اصلي اين ماجراست كه حالا درها به رويش بسته شده است. امروز همه چيز سر جاي خودش است، جز هواداري كه حق دارد براي دانستن دليل اين ناكاميها و اعتراض به نتايج كسب شده، اما با تصميمات گرفته شده گويا اينطور به نظر نميرسد، هرچند كه باز هم بايد ديد هيئت مديره استقلال در دورهمي امروز به چه نتيجهاي ميرسد و آيا تصميم غيررسمي خود براي ابقاي منصوريان تا هفته دهم را رسمي ميكنند يا ضربالاجلي جدي به او خواهند داد كه البته دومي محتملتر است.
