جبار آذین
هنر و تجربه ميتوانست همراه با تخصص و تبحر و تعهد و سلامتانديشي يار جوان سينماي باتجربه ايران باشد و در ارتقاي خود و سينماي كشور گام بردارد اما نامديريتيها، خودمحوريها و مغايرتهاي اقدامهاي فرهنگي و سينمايي سازمان سينمايي، خانه سينما، بنياد سينمايي فارابي، گروه هنر و تجربه و ساير زيرمجموعههاي سازمان سينمايي در جلوي اقدام بزرگ اصلاحطلبانه در سينما و تطبيق آن با فرهنگ غني ايران اسلامي ايستاده است.
در اغلب كشورهاي صاحب صنعت سينما گروههاي مشابه «هنر و تجربه» با حضور متخصصان و منتقدان و اهالي رسانه به صورت حرفهاي و كارشناسي شده به سينما ميپردازند. در اين گروه ويژه معمولاً آثاري به نمايش درميآيد كه در آنها فيلمهاي سينمايي نوآوريهايي در زمينه هنر سينما يا آموزش تجربههايي در فرم و قالب سينما ارائه كردهاند ولي برخلاف چنين گروه ويژه و حرفهاي و كارشناسي شده در جهان، گروه هنر و تجربه ايران از همان آغاز ناقصالخلقه متولد شد و صرفاً با انگيزه به نمايش درآوردن بخشي از فيلمهايي كه به لحاظ مضمون و ساختار هنري دچار مشكل بودند، به اكران درآورد. از همين رو هيچگونه كار تخصصي روي اين گروه انجام نشد و گروهي كه ميتوانست در كنار سينماي مادر به سان فرزندي نوآور و خوشفكر حرفهاي تازهاي در عرصه هنر و سينما بزند، در مقابل مادر قرار گرفت و عليهاش قد علم كرد. متوليان غيرمتخصص اين گروه به جاي كارشناسي، تغذيه مناسب و هدايت درست اين نوزاد و تحت معالجه هنري قراردادن آن، بيراهههاي متعدد جلوي پاي آن گذاشتند و يكباره گروه ناقص و نابالغ هنر و تجربه سر از مرزهاي جشنوارههاي خارجيپسند و مغاير با فرهنگ ايراني-اسلامي درآورد.
اين مسير غلط به دليل اشتباهات فراوان مديران و مسئولان اين گروه انحرافي اكنون به جايي رسيده كه هنر و تجربه را در آستانه انحلال و اغما قرار داده است. با اين حال اين گروه كوتوله به اصطلاح هنري و سينمايي همچنان ضد سينماي ملي حرفهاي نابخردانه، غيراصولي و عملكرد ضدفرهنگي و سينمايي دارد كه حاصل آن تخريب بيشتر سينماي كشور است.
درگيريها و جدالهاي هنر و تجربه و شوراي صنفي نمايش هر دو گروه از زيرمجموعههاي سازمان سينمايي پر اشكال هستند و بيشتر بر سر منافع گروهي با يكديگر مقابل هم ايستادهاند و به هيچ عنوان مسئله تخصص، تعهد و رعايت عدالت براي اكران فيلمها در ميان نيست. در واقع هر دوي اين گروهها فارغ از هدفمندي شفاف و قانون مشخص سينمايي عمدتاً بر مبناي سليقه اعضاي آن اداره ميشوند و از همين زاويه هم با خود و ديگران و كليت سينماي كشور مواجه ميشوند. به عبارتي با آنكه مخالفتهاي اين دو گروه هيچ ثمر مفيدي براي سينماي ايران در پي ندارد و افشاگر مناسبات جاري غلط در ميان آنها است، به دليل مديريت نادرست و غيرتخصصي سازمان سينمايي كجراهه رفته و نتيجه مقابله آنها چيزي جز لطمه زدن به هنر و هنرمند و سينما نخواهد بود، از همين رو هرچند ادعاهاي «هنر و تجربه» نامربوط و غيرتخصصي است ليكن ميتوان با بضاعت موجود در سينما تا حدي به شورا حق مدافعه داد با اين تأكيد كه اين خرده درگيريها و جدالهاي زرگري هرگز نميتواند سينماي ايران و همچنين گروه سينمايي هنر و تجربه را به سامان رساند.
