اين كتاب كه «حكايت سينماتوگراف» نام دارد در دو جلد نوشته شده كه فعلاً جلد اول آن با بررسي سينماي قبل از انقلاب به بازار آمده است. تاكنون كتابها و فرهنگنامههاي متعددي درباره تاريخ سينماي ايران منتشر شده و به چاپ رسيده است اما آنچه «حكايت سينماتوگراف» را از آن كتابها متمايز مينمايد، پرداختن به لايههاي پنهان و ناگفتههاي اين تاريخ است كه براي نخستين بار براساس اسناد و شواهد معتبر مورد بررسي و بازخواني قرار گرفته است.
نويسنده كه خود دستي در تهيه آثار مستند تصويري داشته است با رويكردي محققانه علاوه بر ارائه روايتي از فراز و فرود تاريخي سينماي ايران در كتاب «حكايت سينماتوگراف»، شناخت و آشنايي با ماهيت و پسزمينه فرهنگي، سياسي و تاريخي اشخاص و جريانات مختلف سينماي ايران را از لحظه پاگيري تا دوران رشد و گسترش مد نظر داشته است؛ اشخاص و جرياناتي كه بيش از همه بر محتوا و ساختار اين سينما تأثير گذارده و بخش مهمي از آنچه را به نام «سينماي ايران»معروف شد، پايهريزي كردند. از جمله بخشهاي اين كتاب ميتوان به سرفصلهاي زير اشاره كرد: «هشدار شهيد مدرس درباره ورود سينما به ايران»، «دوره اول سينماي ايران و مهاجري از روسيه»، «فعاليت اداره اطلاعات امريكا براي سينماي ايران»، «سانسور اشغالگران بر سينما و هنر ايران»، «پرونده باز نشده دكتر كوشان»، «توليد انبوه فيلمفارسي»، «عاملان كودتاي 28 مرداد در رأس سينماي پس از كودتا»، «كانون انحراف فكري كودكان و نوجوانان»، «سينماي موج نو يا شبهروشنفكري»، «استوديو گلستان با سرمايه كنسرسيوم نفتي»، «كانون سينمايي اشرف پهلوي» و «بحران و ورشكستگي سينماي طاغوت».