با نزدیک شدن به روز ۲۹ اردیبهشت و انتخابات حساس ریاستجمهوری، بیشتر مردم مشغول مطالعه برنامههای کاندیداهای ریاست جمهوری هستند تا گزینه مورد نظرشان را انتخاب کنند.
البته این کار خیلی سختی است، چون اکثر کاندیداها از استادهای سختگیر که جزوه نمیگویند هم سختگیرتر هستند و حتی منبع هم معرفی نکردهاند! بنابراین خودمان باید بفهمیم برنامههایشان چیست بعد آن را مطالعه کنیم!
اما من از خیلی وقت پیش گزینه مورد نظرم را انتخاب کردهام، از همان روزی که علامت E بالای صفحه گوشیام برای لحظهای تبدیل به 4G شد با خودم عهد کردم در دوره بعدی انتخابات که حالا باشد به کسی رأی بدهم که فورجی را برای مملکت به ارمغان آورده است. چون الان زندگی بدون فورجی اصلاً معنی ندارد. من خودم سه سال است که در این مملکت دنبال کار میگردم که از این سه سال دو سالش را با اینترنت E و این یک سال آخر را با فورجی مشغول به گشتن هستم. خدا خیرش بدهد کسی که فورجی را آورد. در آن مدتی که با E دنبال کار بودم خیلی سختی کشیدم. چون تا فایل پیدیاف شرایط شغلی را دانلود میکردم و بعد رزومه خودم را آپلود میکردم، سه روز زمان میبرد و در این سه روز دولت به این نتیجه رسیده بود که همین محصول را میشود با قیمت و البته کیفیت کمتری از چین و سنگاپور وارد کرد! در نتیجه استخدام مالیده میشد و میرفت پی کارش.
اصلاً به خاطر همان کندی سرعت اینترنت بود که هیچکدام از آن ۷۰۰هزار شغلی را که میگویند ایجاد شده پیدا نکردم! ولی الان با سرعتی که فورجی جان دارد در کسری از ثانیه از تعطیلی کارخانهها مطلع میشویم و بیخود حجممان را حرام باز کردن و آپلود کردن دفترچه استخدام و رزومه نمیکنیم.
البته با 4G هم هنوز نتوانستهایم آن ۷۰۰هزار شغل را پیدا کنیم که انشاءالله با فور و نیم جی(!) آنها هم پیدا میشوند! اما ما فعلاً به همین 4Gش هم راضی هستیم و همین برای رأی دادنمان کافی است.
الان هم به این نتیجه رسیده ایم که الکی دنبال کار نگردیم، گشتند نبود! صبح تا شب مشغول بازی کلش آو کلنزی میشویم که شش وزیر محترم دولت یازدهم با درایت و هوش بالایی که در شناسایی دغدغههای مردم داشتند دهها ساعت وقت خود را صرف رفع فیلتر آن کردند. خدا خیرشان بدهد. من با چند نفر از دوستان فارغالتحصیل بیکارم و یکی دو نفر از اقوام که با تعطیلی کارخانه ارج و آزمایش به جمع ما بیکارها پیوستهاند، دور هم جمع شدهایم و یک «وار» برای خودمان تشکیل دادهایم و با اینترنت فورجی از بیکاریمان لذت میبریم!
این فقط یکی از دستاوردهای بیشمار دولت در زمینه رفع تحریمهای نرمافزاری و بازیهای رایانهای بود. خود من به عنوان یک کارشناس در مسائل استراتژیک شش ماه بود که در لول ۲۵۵ «کلش آو کلنز» گیر کرده بودم که با تدبیر این دولت تحریمش برداشته شد و توانستم با پرداخت ریالی بروم لول ۲۵۶. علی برکت الله...
این دولت در مناظرات قول داده بود علاوه بر چرخ هستهای، چیزهای دیگر هم بچرخد که ما امروز شاهد هستیم که دایره دانلود از «اپاستور آیفون» هم میچرخد و پر میشود که این مشکلات بسیاری را حل کرده است. اگر این اتفاق نمیافتاد از تماس صوتی تلگرام محروم میماندیم و نمیتوانستیم هی «میس» بیندازیم بر دوستانمان که پزش را بدهیم.
ثمرات دیگر این رفع تحریمها را با نشان «آبی» بر سینه توئیتر آقای فلانی میبینیم که صفحهشان رسماً رسمی شده و باعث شد در رقابت با رئیسجمهور امریکا کم نیاوریم. اگر آقای فلانی رئیسجمهور شود واقعاً زشت است که برود در سازمان ملل و آنجا همه کشورها حتی جیبوتی و گوام «تیک آبی» داشته باشند در حالی که رئیسجمهور ما تیک آبی نداشته باشد. واقعاً که مایه سرافکندگی ایران و ایرانی میشد. آقای فلانی عزتمان را حفظ کرد، خدا عزتش را حفظ کند.
ما باید به فلانی رأی بدهیم به امید روزی که «فیفا» را بشود آنلاین بازی کرد. آن وقت میتوانیم در دنیا سرمان را بالا بگیریم و افتخار کنیم.
