پرويز كردواني در سومين همايش ملي انرژي، محيط زيست، كشاورزي و توسعه پايدار كه به ميزباني دانشگاه آزاد اسلامي واحد سنندج برگزار شد، اظهار داشت: خراب كردن سدها، كار اشتباهي است، چراكه بيابانزايي در ايران نسبت به دو دهه اخير كاهش يافته است.
وي با بيان اينكه مسئولان هنوز تعريفي از محيطزيست در كشورمان نميدانند، افزود: محيطزيست به قسمتي از آب و خاك و هوا اطلاق ميشود كه زيستگاه موجودات زنده است. وي افزود: در كشور ما به دليل ارائه نادرست و نبود مديريت صحيح، محيطزيست دچار مشكلات زيادي شده است كه از آن جمله ميتوان به استفاده نادرست از سدها و پديد آمدن ريزگردها در سالهاي اخير اشاره كرد.
وي به مخالفت طرفداران محيطزيست با ساخت سدها گفت: طرفداران محيط زيست بايد بدانند كه ساخت سدها نابودگر نيست و اين نبود مديريت صحيح است كه سدها را به عوامل آدمكش و نابودگري تبديل ميكند. به گفته اين عضو صلح سبز جهاني، درياچه زريبار مريوان با بارندگي سالانه 800 ميليمتري خشكشدني نيست، اما با توجه به استفاده آب آن در بخش كشاورزي آب آن كم شده ولي هيچ وقت خشك نميشود.
وي به بيتدبيري در انتقال منابع آب از منطقهاي به منطقه ديگر اشاره كرد و اظهار داشت: من عقيده دارم اگر خواستيد هر استاني را نابود كنيد به آن آب منتقل كنيد.
كردواني نابودي كشاورزي يك منطقه را براي آبرساني به منطقه ديگر از مضرات اين كار اعلام و خاطرنشان كرد: از سه تكنولوژي جديد استفاده شد تا منابع آبي اكنون به نابودي برسد. به گفته وي، حفر چاههاي عميق و نيمهعميق، به جاي استفاده از قنات و در كنار آن استفاده نكردن از سيستمهاي كارآمد آبياري، استفاده از كانال و سد و شير و شيلنگ عواملي بود كه با معرفي آن به عنوان عامل توسعه، كشور را در اول راه تشنگي قرار داد. وي با اشاره به تعريف اشتباه از توسعه گفت: ابتدا با توسعه كشاورزي براي خودكفايي و سپس توسعه صنعت و دانشگاه، پايههاي توسعه ناپايدار بنيان گذاشته شد تا آبها تمام شود. به گفته اين چهره ماندگار علمي انتقال آب روستا را به شهر و شهرهاي كوچك به بزرگ راه اشتباهي بود كه منجر به از بين رفتن پوشش گياهي شد.
