وقتي صالحياميري در آغاز راه خود در وزارت ارشاد فردي باسابقه چون محمدمهدي حيدريان را به سمت مشاور خود تعيين کرد، ميشد برکناري حجتالله ايوبي از سمت رياست سازمان سينمايي را انتظار کشيد، اما وزير جديد ارشاد منتظر ماند تا او و تيمش جشنواره فيلم فجر را به سرانجام برسانند. جنجالها و اعتراضات بيسابقه به داوري جشنواره فجر باعث شد وزير باز هم قدري دست نگه دارد تا شائبه ارتباط برکناري ايوبي با برگزاري ضعيف جشنواره فجر القا نشود.
روز گذشته پس از کش و قوسهاي فراوان درباره اجتناب از استعفا دادن ايوبي بالاخره وزير ارشاد حکم رئيس جديد سازمان سينمايي را صادر کرد تا عملاً مردي که به طور اشتباه و به واسطه علي جنتي از عرصه سياست به فرهنگ راه پيدا کرده بود، برکنار شود و سکان امور سينمايي به فردي واگذار شود که سابقه سينمايي از ابتداي شکلگيري انقلاب اسلامي دارد و اين حوزه را بهطور طبيعي ميشناسد.
ايوبي در شرايطي از سمت خود برکنار شد که وزير ارشاد قصد داشت او خود از اين مسئوليت کنارهگيري کند ولي ايوبي به هيچوجه قصد استعفا نداشت. او پيش از اين در آخرين حضورش در برنامه سينمايي هفت در پاسخ به انتقاد بهروز افخمي مجري برنامه و پيشنهاد او به کنارهگيري ايوبي از سمتش براي احترام به هنرمندان بابت برگزاري جشنواره ضعيف فجر، گفته بود: «عذرم را بخواهند ميروم، اما استعفا نميدهم.»
اصرار ايوبي بر حضورش در اين سازمان و مقاومت او در برابر برکناري، نشاندهنده رضايت ايوبي از عملکرد خودش در اين دوره و دفاع از اين عملکرد در برابر مديران بالادستي وزارت ارشاد بود. اين رضايت از خود در نامه تبريکش به حيدريان قابل مشاهده است: «جناب آقاي محمدمهدي حيدريان انتصاب شما را به سمت معاون وزير و رئيس سازمان سينمايي تبريک ميگويم. اميدوارم با درايت و تدبيرتان جوانههاي اميد نورسته در عرصه سينما روز به روز شکوفا و شکوفاتر شود.» اما واقعيت چيز ديگري است. رئيس سابق سازمان سينمايي بيش از اينکه در حوزه سياستگذاري براي سينماي ايران توفيق داشته باشد، نقش يک مدير روابط عمومي خوب را بازي ميکرد. او از هر فرصتي استفاده ميکرد تا با حضور در مراسم مختلف به سخنوري بپردازد و هر بار با استعمال کلمات و جملات پرطمطراق از شرايط رو به بهبود سينما گزارش بدهد، اما در عرصه عمل اتفاقات خوبي براي سينما رقم نميخورد. ايوبي با اينکه به عنوان يک فارغالتحصيل دانشگاه امام صادق شناخته ميشد و بهطور طبيعي انتظار ميرفت با مغز گفتمان انقلاب اسلامي آشنا بوده و در پي ترويج سينماي به قول خودش اميد باشد، اما به دليل درک ناقصي که از حوزه سينما و اهميت آن داشت و نيز تأثير از گفتمان سينماي فرانسه به دليل حضور چندساله به عنوان رايزن فرهنگي در اين کشور که سمتي بيشتر با جنبه سياسي بود، نتوانست کشتي سينماي ايران را به مسير درستي هدايت کند و به شکلي باري به هر جهت و البته با راهبردي اشتباه سينماي ايران را نزديک به چهار سال سکانداري کرد. در رزومه کاري او پيش از نشستن بر کرسي سازمان سينمايي به انبوهي از سمتهاي سياسي بيربط با مقوله فرهنگ برميخوريم.
وزير ارشاد روز گذشته در جمع خبرنگاران درباره دلايل برکناري ايوبي اينگونه اظهارنظر کرد: «مبناي عمل ما در وزارتخانه خلاقيت، نوآوري و به کارگيري تجربهها در حوزههاي مختلف است. ايوبي هم از مديران باتجربه و باسابقهاي است که از اين پس با بنده همکاري ميکند.»
از ترکيب واژگان به کار رفته از سوي وزير اينگونه برداشت ميشود که او ايوبي را فاقد ويژگي نوآوري و خلاقيت تشخيص داده است.
برکناري ايوبي در اين فرصت باقيمانده احتمال ايجاد تغييرات در برخي از ساختارهاي به وجود آمده در دوران مديريت او همچون گروه دولتي هنر و تجربه، جشنواره جهاني فيلم فجر، انجمن سينماي جوان و سازمان گسترش سينماي تجربي را قوت بخشيده است. حيدريان بايد به زودي تکليف خود را با پستهاي مديريتي سازمان مشخص كند و ريل سينماي ايران را در عمل و نه صرفاً شعار به سمت مضامين اميدبخش و الهامبخش سوق دهد.
