روس هراسی آخرین کارت اوباما

جهان در حالی حول محور تحولات غرب آسیا می‌گذرد که رخدادهای درونی آمریکا به یکی از محورهای رسانه‌ای جهان مبدل شده است. ایالات متحده‌ای که امروز بسیاری آن را ایالات متفرقه می‌نامند که روند تحولاتش یادآور دوران اتحاد جماهیر شوروی سابق در اوایل دهه 1990 یا همان سالهای نزدکی به فروپاشی است.

نتایج انتخابات آمریکا در حالی با پیروزی ترامپ به پایان رسید که از همان نخست یک اصل در محافل رسانه‌ای و سیاسی آمریکا مورد پردازش قرار گرفت و آن ادعای دخالت روسیه در انتخابات است. آنها ابتدا ادعا کردند که روسیه زمینه‌ساز به قدرت رسیدن ترامپ بوده است و سپس ادعای دخالت سایبری مسکو را مطرح کردند. اوباما رئیس جمهور آمریکا درباره ادعاهای دخالت روسیه در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا گفت: «ما می‌دانیم که این اتفاق رخ داده است.»سخنگوی کاخ سفید مدعی شد که روسیه در حملات سایبری علیه انتخابات آمریکا نقش مستقیم داشت و «دونالد ترامپ» رئیس جمهور منتخب آمریکا از این موضوع مطلع بود.رئیس «اف‌بی‌ای» و «سازمان اطلاعات ملی» آمریکا حمایت خود را از گزارشی از سازمان سیا که روسیه را به دخالت در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا متهم می‌کند اعلام کرده‌اند. در واکنش به این ادعاها «دیمیتری پسکوف» سخنگوی کاخ کرملین اعلام کرد، اتهاماتی که اخیرا مقامات واشنگتن درباره حملات سایبری در دوران انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا علیه روسیه مطرح کرده‌اند، بسیار زشت است. نکته مهم انکه ادعای ضد روسی آمریکا در اروپا نیز صورت گرفته است چنانکه روزنامه تایمز درگزارشی نوشت: مقامات انگلیسی برای اولین بار تایید کرده‌اند که روسیه یک 'کارزار تبلیغاتی' و نیز یک جنگ نامتعارف علیه انگلیس که به نحو نگران کننده افزایش یافته، به راه انداخته است.پیش از این نیز هلند و سوئد، روسیه را به دخالت سایبری متهم کردند. روند تحولات نشان می‌دهد که روس هراسی به یکی از ارکان محافل رسانه‌ای و سیاسی غربی مبدل شده که البته حلقه تکمیلی آن را نیز ایران هراسی و چین هراسی تشکیل می‌دهد. گویی آمریکا سه دشمن اصلی را برای خود تعریف کرده که شامل روسیه، ایران و چین می‌شود.

حال این سوال پیش می‌آید ریشه این اقدامات چیست و غرب به دنبال چه اهدافی است؟ برخی بر این عقیده‌اند که بخشی از این تحرکات می‌تواند برگرفته از ساختار و تحولات درونی آمریکا باشد. از یک سو سازمان‌ها و نهادهای سیاسی و امنیتی آمریکا برآنند تا ترامپ را به اجرای خواسته‌های خود وادار سازند از سوی دیگر با ادعای وجود دشمنی به نام روسیه وحدت فروپاشیده داخلی را انسجام بخشند.نکته مهم آنکه اوباما در حالی عرصه قدرت را ترک می‌کند که دستاوردی در کارنامه خود ندارد و مسئله سوریه به عنوان یکی از برگه‌های او نیز با ازادی حلب توسط ارتش سوریه و متحدانش سوخت شد. با این شرایط اوباما برای پنهان سازی ابعاد گسترده شکستش و نیز نمایش اقتداری مصنوعی در برابر تهدیدات پیش روی آمریکا سعی دارد تا از حربه روس هراسی بهره گیرد.

نکته دیگر تحرکات صورت گرفته برای توجیه ادامه همکاری اروپا با آمریکای برای افکار عمومی غرب و نیز تقویت نظامی‌گری آمریکا در اروپا تشکیل می‌دهد. گزارش‌ها نشان می‌دهد، ارتش آمریکا قصد دارد در اروپا و به ویژه هلند، تانک مستقر کند. هدف از این اقدام مقابله با اقدامات روسیه اعلام شده است. آنچه در روند تحولات اروپا مشاهده می‌شود استمرار و تشدید واپیس گرایی مردمی از نظام سرمایه‌داری و البته رویکرد کشورها به دوری از آمریکاست که واشنگتن و معدود متحدان باقی مانده برایش برآنند تا از مولفه‌ای همچون تهدید واحد روسیه به مقابله با این وضعیت بپردازند. سرکوب جریان‌های ملی گرا به بهانه مقابله با مهره‌های روسیه از دیگر اهداف مشترک اروپا و آمریکاست که برای حفظ نظام سرمایه‌داری صورت می‌گیرد.

و در نهایت نکته دیگر افزایش فشارها بر روسیه برای باج‌گیری در سوریه است. در کنار جنگ روانی صورت گرفته نظیر ادعاهای تبلیغاتی واهی در باب رفتار ارتش سوریه و حامیانش در قبال غیر نظامیان، اقدامات دیگری همچون تشدید تحریم‌ها علیه ایران و روسیه و نیز ادعای دخالت سایبری روسیه در انتخابات آمریکا بخشی از این طراحی است. غرب که در حوزه نظامی شکست سنگینی متحمل شده با رویکرد به ادعاهای تبلیغاتی به دنبال جبران شکست در حوزه سیاسی است تا از فروپاشی بیشتر جایگاه جهانی خود و هم جایگاهشان در میان شرکایشان که به دلیل ناتوانی غرب در حال روی گردانی از آن هستند جلوگیری کنند.

به هر حال ادعاهای مطرح شده در باب روسیه بیش از آنکه برگرفته از قدرت غرب باشد ناشی از بحران‌های داخلی و بیرونی آنان است که با هوچی‌گری و بحران‌سازی بیرونی به دنبال پنهان سازی ناکامی‌های گسترده خود هستند. آنها برآنند تا آنچه در موازنه جنگ سرد داشته‌اند را دوباره احیا سازند در حالی که روس هراسی، اسلام هراسی محور اقدامات غرب برای مقابله با ملی گرایی درونی و توجیه نظامی‌گری و بحران‌سازی‌هایش خواهد بود.