صبح نهم آبان ماه 1359 دوچرخهسواري كه در هواي شرجي آبادان حسابي عرق كرده بود، نفس زنان و ركاب زنان خودش را به داخل شهر ميرساند و به هر نهاد نظامي كه ميرسد، با حالت خاصي فرياد ميزند: «عراقيها از بهمنشير گذشتند... تا ذوالفقاريه پيش اومدن...» حماسه كوي ذوالفقاريه در اولين روزهاي شروع دفاع مقدس، زماني رقم خورد كه اسقاط فروشي به نام درياقلي سوراني به طور اتفاقي متوجه ورود نيروهاي دشمن به كوي ذوالفقاريه آبادان ميشود و به سرعت مردم و نظاميان داخل آبادان را از موضوع مطلع ميكند. در سالروز اين حماسه تاريخي، به سراغ سردار قاسم صادقي از مدافعان كوي ذوالفقاريه رفتيم تا اين واقعه تاريخي را در گفتوگو با يك شاهد عيني مروري دوباره كنيم.
عبور از بهمنشيرسردار قاسم صادقي كه اكنون ماههاست براي ايجاد يادمانهاي دوران مقاومت مردمي آبادان به اين شهر سفر كرده است، در خصوص شروع واقعه كوي ذوالفقاريه ميگويد: تا زماني كه بچههاي آبادان در خرمشهر حضور مييافتند، دشمن فهميده بود نميتواند اين شهر را به تصرف درآورد، بنابراين صدام به لشكر 3 زرهياش دستور داد جاده اهواز- خرمشهر را قطع و با عبور از كارون و تصرف جاده آبادان- ماهشهر و نهايتا عبور از بهمنشير، فشار روي آبادان را بيشتر كنيد تا به اين ترتيب توجه رزمندگان از خرمشهر به آبادان معطوف شود. اگر دشمن ميتوانست از بهمنشير عبور كند و خود را به كوي ذوالفقاريه برساند، به حتم آبادان با خطر جدي مواجه ميشد و حتي امكان سقوطش ميرفت. صادقي با تشريح شرايط روزهاي اوليه نبرد در خوزستان بيان ميدارد: لشكر3 زرهي عراق از شلمچه تا ذوالفقاريه تقريبا 40 كيلومتر پيشروي كرده بود. طي راه هم رزمندگان با آن درگير شده بودند، اما چون فرماندهي منسجم وجود داشت، كسي از هدف اصلي اين لشكر مطلع نشده بود. بنابراين در يك غافلگيري محض، نيروهاي زبده اين لشكر توانسته بودند با زدن پل روي بهمنشير خود را به اين سوي شط كه يك منطقه نخلستاني به نام كوي ذوالفقاريه بود برسانند. اگر آنها ميتوانستند دو كيلومتر جلوتر بروند، به اروندرود ميرسيدند و آرزوي صدام در استيلا به اين رودخانه مرزي محقق ميشد.
درياقلي اين رزمنده مدافع آبادان در ادامه ميگويد: دشمن قبل از لشكركشي به ذوالفقاريه از ستون پنجم استفاده كرده و شناساييهاي لازم را انجام داده بود. بنابراين با سنجش شرايط منطقه و با زدن پل نيروهايش را به ذوالفقاريه رسانده بود. تنها خواست خدا بود كه درياقلي سوراني از وجود آنها مطلع شد. درياقلي يك انسان ساده بود كه ماشينهاي اسقاطي را خريد و فروش ميكرد و به قول خودش اهل حال هم بود! وقتي او از وجود دشمن مطلع شد، سريع به داخل آبادان آمد و خبر نفوذ دشمن را به همه رساند. صادقي با ذكر اين نكته كه در لحظات اوليه كسي حرف سوراني را باور نميكرد، اظهار ميدارد: خوب يادم است در هتل كاروانسرا بوديم كه ديدم يك نفر با لباس شخصي هراسان آمده و ميگويد: عراقيها اين طرف شط آمدهاند. آنها ذوالفقاريه هستند. چون آن زمان در شهر عوامل نفوذي دشمن فعاليت ميكردند، شهيد سيد مجتبي هاشمي پرسيد از كجا بدانيم تو راست ميگويي. اما درياقلي آن قدر هيجان و استرس داشت كه بالاخره ما را مجاب كرد. از آنجا كه نميدانستيم ذوالفقاريه كجاست او خودش همراهمان آمد.
حماسه مردميسردار صادقي با تأكيد بر اينكه به حتم اگر مقاومت مردمي در سراسر كشور و از دل مردم خود شهر آبادان نبود، به حتم اين شهر نيز سرنوشتي چون خرمشهر مييافت، ميگويد: با خبري كه درياقلي رساند، ناگهان تمام نيروهاي نظامي اعم از سپاه، بسيج ، ارتش و فدائيان اسلام و خصوصاً مردم و جوانان شهر به طرف كوي ذوالفقاريه رفتيم. بچههاي آبادان در كنار نيروهاي نظامي جانانه جنگيدند و نهايتاً طي 24 ساعت، دشمن را به داخل روخانه ريختيم. در اين عمليات براي اولين بار دشمن شكست سختي از رزمندگان خورد و با دادن صدها كشته و اسير ناچار به فرار شد و بسياري از نيروهاي دشمن نيز در جزر و مد رودخانه غرق شدند. در اين سو تلفات ما بسيار كمتر از آنها بود. طبق گفته سردار صادقي، درياقلي سوراني طي عمليات كوي ذوالفقاريه به رزمندگان كمك ميكرد و پس از مجروحيت، ابتدا به ماهشهر و اهواز و سپس با قطار به تهران منتقل ميشود. اما به تاريخ 28/8/59 به شهادت ميرسد و پيكرش به عنوان يك فرد عادي و ناشناس در قطعه 34 بهشت زهرا دفن ميشود. خانواده پيگير وضعيت او ميشوند و با شناسايي عكسهاي پيكرش در بيمارستان و نهايتاً نبش قبري كه صورت ميگيرد، مشخص ميشود كه پيكر دفن شده متعلق به درياقلي است و اكنون مزار او در بهشت زهرا(س) مورد زيارت مردم قرار گرفته است.
خیلی ممنون از راهنمایی شما با برادرم درباره اش صحبت میکردم نامش را فراموش کرده بودم با تشکر از شما 
