جشنواره چهاردهم فيلم مقاومت به عنوان جشنوارهاي موضوعي در زماني كه ايران در كانون تحولات سرنوشتساز منطقهاي قرار دارد و بخشي از منطقه جنوب غرب آسيا در آتش فتنه امريكا و صهيونيسم ميسوزد، بخشي از هنر متعهد را نمايندگي كرد و پس از يك هفته پرتلاطم به كار خود پايان داد. در بخشی از این مراسم از عبدالملک حوثی به عنوان چهره مقاومت سال 2016 تقدیر به عمل آمد.
جشنواره فيلم مقاومت در حالي با شناختن برگزيدگانش به كار خود پايان داد كه كنار گذاشتن سه فيلم مهم از سه كارگردان جوان و خوش آتيه از ليست نامزدهاي بخش مسابقه سينماي ايران به سرعت به خبر اصلي روز پاياني تبديل شد و همانطور كه پيشبيني ميشد اين مسئله با واكنش تهيهكنندگان اين سه فيلم ساعتي پيش از آغاز مراسم افتتاحيه روبهرو شد. «سيانور»، «هيهات» و «اروند» سه فيلمي بودند كه تهيهكنندگانشان با صدور يك اطلاعيه به رويكرد داوران جشنواره واكنش نشان دادند. «ما تهيهكنندگان فيلمهاي اروند، سيانور و هيهات ضمن سپاس از دبير محترم جشنواره مقاومت، كمك اهدايي ايشان به اكران اين فيلمها را براي برگزاري جشنوارهاي در خور شأن نام مقاومت در سال آينده به دبيرخانه دائمي جشنواره تقديم مينماييم. مهدي داوري، محمدرضا شفيعي، سيد محمود رضوي.»
فيلمسازان جوان و مستعد ناديده گرفته ميشوندسينماي مقاومت در سالهاي اخير شاهد ظهور فيلمسازان جوان و مستعد است. به غير از حسين مهدويان كه با «ايستاده در غبار» نگاهها را به خود جلب كرد، پوريا آذربايجاني با فيلم اروند، دانش اقباشاوي، هادي نائيجي، هادي مقدم دوست و روحالله حجازي و نيز بهروز شعيبي جزو فيلمسازاني محسوب ميشوند كه با وجود سن كم آثار قابل دفاعي از خود ارائه دادند و انتظار ميرفت با تيزهوشي داوران و برگزاركنندگان جشنواره تقديري در شأن تلاش آنها صورت بگيرد. در اين ميان پوريا آذربايجاني فيلمساز دهه شصتي است كه پس از انتشار ماجراي شهادت رزمندگان غواص در اروندرود و تأثيري كه اين خبر بر افكار عمومي گذاشت به طور خودجوش تصميم به ساخت فيلمي در اين باره ميگيرد. فيلم اروند از معدود آثار دفاع مقدسي قلمداد ميشود كه بدون حمايت مالي نهادهاي متولي دفاع مقدس و انقلاب و با هزينه كاملاً خصوصي ساخته شد و براي كارگردان جوان آن يك ريسك محسوب ميشد و نتيجه كار هم اثر قابل دفاعي از كار در آمده است. همين مسئله ميتوانست با تيزهوشي برگزاركنندگان جشنواره مقاومت بهانه تشويق اين فيلمساز باشد. اين مسئله با بياعتنايي كامل به اين اثر اتفاق نيفتاد. ماجراي فيلم اروند البته به ناديده گرفتن در جشنواره مقاومت ختم نميشود و اين فيلم با اختصاص تنها شش سالن سينما از شرايط اكران نامطلوبي نيز برخوردار است.
انتخابهايي كه ميتوانست انقلابيتر باشدفيلم سيانور به كارگرداني بهروز شعيبي ديگر فيلم مطرح از يك كارگردان جوان دهه شصتي است كه با بيمهري در هيچ بخشي نامزد دريافت جايزه تشخيص داده نشد. شعيبي پيش از اين با سريال موفق و پربيننده «پردهنشين» نگاهها را به خود جلب كرده بود و اينبار با موضوع مهمي چون تسويه خونين در سازمان مجاهدين و شهادت يكي از اعضاي مسلمان آن پا به عرصه گذاشته بود. اثر او با وجود قابليتهاي فراوان فني و هنري در جشنواره فجر به كلي ناديده گرفته شده بود و همه منتظر بودند تا جشنواره مقاومت اين بيمهري را جبران كند و با روي خوش به تهيهكننده و كارگردان جوان اين فيلم به فيلمسازان جوان و جوياي نام پيامي الهامبخش بدهد، اما ماجرا كاملاً برخلاف اين تصور رقم خورد. فيلم هيهات اثر چهار كارگردان جوان ديگر كه كوشيده بود واقعه عاشورا را با مقاومت در اين روزگار پيوند بزند و تا حدود زيادي نيز موفق عمل كرده است نيز با همين برخورد مواجه شد.
نامزدهاي جشنواره چهاردهم فيلم مقاومت به گونهاي انتخاب شده بود كه تنها نام چند فيلم و كارگردان در ليست آن به چشم ميخورد. فيلم بيرنگ و بوي «مزار شريف» به كارگرداني ابوالحسن برزيده اثري كه به گفته كارگردانش براي پرهيز از متهم نشدن يك جناح سياسي در كشور به شكلي كاملاً محافظهكارانه ساخته شد و همانطور كه پيشبيني ميشد در اكران عمومي با شكست مواجه شد و نتوانست ارتباطي با تماشاگر عام برقرار كند، جايزه ويژه هيئت داوران را دريافت كرد. فيلم «نفس» به كارگرداني نرگس آبيار كه از نسبتي كاملاً معكوس با مفهوم انقلاب و مسئله مقاومت برخوردار است، جايزه ويژه متناسب با انقلاب جشنواره را دريافت كرد. مريلا زارعي نيز براي نقش كاملاً كم فروغ در فيلم ضعيف «ماهي سياه كوچولو» جايزه بهترين بازيگر زن را به خود اختصاص داد. خيليها معتقدند نرگس آبيار و مريلا زارعي همچنان پس از گذشت نزديك به سه سال از نمايش فيلم «شيار 143» همچنان به خاطر اين فيلم و البته با عناويني ديگر از جشنوارههاي انقلابي و مذهبي جايزه دريافت ميكنند. جايزه بهترين كارگرداني بحق به ابراهيم حاتميكيا تعلق گرفت، اما با توجه به بيمهري كامل جشنواره فجر انتظار ميرفت باديگارد بيش از اينها مورد تقدير قرار بگيرد؛ چرا كه پيش از اين در جشن نويسندگان و منتقدان سينما و نيز جشن روزنامه سينما كه محافلي روشنفكري محسوب ميشوند نيز جوايزي در اين حد و حدود به باديگارد اختصاص يافته بود؛ فيلمي كه نسبت كامل و مشخصي با موضوع مقاومت در بحث هستهاي و مفاهيم اساسي و مهمي از انقلاب اسلامي پيدا ميكند.
«يتيم خانه ايران» نيز جزو آثاري محسوب ميشود كه به دليل مشكل بودن و پرريسك بودن موضوع آن و با توجه به قابليتهاي فني و هنري انتظار ميرفت در جشنوارهاي كه نام مقاومت را يدك ميكشد، بيش از اين مورد اقبال قرار بگيرد.
جايزه به برگزاركنندگان كارگاه انتقال تجربه از اتفاقات جالب جشنواره چهاردهم، اختصاص جايزههاي اصلي به افرادي چون مريلا زارعي، پرويز پرستويي، ابوالقاسم طالبي و ابراهيم حاتميكيا بود كه در جريان برگزاري اين جشنواره كارگاه انتقال تجربه برگزار كرده بودند. نكته عجيب اينكه هادي حجازيفر، ايفاگر نقش احمد متوسليان از جشنواره مقاومت هم لايق دريافت جايزه تشخيص داده نشد. عليرام نورايي كه چند سال پيش به دليل بازي در فيلمي درباره فتنه با موج سنگين تخريبهاي رسانهاي و حتي بايكوت بخشي از سينما مواجه شده بود، پس از سالها تنها مفتخر به كسب جايزهاي فرعي با عنوان منتخب خانواده شهدا شد. هر چند اين بازيگر آنقدر قدرشناس بود كه از اين جايزه به عنوان يك افتخار بزرگ براي خود ياد كرد. جشنواره فيلم مقاومت در بخشهاي ديگر كمي انقلابيتر عمل كرد. هيئت داوران بخش مستند بينالملل تنديس برگزيده اول را به محمد المغني براي فيلم «شجاعيه» از فلسطين اهدا كرد.
در بخش مستندهاي ايراني، تنديس برگزيده نفر اول به امير حسين نوروزي براي فيلم «پل» اهدا شد. در بخش فيلمهاي كوتاه داستاني و پويانمايي، تنديس برگزيده اول به مليكا زعيري از فرانسه اهدا شد براي فيلم «محمد نام كوچك من است»، در اين بخش لوح يادبود به فرزند شهيد شاطري اهدا شد. در اين بخش فاطمه مغنيه فرزند شهيد عماد مغنيه و زينب سليماني فرزند سردار سليماني روي سن آمدند و ديپلم افتخار را به عباس لاجوردي براي فيلم سينمايي «جشن تولد»، هادي مقدمدوست براي روايت چهارم فيلم سينمايي «هيهات» و تنديس ويژه بخش عماد مغنيه به روحالله رفيعي براي فيلم مستند «فرمانده جواد» تحويل دادند.
