نگاهي به فيلم «13ساعت؛ سربازان مخفي بنغازي»

13ساعت رياكاري هاليوودي

اصولاً به جز سينماي ايران كه ساختن فيلم در جهت اهداف راهبردي ملي و بين‌المللي نظام سياسي حاكم را «فيلمسازي سفارشي» و «هنر سياست‌زده» مي‌دانند، در ديگر كشورهاي صاحب سينما و خصوصاً در ايالات متحده، نه‌تنها اين تصور خام وجود ندارد، بلكه بسياري از سينماگران سرشناس به طور رسمي يا غيررسمي سالانه دهها فيلم را در جهت مشروعيت بخشيدن به اقدامات اين كشور در قالب داستان‌هاي عمدتاً غيرواقعي و سرشار از دروغ و ريا توليد مي‌كنند كه عمده خط داستاني اين آثار مربوط به اقدامات «پنتاگون» يا سازمان جاسوسي امريكا «سيا» مي‌باشد. «مايكل بي» فيلمساز و افسرفرهنگي(!) 51ساله امريكايي كه قبلاً با ساخت آثاري چون آرماگدون و ترانسفورمرز، تعهد خود را براي ساخت آثار سينمايي هم سو با اهداف ايالات‌متحده ثابت كرده بود، اين بار در فيلم «13ساعت؛سربازان مخفي بنغازي» به روايت حادثه حمله به كنسولگري امريكا در بنغازي ليبي و كشتار سفير و برخي ديگر از كاركنان سفارت مي‌پردازد. در سال2012، پس از اقدامات امريكا در ليبي و همچنين انتشار فيلم موهن عليه پيامبر اسلام توسط امريكايي‌ها، عده‌اي با هويت ناشناس كه بعضاً پرچم‌هایی شبيه به گروه تروريستي «داعش» را در دست دارند به كنسولگري امريكا در بنغازي حمله می‌کنند و سفير امريكا را به قتل مي‌رسانند.

گروهي از نيروهاي عملياتي سازمان «سيا» كه در مقر اين سازمان در بنغازي ساكن هستند، با اعلام هشدار كنسولگري و به دليل نبود ديگر نيروهاي كمكي، براي حفاظت از جان سفير به معركه ورود مي‌كنند و پس از موفق نبودن در نجات جان سفير، خود در مقر «سيا» در بنغازي به محاصره متجاوزان در آمده و پس از 13ساعت دفاع جانانه نهايتاً جان سالم به در مي‌برند. در طول تاريخ حملات و تعرضات مختلفي به مراكز ديپلماتيك در كشورهاي ميزبان صورت گرفته، بسياري از كشورها قرباني اين پديده بوده‌اند، از جمله حمله به كنسولگري جمهوري اسلامي ايران در مزار شريف و شهادت ديپلمات‌هاي ايراني، اما حجم حملات عليه مراكز ديپلماتيك ايالات متحده در كشورهاي مختلف در سال‌هاي اخير، نسبت به ديگر كشورها بسيار بيشتر بوده است، اما دليل اين همه تعرض به سفارتخانه‌هاي امريكا در كشورهاي مختلف چيست؟ مردم و حكومت كشورهاي ميزبان متهم هستند يا نحوه فعاليت مأموران امريكايي در خاك آن كشورها سبب اين حوادث مي‌شود؟

آيا اقدامات و دخالت‌هاي مأموران اطلاعاتي امريكا در قالب ديپلماتيك كه بخشي از آن در فيلم‌هايي مثل «13ساعت» نيز نمايش داده مي‌شود، عامل اصلي خروش مردم عليه اين مراكز نيست؟  فعاليت‌هاي خصمانه سفارتخانه‌هاي امريكا در كشورهاي مختلف آنقدر آشكار شده كه براي تلطيف فضا و ايجاد حس مظلوم نمايي، هاليوود با شيوه‌اي رياكارانه به كمك وزارت خارجه ايالات متحده آمده است. اما اين بار فقط توجيه اقدامات وزارت خارجه امريكا در كشورهاي مختلف و مظلوم‌نمايي در موضوع حمله به سفارتخانه‌هاي يانكي‌ها هدف ساخت يك اثر سينمايي نيست، شايد بتوان هدف اصلي ساخت اين فيلم را در پرچم‌هاي سياه‌رنگ داعش در دستان مهاجمان يافت، امروز مسئله «داعش» و وحشي‌گري‌هاي آن در دنيا بيش از پيش آشكار شده، ديگر امكان بازي دوگانه امريكايي‌ها با كارت داعش وجود ندارد، امريكايي‌ها مجبورند خود را نه‌تنها‌ در مقابل داعش، كه خود را قرباني اقدامات داعش، آن هم سال‌ها قبل‌تر از ديگران معرفي كنند، موضوعي كه قطعاً بهانه‌اي براي بازي سياستمداران ايالات متحده با كارت داعش خواهد بود، بازي با پول مردم امريكا و بازي با جان مردم منطقه خاورميانه.