شهرها به دليل ماهيت وجودي خود بيشترين ارتباط را با مخاطبان خود دارند. شهروندان چه در خانه و چه بيرون از خانه بيشتر درخواستها و نيازهاي خود را از شهر تأمين ميكند و اين انتظار همچنان در حال افزايش است به گونهاي كه در حال حاضر ارتباط ميان شهروندان و كالبد و لايههايي همچون مسائل فرهنگي، اجتماعي، تفريحي و حتي اقتصادي در حال قوي شدن است.
در حال حاضر به دليل افزايش شهرنشيني انتظارات از مسئولان شهري بيشتر از ساير مسئولان دستگاههاي ديگر حاضر در شهر است.
در حقيقت با ورود به شهر، شهروندان نيازهاي خود را بيان ميكنند چرا پيادهرو، آسفالت و فلان معبر و يا خيابان اينگونه يا آنگونه است. اين درخواستها و انتظارات پا را فراتر نهاده و همه مسائل و زندگي شهري را دربرميگيرد.
در حقيقت با وجود ساير دستگاههاي شهري باز هم شهروندان از مديريت شهري انتظار دارند كه مسائل و مشكلات آنان را رسيدگي كنند. اين روند نشان ميدهد كه خواسته يا ناخواسته مديريت شهري بايد با تدابير لازم ضمن آيندهنگري پاسخگوي مسائل و مشكلات ساير دستگاهها هم باشد. در اصل به دليل نبود مديريت واحد و يا يكپارچه شهري مسائل مشكلات و معضلات شهري به صورت مستقيم و غيرمستقيم به سوي مديريت شهري سوق داده ميشود و همه از مديريت شهري انتظار دارند كه حلال مشكلاتشان باشد.
به هر حال بايد دانست كه مديريت شهري به دليل شكل نگرفتن مديريت واحد يا يكپارچه شهري داراي محدوديت در امكانات و اختيارات است بنابراين پاسخگويي تمامي درخواست و نيازهاي شهروندان در شرايط حاضر ممكن نخواهد بود و زمينه گلایهمندی شهروندان هم از اين نقطه آغاز ميشود.
امكانات و اختيارات محدود در برابر حجم بالاي درخواست انتظارات سبب شده است تا همواره مديريت شهري در تیررس انواع و اقسام كمكاري و ناكارآمديها قرار بگيرد و بهرغم تلاشهاي مضاعف نتواند پاسخگوي همه درخواست و نيازهاي شهروندان باشد. يكسونگري در مسائل شهري سبب شده يك نياز كاذب با شرايط كنوني براي مديريت شهري شكل بگيرد كه اين موضوع در كلانشهرها نمود بيشتري پيدا كرده است تا آنجايي كه سامانههاي همگاني نظارت و جمعآوري و ارتباطات مردمي در مديريتهاي شهري با حجم بالاي درخواست و پيامها روبهرو شوند.
در حقيقت به دليل آنكه بسياري از فعاليتها و اقدامات دستگاههاي شهري همچون آب و فاضلاب، گاز، برق، تلفن و غيره در شهرها صورت ميگيرد تبعات آن براي مديريت شهري ثبت ميشود. به عنوان مثال اگر جايي كنده ميشود و زمان كابلكشي و يا لولهگذاري طولاني ميشود نگاه به جاي دستگاه متبوع به سوي مديريت شهري صورت ميگيرد كه شهرداري در اين زمينه كمكار يا ناكارآمد است بنابراين ضروري است كه دستگاههاي قانونگذار و تصميمگير و تصميمساز هرچه سريعتر نسبت به شكلگيري مديريت واحد شهري و يكپارچه گام بردارند تا شهرداريها در برابر مسئوليت و اختيارات خود پاسخگوي افكار عمومي باشند، اينكه فلان دستگاه به واسطه زيرمجموعه دولتي بودن كمكاري بكند و اين نقص براي كارنامه شهرداري و مديريت شهري نوشته شود. در حقيقت شكلگيري هرچه سريعتر مديريت يكپارچه شهري به نوعي درخواست عمومي شهروندان است كه بايد به آن اهتمام ويژهاي صورت بگيرد. اگر مديريت شهري شكل بگيرد، دستگاههاي شهري متولي ارائه خدمات، خود را به مديريت يكپارچه شهري پاسخگو خواهند دانست و يا مديريت شهري به وكالت از شهروندان از دستگاه كمكار بازخواست خواهد كرد تا بتواند به درخواستهاي بجاي شهروندان پاسخ بدهد. ادامه اين روند ميتواند در گذر زمان از حجم انتقادات نسبت به مديريت شهري بكاهد و در بعد ديگر با شكلگيري مديريت شهري يكپارچه از موازيكاري و انجام كارهاي بدون اولويت در شهر كاسته شود. اين طي مسير ميتواند علاوه بر افزايش بازده و كارآيي دستگاهها و فعاليتهاي شهري سبب شود تا از ميزان خسارتها و هزينههاي اضافي نيز كاسته شود. در اصل ميتوان گفت مديريت يكپارچه شهري يك تير و چند نشان را هدف گرفته است كه نتايج آن به خود شهر و شهروندان بازخواهد گشت.
تجربهاي كه با توجه به وسعت شهر و فعاليتهاي آن در هر ثانيه اگر شكل واقعي به خود بگيرد ميتواند در جهت توسعه پايدار شهري و ارتقاي زندگي شهرنشيني و افزايش سلامت شهري مؤثر واقع گردد و از خسارتهاي احتمالي جلوگيري به عمل آورد.
