
در چند روز گذشته دو خبر به موازات يكديگر رسانهها و فضاي مجازي را پر كردند؛ يكي دستگيري هفت بازيگر در يك پارتي شبانه و ديگري واكنش لئوناردو ديكاپريو به خشك شدن درياچه اروميه. هر دو خبر هم به سرعت بازتابهاي زيادي به همراه داشتند. عدهاي ميخواستند هويت هفت بازيگر را بيابند و برخي به دنبال ماهيت پيام زيست محيطي بازيگر برنده اسكار بودند.
به گزارش «جوان» هر دو خبر به دليل عنصر شهرت مورد توجه قرار گرفتند. قطعاً اگر آن هفت بازيگر در ماجراي پارتي و دستگيري حضور نداشتند و يا يك شخص معمولي درباره درياچه اروميه پست ميگذاشت، چشمها براي خواندنش تيز نميشد. نكته قابل توجه در اين دو خبر همين موضوع است.
اينكه چهرههاي مشهور، از شهرتشان در چه راههايي استفاده ميكنند. فارغ از اين دو خبر، سري به اينستاگرام بازيگرهاي ايراني زديم تا ببينيم دغدغههاي آنها در پشت پزهاي روشنفكرانهشان چيست. اين بازيگرها در بسياري از عكسهايشان به گذاشتن عكسهاي خودشان و گرفتن سلفي با دوست و رفيق در موقعيتهاي مختلف بسنده كردهاند. يا عكسي از غذا خوردنهايشان را گذاشته و موفقيت يك دوست را تبريك گفتهاند. این بازيگران چنان غرق به رخ كشيدن وضعيت كنونيشان و جمعكردن لايك و فالور هستند كه نسبت به اتفاقات ريز و درشت پيرامونشان كرخت شدهاند و كاملاً بيحس و بيتفاوت از كنار هر موضوعي ميگذرند. جالب اينجاست وقتي صفحه اينستاگرام بازيگر برنده اسكار را باز كرديم، حتي يك عكس سلفي هم نديديم. از 269 عكس صفحه اينستاگرام ديكاپريو تنها چند عكس به حضور او در سازمان ملل اختصاص دارد و بقيه عكسها درباره مسائل زيستمحيطي جهان است. قطعاً بازيگري مثل ديكاپريو فرصت زيادي براي دور هم جمع شدن با دوستانش نداشته و بيشتر وقتش را سر صحنه و تمرين گذاشته است. استفاده از شهرت در ميان چهرههاي معروف در رسانههاي خبري و مجازي بازتاب گستردهاي دارد. اينكه چهرهها از شهرتشان در چه راهي استفاده ميكنند، بسيار مهم است.
قطعاً هر كنش چهرههاي معروف واكنش بسيار گستردهاي از سوي مردم و هوادارانشان بهدنبال خواهد داشت، اما مهم اينجاست اين شهرت و معروفيت در چه راهي خرج ميشود. هر چقدر وزن و عيار چهرهها به لحاظ دانش و فرهنگ سنگينتر باشد، استفاده آنان از شهرتشان هم حالتي سطحي و توخالي نخواهد داشت. اينطور به نظر ميرسد بسياري از بازيگرهاي ايراني از مشهور شدنشان به عنوان ابزاري براي نفع شخصيشان استفاده ميكنند و برخي از بازيگرهاي حرفهاي خارجي از شهرتشان در كارهاي عامالمنفعه بهره ميبرند.