افشاگري يك سايت فرانسوي، در خصوص نقش ضد ايراني شيخ سلمان در تبانيهاي فوتبالي و دست داشتن معاون فيفا در تغيير نتيجه چند بازي بحرين، از جمله ديدار با ايران مثل سيلي محكمي است كه بارها و بارها به گوش فوتبال ايران نواخته شده اما خيلي زود نه فقط اين اتفاق، كه درد ناشي از آن نيز به دست فراموشي سپرده ميشود.
جانبداري رئيس AFC از كشورهاي حاشيه خليجفارس و حمايتهاي بيچون و چراي او از كشورهاي عربي و ناديده گرفتن حق ايران، مسئلهاي نيست كه نيازي به افشاگري يك سايت فرانسوي يا هر شخص و ارگان ديگري داشته باشد. اين مسئله، واقعيت واضح و مبرهني است كه فوتبال ايران گويي به آن خو گرفته است. واقعيت تلخي كه هراز چندگاهي به شكلي تازه رخ مينمايد و داغ تبعيضي قديمي را تازه ميكند و بار ديگر به گنجينه خاطرات سپرده ميشود. شايد چون سالهاست كه مسئولان اينگونه تلقين كردهاند كه چارهاي براي مقابله با اين داستانهاي هميشه تكراري فوتبال ايران برابر كشورهاي عربي وجود ندارد. سالهاست اين مسئله به جامعه فوتبال ايران ديكته شده است كه رئيس AFC يكي از اعضا و افراد كشورهاي عربي حاشيه خليج فارس است و حمايت و جانبداري او از آنها امري كاملاً طبيعي است. يا اينگونه تلقين شده است كه لابي عربنشينان همسايه ايران به اندازهاي قوي است كه ايران در مچ انداختن با آنها همواره بازنده است و به جاي زورآزمايي بيرون زمين، بايد تنها فكر خود را معطوف نتيجه گرفتن در چهارچوب مستطيل سبز كند و لاغير.
اين باورهاي غلط و اشتباه در حالي ديكته ميشود كه در مقابل، نفر اول فدراسيون فوتبال ايران همواره يكي از حاميان اصلي و بيچون و چراي مرد بحريني AFC است. مردي كه حالا سندهاي نقش ضد ايراني او به طور مستند توسط سايتهاي فرانسوي بازخواني ميشود. آن هم در حالي كه ايران حتي بعد از مناقشاتي كه با عربستان داشت و مورد اتهام دروغين سعوديها قرار گرفت اميدي به نگاه عادلانه AFC و رئيس بحريني آن نداشت ولي باز هم او در جريان انتخابات فيفا حمايت كرد و حتي بعد از آن نيز رئيس فدراسيون فوتبال ايران به اين حمايت اذعان كرد. حال آنكه بعد از شكست رئيس بحريني كنفدراسيون فوتبال آسيا در انتخابات فيفا، كمترين انتظاري كه ميرفت سكوت برابر اين حمايت احتمالي بود. اما آيا زمان آن نرسيده كه كفاشيان دست از حمايتهاي بيمنطق خود از يكي از ضلعهاي ائتلاف عربي عليه ايران دست بردارد؟
يك كرسي ناچيز و كم اهميت در كنفدراسيون فوتبال آسيا تنها پاسخي است كه شيخ سلمان طي اين همه سال در مقابل حمايتهاي بيچون چراي كفاشيان داده است. اما به نظر ميرسد همين يك صندلي كفاشيان را آنقدر نمك گير كرده كه تحت هيچ شرايطي حاضر به دست كشيدن از اين حمايتهاي بيمنطق نيست. شايد هم او پاسخ خوبي در قبال حمايتهاي خود از شيخ بحريني ميگيرد كه چيزي از آن نصيب فوتبال ايران نميشود. اين اگر چه يك فرضيه يا حتي نگاهي بد بينانه ميتواند به رئيس هميشه خندان فدراسيون فوتبال باشد، اما رفتارهاي او در حمايت مصرانه از شيخ سلمان است كه اين نگاه بدبينانه و سياه را به وجود ميآورد. آن هم در شرايطي كه به وضوح ديده ميشود شيخ بحريني هرگز گامي به سود ايران برنداشته است و اميدي به تغيير رويه و نگاه او نيست. اما اينكه حال با افشاگري يك رسانه فرانسوي در خصوص نقش ضد ايراني شيخ سلمان در تبانيهاي فوتبالي ودست داشتن در تغيير برخي بازيها از جمله ديدار بحرين با ايران نگاه و مواضع كفاشيان تغيير ميكند يا نه، هنوز مشخص نيست. چراكه رئيس فدراسيون فوتبال عادت دارد به گرفتن مواضع منفعلانه و خنثي. برايش هم اهميتي ندارد اين موضعگيري در چه خصوص و زمينهاي باشد. ميخواهد پرده برداري از خيانتي باشد كه شيخ سلمان سالهاست به ايران ميكند يا اتهام نا امني باشد كه سعوديها ميزنند.
