فيلم سينمايي «پسر شائول» فيلم هولوكاستي ساخته «لاسلو نمش» كارگردان مجار به عنوان شانس اول دريافت اسكار بهترين فيلم غيرانگليسي زبان امسال معرفي شد. اين فيلم جايزه بهترين فيلم خارجي زبان گلدن گلوب را به دست آورده و اكنون در انتظار جايزه اسكار است.
سينماي امريكا هميشه به فيلمهايي با موضوع هولوكاستي و ادعاي صهيونيستها درباره قتلعام يهوديان در طول دوران جنگ جهاني دوم توجه داشته است و فيلمهايي كه با محوريت هولوكاست توليد شدهاند را با اهداي جايزه و اكران گسترده حمايت كرده است. كمي پس از پايان جنگ جهاني دوم در اروپا، 13 نفر از گردانندگان اصلي هاليوود، كه همگي يهودي بودند، به دعوت «دوايت ديويد آيزنهاور» رئيسجمهور وقت امريكا گرد هم آمدند و «آيزنهاور» از آنها خواست تا وحشت هولوكاست را در قالب سينما و تلويزيون به جهانيان نشان دهند. پس از اين ملاقات كه در سال 1945 انجام شد، اگرچه اين افراد متعهد شده بودند كه فيلمهايي بسازند كه تصويرگر كشتار 6 ميليون يهودي به دست نازيها باشد ولي به تعهد خود عمل نكردند. اين بيتوجهي تا سال 1959 و ساخت فيلم «خاطرات آن فرانك» ادامه يافت. اين فيلم كه براساس نمايشنامهاي پرفروش به همين نام ساخته شده داستان دختري يهودي است كه به همراه خانوادهاش در طول جنگ جهاني دوم به طور مخفيانه زندگي ميكنند ولي پس از اتمام جنگ، خاطرات خود را منتشر ميكند. اين فيلم برنده سه جايزه اسكار شد.
در واقع پردههاي سالنهاي سينما در بهار 1945 پر بود از تصاوير مستند، روزنامهها و ژورنالهايي كه در بردارنده داستانهايي در باب اين قتل عامها بود. در 1947- 1946 اولين فيلمهاي ساخته شده به مسئله هولوكاست پرداختند. نويسنده امريكايي به نام مير لوين در مورد فضاي آلمان بعد از جنگ ميگويد هيچ كشوري به اندازه آلمان دست به توليد فيلمهايي در مورد هولوكاست، مسائل يهوديان، نازيسم و ضد يهود ستيزي نزده است. بعد از اتمام جنگ بسياري از آنهايي كه در دوران حكومت رايش سوم آلمان را ترك كرده بودند، فرار كرده بودند يا تبعيد شده بودند به آلمان بازگشتند كه بسياري از آنها هنرمند، نويسنده، دانشمند، فيلمساز و شاعر بودند. سينماي بعد از جنگ آلمان به شدت تحتتأثير حضور اين افراد بود. آنها در فيلمهايشان از يك يا دو طريق به مسائلي از قبيل گناه، اخلاق و بافت يهودي آلمان ميپرداختند. فيلمهايي از قبيل «ازدواج در سايه» (1947) و «شوراي خدايان»(1950) ساخته كورت مائتزيك، «رويداد» ساخته اريش انگلس (1948)، «گردش» (1949) ساخته وولفگانگ اشتات و «غلام قيصر»(1951) بر اساس داستاني از هاينريشمان تجربه يهوديان آلمان دوره نازيها را نشان ميدهد. تعدادي از اعضاي انجمن فيلم برلين كه برخي از آنها در دوران جنگ سرد در برلين زندگي ميكردند تصميم به ساخت چنين فيلمي گرفتند؛ فيلمي كه قرار بود حقايق مربوط به تجربه يهوديان آلمان بعد از 1933 را بازگو كند. در سال 1993 «استيون اسپيلبرگ»، فيلمساز مشهور و يهودي هاليوود با ساخت «فهرست شيندلر» يكي از مهمترين فيلمهاي هولوكاستي تاريخ سينماي امريكا را به نام خود به ثبت رساند. فيلم بر اساس كتاب «شيندلرز آرك» برنده جايزه بوكر، ساخته شده است. اين فيلم برنده هفت جايزه اسكار از جمله اسكار بهترين فيلم و بهترين كارگرداني سال شد و در واقع اولين فيلم سياه و سفيدي بود كه بعد از سال 1960، جايزه اسكار بهترين فيلم را به دست آورد.
«فهرست شيندلر» درباره يك تاجر عضو حزب نازي (با بازي ليام نيسون) است كه به خاطر طبع خوشگذران و عياش خود و با توجه به دوستي بين او و مقامات رده بالاي ارتش كه بيشتر به خاطر سخاوت وي است، موفق ميشود كارخانهاي را با پول يهودياني كه در خفا با آنان شريك شده بخرد. سپس با توجه به همين روابط يهوديان را به عنوان كارگر در كارخانه استخدام ميكند و رفتهرفته اين كارخانه راه فراري براي بعضي از يهوديان ميشود كه در قرنطينه ماندهاند و خطر مرگ هر لحظه آنان را تهديد ميكند. «استيون اسپيلبرگ» كه خود يهودي است و سالانه چند ميليون دلار به رژيم صهيونيستي كمك نقدي ميكند. او شش سال بعد نيز در سال 1999، در فيلم مستند «آخرين روزها» از دريچه دوربين خود داستان پنج بازمانده كشتار يهوديها به دست حزب نازي را به تصوير كشيد. چند سال بعد نيز «رومن پولانسكي»، فيلمساز امريكايي تبعيد شده، فيلم «پيانيست» را ساخت كه توانست جايزه اسكار بهترين كارگرداني را براي او و جايزه بهترين بازيگر نقش اول مرد را براي «آدرين برودي» به ارمغان بياورد. حال امسال نيز يك فيلم هولوكاستي در آستانه دريافت اسكار قرار گرفته است. فيلم «پسر شائول» از مجارستان در گزارشي از سوي نشريه سينمايي «اسكرين ديلي» شانس اول دريافت اسكار بهترين فيلم خارجي زبان معرفي شد. «پسر شائول» داستان دو روز از زندگي شائول زنداني مجارستاني كه در گروهي به نام ساندركوماندو در آشويتس كار ميكند را روايت ميكند. داستان فيلم «پسر شائول» درباره زنداني يهودي و كارگر اجباري در بازداشتگاه آشوئيتس به نام «شائول» است. كار او سوزاندن زندانياني است كه در اتاق گاز كشته شدهاند. اوج فيلم زماني است كه شائول تصور ميكند جسد پسرش را در ميان اجساد ديده است. برخلاف وظايف و در جدال با وجدانش در نهايت تصميم ميگيرد او را با احترام به خاك بسپارد. اين فيلم از زمان حضور در جشنواره كن مطرح شد و اكنون منتظر اعلام نتايج اسكار است.
