مرور برخي خاطرات، مثل كبريت كشيدن زير انبار باروت است كه انفجاري مهيب را به دنبال دارد. اما گاهي برخي حرف و حديثها براي هميشه چون سؤال در اذهان عمومي باقي ميمانند و سر هر فرصتي كه مناسب ديده شود، ميل به شنيدن پاسخ، آن را برسر زبانها مياندازد. سؤالي كه ميتواند بعد از گذشت سالها، بار ديگر جنجالي بزرگ را به دنبال داشته باشد. درست مثل يك پرسش ساده از برانكو در خصوص عدم پاس دادن به دايي در جام جهاني 2006 آلمان و پاسخي كوتاه از سرمربي پرسپوليس مبني بر اينكه: «نه ديدم، نه شنيدم و نه حس كردم كه كسي به دايي پاس ندهد.»
هميشه در تيم ملي و زماني كه برانكو سرمربي و علي دايي كاپيتان بود شايعهاي مطرح بود كه چند نفر از بازيكنان به علي دايي پاس نميدادند. اينكه اين شايعه تا چه اندازه واقعيت داشت، هنوز هم بعد از گذشت سالها نميتوان خيلي مطمئن در خصوص آن حرف زد وقتي جوابها كاملاً ضد و نقيض است. اختلافي كه به 10 سال پيش برمي گردد و اظهار نظر معروف دايي كه «بازيكنان در چشم من نگاه ميكردند و پاس نميدادند» و اشاره به گروهي بود كه ميگفتند سردسته آنها علي كريمي است. جملهاي كه سالهاست اذهان عمومي را به خود مشغول كرده
اما هنوز جواب موثقي به آن داده نشده است.
بارها در اين باره از برانكو پرسيده شد؛ حتي بعد از بازي با فولاد خوزستان. البته سرمربي سرخپوشان يك بار ديگر پاسخ تندي داد كه «اين چيزها را چرا از من ميپرسيد؟ به من چه كه علي دايي چه گفته. از خودش بپرسيد.» اما سرانجام يك پاسخ كوتاه كه نه چيزي ديدم، نه شنيدم، نه حس كردم كافي بود براي تدارك يك درگيري لفظي بين سرمربي و كاپيتان سابق تيم ملي. پاسخ كوتاهي كه شايد حتي براي از سر باز كردن داده شده بود، اما نتيجهاي معكوس داشت. اگر با اين هدف هم بيان شده بود، كار به درازا كشيد. چراكه دايي برابر آن سكوت نكرد و پاسخ داد. پاسخي كه البته مصاحبههاي ديگر را به دنبال داشت و پاي ديگران را هم وسط كشيد. جواب برانكو در اين خصوص كه نه چيزي ديده، نه شنيده و نه حس كرده كه كسي به دايي پاس نميداده در حالي به مزاج دايي خوش نيامد كه او يك مرتبه سالها قبل نيز گفته بود برخي مستقيم در چشم من نگاه ميكنند و پاس نميدهند. مصاحبهاي كه خطاب به كريمي و دو ملي پوش ديگر بود و شايعه پاس ندادن به دايي را پررنگتر كرد.
بعد از گذشت سالها از اتفاقات جام جهاني 2006 آلمان، علي دايي در مصاحبه با برنامه نود باز هم تأكيد كرد كه در زمان تيم ملي برخي بازيكنان به او پاس نميدادند. اين مصاحبه با واكنش برانكو همراه شد و او تأكيد كرد كه هيچوقت چنين چيزي نبوده و در پي اين اظهار نظر، دايي از برانكو خواست در خصوص مسائلي كه اطلاع ندارد حرف نزند: «برانكو براي من آدم محترمي است اما از اتفاقاتي كه من خبر دارم مطلع نيست. از جلساتي كه برخي بازيكنان با آقاي عليآبادي برگزار ميكردند بيخبر است. خيلي از صحبتهايي كه من در برنامه نود انجام دادم پخش نشد.
من در آن برنامه هم گفتم كه چه دليلي دارد چند تن از بازيكنان تيم ملي با آقاي عليآبادي جلسه بگذارند. من هم به عنوان بزرگتر بايد در آن جلسه ميبودم اما چند بازيكن جلسه گذاشتند و يكي از همان بازيكنان سه، چهار سال پس از آن اتفاق از من حلاليت خواست. اگر اتفاقي نيفتاده بود چرا از من حلاليت خواست؟! برانكو در مورد تيمش صحبت كند. با تمام احترامي كه براي او قائلم اما از مواردي كه خبر ندارد نبايد صحبت كند. از برانكو بپرسيد قبل از اعزام تيم به جامجهاني چه اتفاقاتي افتاد؟! چرا برخي بازيكناني را كه خط زده بود مجبور شد برگرداند؟! اين موارد را بپرسيد. ببينيد آيا او جواب ميدهد يا خير؟ نه اينكه در موضوعي كه نميداند اظهارنظر كند. مواردي كه او در جريان است را از برانكو بپرسيد تا اينكه بخواهد در مورد من صحبت كند. در مورد تصميماتي كه گرفته بود و نگذاشتند عملي كند، صحبت كند.»
اين مسئله باعث شد خيليها سراغ هم بازيهاي قديمي دايي بروند و از آنها در خصوص اين مسئله پرس و جو كنند كه آيا در خلال رقابتهاي جام جهاني 2006 آلمان كه پايان دوران دايي در تيم ملي بود به راستي سه ملي پوش در چشمان او نگاه ميكردند و پاس نميدادند؟ ادعايي كه پيشترها، كريمي آن را رد كرده بود. يا آنكه همانطور كه برانكو چيزي نديده و نشنيده و حس نكرده، چنين مسئلهاي به طور كلي وجود نداشته است؟ گل محمدي، سرمربي امروز ذوب آهن كه يكي از نفرات تيم 2006 بود از صحبت كردن در اين خصوص امتناع ميكند: حرف زدن درمورد اتفاقات 10 سال پيش چيزي را عوض نكرده و دردي از اين فوتبال دوا نميكند. حرفهاي زيادي درباره جام جهاني 2006 دارم و چيزهاي زيادي ديدم، ولي الان ترجيح ميدهم صحبت نكنم. اگر موقعيتش ايجاد شود درمورد اتفاقاتي كه در جام جهاني رخ داد صحبت ميكنم، ولي الان دوست ندارم تمركز كسي را بههم بزنم يا وارد مسائل حاشيهاي شوم.» كعبي هم معتقد است اين مسائل براي زمان او نبوده و اگر بوده او چيزي نديده كه اگر ديده بود حتماً به زبان ميآورد چراكه ترسي از كسي ندارد. ميرزاپور هم كه گفته ميشد در آن تيم دو دسته هميشه طرف دايي بوده در اين خصوص ابراز بياطلاعي ميكند: « به هرحال در آن تيم اختلاف وجود داشت، مثل هر تيم ديگر و هر خانوادهاي كه در آنها اختلاف وجود دارد. اين اختلافات در تيم طبيعي بود.»
