کارخانه کاشی و سرامیک حافظ بعد از طي کردن فرازو نشيبهاي بسيار حدود 3 سال
پیش با اين اميد که سايه سنگين رکود بالاخره از سر اين کارخانه کنار برود، به بخش خصوصی
واگذار شد. بهگفته پرسنل کارخانه، اين واحد صنعتي با نصف قیمت واقعی به سرمایهگذار
غیربومی به صورت قسطی فروخته شده است. پس از گذشت مدت زماني مشخص شد که واگذاری به
بخش خصوصی هم نميتواند دردي از دردهاي اين کارخانه درمان کند، بلکه روز به روز بر
مشکلات آن نيز افزوده است.
سقوط بزرگترين واحد صنعتي شيراز
كارخانه كاشي و سراميك حافظ شيراز که به
اعتقاد برخي از بزرگترين صنايع در عرصه صنعت توليد کاشي و سراميک كشور محسوب ميشد،
كارخانهاي كه زماني با هشت خط توليد فعال بود، روند سقوط و تعطيلي آن از سه سال
قبل شروع شده و اکنون با زحمت چرخ يكي دو خط آن در ساعتهايي از شبانه روز ميچرخد
که انتظار تعطيلي و فراموش شدن آن در آيندهاي نه چندان دور ميرود. از تعداد
کساني که به واسطه چرخيدن چرخ اين کارخانه امرار معاش ميکنند؛ بگذريم، 600 نفر به
صورت مستقيم در اين مجتمع صنعتي مشغول به کار بودند که اکنون بيکار شدهاند. بنابراين
تجمع 400 نفري كارگران بيكار شده کارخانه كاشي حافظ، تنها بخشي از نمود اجتماعي يك
رخداد نامطلوب در عرصه فعاليتهاي اقتصادي فارس است.
رئيس سازمان صنعت معدن و تجارت فارس در
خصوص بروز مشكل در كارخانه حافظ شيراز ميگويد: با توجه به اينکه در چند سال اخير
روند ساخت و سازها در کشور کاهش يافته است، پس اين طبيعي است كه ما با ركود در
فروش محصولاتي چون کاشی و سرامیک مواجه شويم.
علي همتي با اشاره به وضعيت 600 کارگري که
اکنون خانه نشين شدهاند، ميافزايد: با توجه به تمهيداتي كه انديشيده شده به زودي
مشكل كارگران حل خواهد شد! دولت، مجموعه اداره كار و صنعت و معدن در پرداخت
مطالبات معوقه كارگران و پرسنل اين كارخانه در تلاشش هستند تا شرايط فعلي خللي به
زندگي كارگران وارد نکند.
با اينکه رئيس سازمان صنعت معدن و تجارت فارس
خود را حامي حقوق کارگران ميداند، اما با اين حال يكي از اعضاي شوراي كارگري كاشي
و سراميك حافظ از تعديل شدن بيش از يكصد نفر در دو سال و نيم گذشته ميگويد که نه
تنها هيچ اقدامي براي بازگشت به کار آنها صورت نگرفته بلکه با توجه به افول روند
توليد محصول در كارخانه حافظ ، به زودي بايد شاهد بيکار شدن 500 كارگر باشيم. البته
علاوه بر بيکار شدن اين تعداد کارگر سه ميليون مترمربع كاشي نيز در انبارها
باقيمانده است.
خصوصيسازي هم دردي دوا نکرد
وسعت مجموعه زمین این کارخانه حدود 50 هکتار
است که اکنون تنها از یک چهارم فضای آن استفاده ميشود و مابقی فضای کارخانه به صورت
زمین آزاد است. در حال حاضر ارزش ملک و زمین این کارخانه خیلی بیشتر از تولید کاشی
در آن کارخانه است به همین دلیل نیز ارادهای برای برطرف کردن مشکلات این کارخانه از
سوي متوليان وجود ندارد. مالک اين کارخانه نيز همچون صاحبان بسیاری از کارخانههای
تعطیل شده استان همچون کابلسازی ایران، لامپسازی شیراز و غیره اکنون ترجیح میدهد
به جای تولید محصول تجهیزات کارخانه، ملک خود را بهفروش برساند و از زمین آن برای
ساخت و ساز استفاده کند.
یکی از کارگران این کارخانه با گلایه از مسئولان
بهدلیل عدمرسیدگی به وضعیت کارخانه و با اشاره به معوقات دو ماهه حقوق کارگران میگوید:
بعد از واگذاری کارخانه به بخش خصوصی هیچ نظارت بر کار این کارخانه انجام نشد تا مشخص
شود آیا بخش خصوصی به تعهدات خود عمل کرده است یا نه؟ هیچ کدام از مسئولان برايشان
مهم نبود که چه اتفاقي براي کارخانه و کارگران آن افتاده است و آن را به حال خود
رها کردند. متوليان به جاي اينکه به فکر اشتغالزايي براي مردم اين استان باشند با
سنگ اندازي جلوي ادامه روند اين کارخانه، اين واحد توليدي را نيز به تعطيلي
کشاندند.
نماینده مردم شیراز در مجلس، با تاييد سخنان فوق ميگويد: واحدهای تولیدی بسیاری
در استان فارس بهدلیل بدهی به ادارات برق و گاز تعطیل شدهاند و به محض اینکه آن کارگاههای
تولیدی از عهده بازپرداخت هزینه گاز و برق برنیامدهاند انشعاب آنها قطع شده است. با
اينکه شرکتهای خدماترسان در شرایط رکود باید حمایت بیشتری از واحدهای تولیدی کنند
و با فراهم کردن شرایط تقسیط بدهی یا مهلت دادن به آنها از تعطیلی آنها جلوگیری کنند
با اين حال نه تنها دردی از آنها درمان نکردند بلکه بر مبلغ بدهی آنها را افزودهاند.
