اولاد آدم معتقد است كه مديريت خارجيها بهتر از مديريت داخليهاست. براي اثبات اين نظريه، سه دليل ميآورم كه رويتان كم شود. يعني اول استدلال ميكنم كه مديريتمان يك تخته اضافه دارد، دوم نشان ميدهم كه مديريت خارجيها يك تخته نه كم دارد و نه اضافه، سوم هم به تخته ديگر كار ندارم و تير خلاص را ميزنم.
1- ما مديريتمان اشكال دارد: در حاليكه بيماري لكه سفيد باعث نابودي بيش از 7هزار و 200 تن ميگوي پرورشي به ارزش حدود 110 ميليارد تومان شده است، سازمان دامپزشكي، پرورشدهندگان متخلف و قاچاقكننده غذاي آلوده ميگو را عامل اين بيماري اعلام كرده. البته پرورشدهندگان ميگو سوءمديريت در سازمان دامپزشكي را عامل شيوع اين بيماري ميدانند. فكرش را بكنيد كه چرا بايد غذاي ميگو توسط پرورش كننده قاچاقي خريده بشود؟ مگر شما مجوز پرورش به او ندادهايد؟
2- آنها مديريتشان اشكال ندارد:غلامرضا ميري رئيس اتحاديه صادركنندگان زعفران در پاسخ به اين سؤال كه چرا بهرغم توليد 92 درصد زعفران دنيا توسط ايران، مديريت بازار اين محصول در دست اسپانياست، گفت: 40 سال پيش سالانه حدود 5 الي 7 تن زعفران در كشور توليد ميشد. در آن مقطع اسپانيا سالانه حدود 40 تن زعفران توليد ميكرد. با تمركز تاجران روي صادرات زعفران ايران، رفتهرفته صادرات اين محصول گسترش يافت. با ورود توليدات زعفران ايراني به بازارهاي جهاني، ديگر زعفران توليد اسپانيا به لحاظ قيمت امكان رقابت با زعفران ايران را نداشت.
وي با بيان اينكه پس از گذشت تقريباً 40 سال توليد زعفران ايران از 7 تن در سال به حدود 300 تن رسيده است، گفت: به دنبال افزايش توليد زعفران ايران، اسپانيا به جاي توليد، مديريت بازار زعفران دنيا را در دست گرفت. اولاد آدم حرفي براي گفتن در اين مورد ندارد. شما مگر با تقسيم كار جهاني مخالفت داريد؟
3- چگونه ميتوان تير خلاص زد: نيما بصيري تهراني نايب رئيس كميسيون صنايع اتاق بازرگاني ايران ضمن انتقاد از اينكه خودروهاي ايراني قدرت رقابت با خودروهاي چينيها را هم ندارند، گفت: وام 25 ميليون توماني براي خريد خودرو نميتواند راهكار مؤثري براي اين صنعت باشد و بهترين راهكار براي صنعت خودروسازي داخلي، واگذاري آن به خودروسازان خارجي است. اولاد آدم بالاخره ديد كه چگونه ميتوان اين قصه را با واگذاري، واداد! درود بر روح آريايي ات جناب نايب رئيس!
اولاد آدم معتقد است كه با اين حساب بايد مديريت همه چيزمان را بدهيم به خارجيها و آنها را اذيت نكنيم. به قول فرانسويها:قبل از آنكه از رودخانه عبور كني، به تمساح نگو «دهنگنده». يعني تا وقتي به كسي نياز داري، او را تحمل كن و با او مدارا كن.
البته آنها اصول مديريتي ديگري هم دارند كه به كار ما نميآيد و به درد خودشان ميخورد. اصولاً ما دنبال كوچك كردن دولت هستيم و براي همين هم با واگذاري و برون سپاري كارهاست كه كارمان پيش ميرود. يعني اين بهترين تدبير است كه كورسوي اميد را در صنعت رو به افول مملكت روشن نگه ميدارد والا اصول مديريتي آنها را اگر اعمال كنيم...
مثلاً انگليسيها ميگويند اگر ميخواهي جوجههايت سر از تخم بيرون آورند، خودت روي تخممرغها بخواب. يعني اگر به دنبال آن هستي كه كارت را به بهترين شكل انجام دهي آن را به شخص ديگري غير از خودت مسپار.
مثلاً آلمانيها ميگويند:يك خرگوش احمق، براي لانه خود سه ورودي تعبيه ميكند. يعني اگر خواهان امنيت هستي، عقل حكم ميكند كه راه دخالت ديگران را در امور خودت بر آنها ببندي.
مثلاً اسپانياييها ميگويند:براي پختن يك املت خوشمزه، حداقل بايد يك تخممرغ شكست. يعني بدون صرف هزينه به نتيجه مطلوب دست نخواهي يافت.
اولاد آدم ميداند كه اين حرفها به گوش مديران اقتصادي مملكت نميرود. مگر طول دوره مديريتشان بيشتر از چهار سال در هر دوره است كه به فكر كاشتن درخت باشند. آنها دوست دارند نوبرانهها را بريزند روي دايره و بگويند كه رستم دستانند! آنها راه را اشتباه ميروند. روي تخمها نميخوابند. براي لانهها سه راه ورودي تعبيه ميكنند و املت را با يك شانه تخممرغ درست ميكنند. . .
