هر سال كه ميگذرد نه فقط داغ به مسلخ كشيدن انسانيت و ارزشها در خواب غفلت كهنه نميشود و گرد و غبار فراموشي بر آن نمينشيند، بلكه انگار عشق به حسين (ع) كه همان عشق به خوبيها و ارزشهاي انساني است، روز به روز در قلبهاي عاشق و ضميرهاي آگاه بيش از پيش زبانه ميكشد و بشريت را به خوبي و آزادگي رهنمون ميشود. امسال هم مردم آزاده كشورمان همنوا با آزادگان سراسر دنيا، فارغ از رنگ و نژاد و حتي مكتب و مذهب زير پرچم مكتب عشق و آزادگي امام حسين (ع) عزاي سلطان خوبيها را اقامه كردند تا يك بار تلنگري به فطرت آزاده و حقطلب انسانها باشد.
روز دهم كه ميرسد حال و هواي كشورمان بيشتر از هميشه عاشورايي ميشود. هر كس ميكوشد تا هر آنچه در چنته دارد در طبق اخلاص بگذارد و پيشكش پيشگاه سرور و سالار شهيدان حضرت امام حسين (ع) كند. از آغاز صبح انگار ولولهاي در شهر برپا بود. دسته جات سينهزن و زنجير زن از حدود ساعت 10 كمكم در خيابانها راه افتادند تا يك بار ديگر عظيمترين تظاهرات مردمي را در محكوميت ظلم و برپا داشتن عدل به نمايش گذارند. مردمي كه امروز بعد از 1400 سال از قيام عاشورا و حادثه كربلا در پاسخ به نداي «هل من ناصر ينصرني» مولايشان به اين درگاه آمدهاند تا طعم ناب حسيني بودن را بچشند و بند دلشان را به بهشت شش گوشه كربلا گره بزنند تا به حرمت اين عشق الهي حسيني بمانند.
زنده ماندن اسلام در سايه اقامه عزاي حسيني عزاداري به عنوان يك نماد و يك تمرين براي حفظ و حراست از ارزشهاي ناب اسلامي و شيعي همه ساله پرشورتر از سال قبل برگزار ميشود. اين اقامه عزا وسيلهاي است براي تقرب به درگاه خدا و حفظ و صيانت از دين، البته به شرطي كه اين وسيله به عنوان هدف معرفي نشود و صدا و فلسفه قيام حسيني در بين عزاداريهاي پر سر و صدا و به دور از روح عاشورايي پنهان نماند. حضرت امام صادق عليهالسلام ميفرمايند: «لا يقْبَلُ اللهُ عَمَلاً الاّ بِالمَعرِفَه»؛ خدا عملي را نميپذيرد مگر با معرفت.
اگر مجالس عزاي حسيني با رعايت شئون و آداب اسلامياش برگزار شود، حركتآفرين و سازنده است. مصداق چنين مجالسي را ميتوان در عاشوراي سال 1357 ديد كه مراسم عزاداري حضرت اباعبداللهالحسين منجر به قيام عليه طاغوت زمان و شكلگيري انقلاب اسلامي ايران شد. همچنان كه استاد شهيد مرتضي مطهري ميگويد« اگر حسين بن علي بود ميگفت شمر هزار و سيصد سال پيش مرد، شمر امروز را بشناس.»
حضور ميليوني عاشقان حسيني در كربلا جمعيت در خيابانها و تكيهها و مساجد سراسر كشور موج ميزد. كم نبودند عاشقاني كه براي بهره بردن از ثواب زيارت در اين روز خودشان را به امامزادهها و بقاع متبركه رسانده بودند. در اين ميان حرم حضرت عبدالعظيم حسني انگار بيشتر از ساير بقاع متبركه و امامزادهها شلوغ بود چراكه «من زار عبدالعظيم بري كمن زار حسين بكربلا». در اين ميان اما تعداد زيادي از عاشقان حسيني از سراسر دنيا خودشان را به كربلا رسانده بودند تا در كنار صحن و سراي آقايشان حسين (ع) اقامه عزاي روز عاشورا را بنمايند. همزمان با عاشوراي حسيني (ع)، حدود 10 هزار زائر ايراني خودشان را به عتبات عاليات عراق(كربلاي معلي، نجف اشرف و كاظمين ) رسانده بودند. همچنين بنا بر اعلام مسئولان محلي حدود 5 ميليون زائر از سراسر دنيا روز عاشورا را در كربلا و در كنار ضريح ششگوشه حضرت اباعبدالله الحسين در عزاي سالار شهيدان نوحهخواني و سينه زني كردند.
نذريهايي كه اميد ميپاشيددر هر گوشه و كناري از شربت و چاي گرفته تا آش و شله زرد و غذاي نذري ميان مردم پخش ميشد. نذرهايي كه حكايت از حاجاتي برآورده شده به حرمت امام حسين (ع) و يارانش داشت و در عمل روحيه اميد را در جامعه تزريق ميكرد؛اميد به برآورده شدن حاجات و شفاي بيماران. علاوه بر اين بسياري از افرادي كه خونشان را براي اهدا به بيماران نذر كرده بودند به مراكز سازمان انتقال خون مراجعه كردند تا اين نذر متفاوت و زيبا را ادا كنند.
زيباترين نماي روز دهم در هنگامه ظهر با پيچيدن نداي آسماني اذان در كوچهها و خيابانها رقم خورد. با نواي «حي علي الصلاه موذن» نماز ظهر عاشورا در بسياري ازهيئات و دسته جات عزاداري به جماعت اقامه شد تا والاترين نماد وحدت و يكپارچگي را با تأسي به مرام حسيني به نمايش بگذارد. عزاداريها اما تا ساعتي بعد از ظهر عاشورا نيز همچنان ادامه داشت.
