فيلم سينمايي «اشياء از آنچه در آيينه ميبينيد به شما نزديكترند» هماكنون در گروه سينمايي هنر و تجربه در حال اكران است. اين فيلم اولين ساخته نرگس آبيار است كه با كارگرداني « شيار 143» نام خود را در سينماي ايران تثبيت كرده است. « اشياء از آنچه...» را ميتوان يكي از موارد عجيب سينماي ايران دانست به طوري كه ابتدا فيلم دوم كارگردان به نمايش درآمده و سپس با فاصله يك ساله فيلم اول كه مقدمه فعاليت حرفهاي آبيار در عرصه كارگرداني به شمار ميرود اكران شده است. به همين دليل ميتوان نقد فيلم «اشياء از آنچه...» را داراي نكات خوبي درباره تغييرات سبك و توانايي كارگردان در فاصله اثر اول و دوم به خوبي مشاهده كرد. جلسه نقد و بررسي اين فيلم سينمايي روز يكشنبه برگزار شد.
در ابتداي جلسه نقد و بررسي «اشياء از آنچه...» محمدتقي فهيم منتقد سينما با اشاره به زمان ساخت اين فيلم، گفت: «اشيا...» در دورهاي ساخته شد كه سينماي ايران بيشتر به سمت و سوي توليد فيلمهايي با مضامين خيانت و عشقهاي مثلثي رفته بود و جشنواره از اين نوع فيلمها پر بود اما خانم آبيار در اين شرايط به سمت انتخاب يك موضوع اجتماعي خانوادگي با دستمايه محتواي زندگي ايراني – اسلامي گام برداشت كه اين حركت جاي تشويق و حمايت داشت.
فهيم افزود: اما اينكه چقدر اين فيلم به سمت سينما نزديك شده است بايد گفت كه اين فيلم سينما نيست. هرچند كه زندگي هست. درحالي كه «فيلم» بايد «درباره زندگي» باشد نه اينكه اما «عين زندگي» باشد. هنگامي كه سينما عين زندگي باشد پاشنه آشيل كارگردان محسوب ميشود و مشكل فيلم هم از همين جا شروع ميشود كه ميخواهد فيلم را مثل زندگي دربياورد. طبيعي است كه اگر فيلم درباره زندگي باشد بيشتر به مخاطب ميچسبد اما زماني كه فيلمساز تنها يك برش از زندگي را با جزئيات به تماشاگر ارائه ميدهد مثل فيلمهاي سهراب شهيدثالث يا عباس كيارستمي اولين مشكلشان شروع ميشود.
فهيم در نقد نامگذاري «اشياء از آنچه...» گفت: معتقدم انتخاب نام خوب براي فيلم مسئله مهمي در جذب مخاطب است. لذا ما با نام فيلم ميفهميم كه فيلمساز هنوز خام است و هنوز در نقطه اوليه ايستاده است. اما فضاي فيلم مخاطب را با فيلم درگير ميكند و تماشاگر را مجبور ميكند كه با شخصيت اول فيلم همراه شود و به جلو برود.
در ادامه اين جلسه، فهيم گفت: هنر و سينما كار تيمي است و در كار تيمي هر چقدر تيم منسجمتر و از رهبري بهتري برخوردار باشد موفقتر خواهد بود. در شرايط كنوني در سينماي ما كساني كه به لحاظ اعتقادي به هم نزديكترند خيلي كم هستند. ضمن اينكه هماكنون، خانم آبيار از موقعيت بسيار ممتازي از نظر سينمايي، اجتماعي و سياسي برخوردار است كه حفظ اين موقعيت خيلي مهم است و برعهده كساني است كه در اطراف خانم آبيار هستند. مثل آقايان پورمحمدي و قاسمي.
ابوذر پورمحمدي تهيهكننده فيلم سينمايي «اشياء از آنچه در آيينه ميبينيد به شما نزديكترند» در اين جلسه درباره فاصله طولاني بين زمان ساخت تا اكران اين فيلم گفت: ما تقاضا كرديم اما هيچ پخشكنندهاي راضي به اكران اين فيلم نشد! هر چند كه ما براي پخش فيلم «شيار 143» هم مشكل داشتيم و اكران آن هم چند بار به تأخير افتاد. لذا از اينكه اين فيلم در گروه هنر و تجربه اكران ميشود خدا را شاكريم.
فيلمبرداري فيلم «اشياء...»، با تكنيك روي دست بوده است، فهيم در نقد اين سبك فيلمبرداري گفت: در برخي از صحنهها لازم است كه دوربين روي دست باشد اما نبايد بحث دوربين روي دست در كشور ما به يك اپيدمي در سينما تبديل شود هرچند كه ميدانيم دوربين روي دست هم راحتتر و هم، كمهزينهتر است چراكه دوربين روي سه پايه؛ هزينهبر است و نياز به دقت و زمان بيشتري دارد. الان انتخاب دوربين روي دست به معناي آسان شدن فيلمسازي است و براي همين هم برخي از منتقدين، مخالف دوربين روي دست هستند.
