داود ميرباقري، كارگردان باسابقه سينما و تلويزيون در نشست خبري مينيسريال «دندون طلا» تا توانست از وضعيت فعلي تلويزيون انتقاد كرد و به تعريف و تمجيد از شبكه نمايش خانگي كه سابقه خوبي ميان مردم ندارد، پرداخت.
ميرباقري كه پس از ساخت «شاهگوش» بار ديگر به فعاليت در شبكه نمايش خانگي رو آورده با انتقاد از وضعيت تلويزيون، سعي در مهم نشان دادن شبكه نمايش خانگي و اهميت زياد آن براي مردم داشت.
حرفهاي ميرباقري درباره تلويزيون و كار كردن در شبكه نمايش خانگي به عنوان كارگردان «مختارنامه» كه سريالش چند سال پيش از شبكه اول سيما به روي آنتن رفت عجيب و به دور از واقعيت به نظر ميرسد. او در بخشهايي از سخنانش گفته است: «تنوع سليقهها در توليد كارها در تلويزيون حاكم است كه انگيزهها را كم ميكند. وقتي قرار است كاري در تلويزيون توليد شود، مشكلات خيلي بيشتر است چراكه جمعيت زيادي در آن دخالت ميكنند و در نهايت ميبينيم كاري پخش ميشود كه همه سليقهها جز سليقه كارگردان بر آن حاكم بوده است.»
حال اين سؤال مطرح ميشود كه تا به حال در شبكه نمايش خانگي كه نظارتها و محدوديتهاي كمتري نسبت به تلويزيون دارد و سليقه كارگردان بر آن حاكم است چه اثر درخشان و ارزندهاي توزيع شده است؟ مخاطبان با استناد به كدام اثر ميتوانند به اين حوزه اعتماد كنند و نمره قبولي به فيلمهاي ساخته شده بدهند؟ سريالهاي ساخته شده در اين حوزه تا به حال جز اتلاف وقت و پول مخاطبان فايده و سود ديگري براي آنها نداشته است. حتي سريال «شاهگوش» كه ميرباقري كارگردانياش را به عهده داشت پس از گذشت چند قسمت به يك سريال ضعيف تبديل شد. «شاهگوش» بيشتر به يك دور همي خانوادگي شبيه بود كه دختر خانواده فيملنامهاش را مينوشت، پدر خانواده كارگردانياش را عهدهدار بود و پسر خانواده هم در آن بازي ميكرد و يكي از نقشهاي اصلي را به عهده داشت.
شبكه نمايش خانگي براي سازندگان حكم سرمايهگذاري بدون دردسر و محلي براي پول درآوردن شده است كه با جذب اسپانسرهاي مختلف سود تمام شده براي ساخت هر قسمت بيشتر هم ميشود. اين نكته دقيقاً دليل علاقه رو آوردن كارگردانان به شبكه نمايش خانگي است نه چيز ديگري. بد نيست كارگردانان باتجربه تلويزيون و سينما با خرج كردن اعتبارشان در بازار شبكه نمايش خانگي كمي هم به كيفيت محصولي كه ميسازند، فكر كنند.
