مؤسسه ويكي ليكس در اقدامي كه بعد از سال 2010 (در افشاي اسناد محرمانه جنگهاي عراق و افغانستان و همچنين ديگر اسناد ديپلماتيك وزارت امور خارجه امريكا ) بيسابقه است، روز جمعه 29 خرداد بيش از 60 هزار سند سري و فوق سري مربوط به وزارت امورخارجه عربستان و ديگر وزارتخانههاي كشور و دارايي اين كشور را منتشركرد و در عين حال از افشاي قريبالوقوع نيم ميليون سند ديگر خبر داد. هر چند چارچوب بندي اين همه اسناد دستكم در كوتاه مدت امكانپذير نيست اما از بررسي محتواي برخي اسناد منتشره چنين بر ميآيد كه عربستان در خلال چند سال گذشته از هيچ اقدام خصومتآميز عليه ايران و متحدان منطقهاي آن دريغ نكرده است و در اين مدت سفارتخانههاي اين كشور به مثابه اتاق عمليات امنيتي–اطلاعاتي و جاسوسي عمل ميكردند و حتي در مورد ايران قصد ايجاد آشوب و فتنه در سر داشتند. اين بدين مفهوم است كه عربستان نه تنها خود را به اصول و مقررات ديپلماتيك و آداب كنسولي مصرح در كنوانسيون وين يا اصول و قوانين سازمان ملل از جمله احترام به حاكميت ملي يا عدم مداخله در امور داخلي ساير كشورها پايبند نميدانست بلكه در عمل بارها از خطوط قرمز كشورهاي ميزبان از جمله جمهوري اسلامي ايران عبور كرده است. طبعاً جمهوري اسلامي ايران نميتواند در برابر اين همه هجمه و اقدامات خصومت آميزعربستان بيتفاوت بماند و هرگونه تدبير ممكن را هم براي پيشگيري از تعرضات بعدي و هم پيگرد جرائم ارتكابي به كار خواهد بست اما از آنجا كه جمهوري اسلامي ايران تنها قرباني جاسوسخانههاي سعودي نبوده (و حتي مشخص شده است كه به جز ايران و متحدان منطقهاي آن يعني عراق و سوريه حتي كشورهايي مانند مصر، قطر، امارات عربي متحده و لبنان كه رابطه نزديكي با عربستان دارند از دخالتها و جاسوسيهاي سعودي در امان نبوده اند) و از طرف ديگر عربستان با درگيركردن سفارتخانههاي خود در فعاليتهاي جاسوسي و براندازانه باعث نقض كنوانسيون وين شده يا با خريد سكوت رسانهها مانع از جريان اطلاع رساني آزاد شده است (كه باز برخلاف اصول و قوانين بينالمللي در دسترسي آزاد به اطلاعات است)، از اين رو مقابله با عربستان بايد به گونهاي باشد كه توأمان از ظرفيتهاي ديگر قربانيان جاسوسخانههاي سعودي و همچنين سازمانهاي بينالمللي استفاده شود. ترديدي نيست كه اگر واكنشها در برابر آشكار شدن چهره واقعي سفارتخانههاي سعودي جدي و قاطع نباشد، اين كشور تغييري در رفتارهاي خصومت آميز و خارج از عرف و حقوق بينالملل خود ايجاد نخواهد كرد و كماكان به رويههاي گذشته خود ادامه خواهد داد. حال آنكه افشاگري اخير ويكي ليكس تنها زماني ميتواند ارزشمند باشد كه واقعاً تغييري را در رفتار عربستان ايجاد كند و با توجه به اينكه دولت اين كشور برخلاف دولتهاي رايج در جهان در برابر مردم و نهادهاي داخلي اين كشور پاسخگو نيست و هيچ حساب و كتاب دقيقي درباره دخل و خرج دلارهاي باد آورده نفتي وجود ندارد، لذا تنها اهرمي كه ميتواند عربستان را در برابر افشاگريهاي ويكيليكس به تغيير رفتار مجبوركند، همين واكنشهاي خارجي است كه متأسفانه قاطع و كافي نبوده و اين نشان ميدهد عربستان نه تنها به استناد اسناد ويكي ليكس خيلي از رسانههاي غربي و عربي را خريده و با پرداخت پول و رشوه آنها را به سكوت واداشته بلكه چه بسا همين رويه را در قبال دولتها و سازمانها نيز در پيش گرفته است و بر همين اساس دور از انتظار نخواهد بود كه اسناد بعدي ويكي ليكس از اين اقدامات كثيف سعوديها در ترويج فساد در نهادهاي بينالمللي و ديگر شخصيتهاي سياسي دنيا پرده بردارد، مشروط بر اينكه خود ويكيليكس نيز فريب دلارهاي نفتي سعوديها را نخورند.
