همچون هميشه حضرت باريتعالي را سپاس ميگزاريم كه لطف بيدريغ خود را شامل حالمان ساخت تا ضيافت ديگري را پيش روي خود بيابيم و گام در آستانه رحمت بيانتهايش بگذاريم و بيش از پيش جامه تكدر را از جان و روان خويش بر كنيم و خويش را نه يك گام بلكه دوصد گام در جهت قرب به ذات اقدسش تعالي بخشيم.
اينك كه به لطف حضرت حق با دروني سرشار از معنا و ظاهري شاداب و مملو از نشانههاي رضايت، مشتاقانه به پيشواز ماه مبارك رمضان ميرويم، لازم است نكاتي را، اگرچه به اجمال و مختصر و انشاءالله «قل و دل» به محضرتان يادآور شوم:
اول: در ساليان گذشته، به ويژه در سنوات قريب سه سال همدلي و همزباني، در ايام پربركت ماه مبارك نرخ ظهور و بروز شمار پرشماري از انواع كجرويها و انحرافات و بدرفتاريهاي اجتماعي در جامعه ايماني ما، در مقايسه با ماههاي غير از آن ماه، به صورت معنادار (از نظر آماري) و قابل ستايشي (از نظر ذهن جمعي) فرو كاسته شد. اين كاهش در مورد برخي انحرافات و قانونستيزيهاي مرسوم آنچنان چشمگير و نمايان بود كه هم احساس ايمني شهروندان را فزوني بخشيد و هم تراز اعتماد آنان به يكديگر را دو چندان ساخت. به ويژه اين كاهش كژ كاركردي در قلمروهايي چشمگيرتر بود كه قلمروهاي «اخلاقي»، به گونهاي مستقيم و غيرمستقيم، پيوند و ارتباط نيرومندتري داشتند. اين خود گوياي اين واقعيت پيشتر به زبان آمده است كه ماه پرفيض رمضان عزيز را اخلاقيتر ميسازد و پيرايههاي اخلاقي – رفتاري را يك در پي يك از ميان ميراند.
دوم: در بيان چرايي فروكاسته شدن از شمار وقوع انحرافات و كژيهاي كم و بيش مرتبط با اخلاق فردي و اجتماعي ميتوان فراوان سخن گفت و عوامل و دلايل زيادي را فهرست كرد (در 3- 2 سال اخير نيز من خود در اين خصوص با استناد به شواهد متقن آماري و پژوهشي) سخن گفتهام و با مراجعه به فضاي سايبر يا آرشيو رسانههاي موجود ميتوان آن سخنان را بازخواني كرد، ليكن از آن ميان نقش چند عامل برجستهتر به نظر ميرسد. نخستين و مهمترين آن عوامل «ماهيت معنوي» اين ماه خرم است. اين ماه از چنان عظمت و معنويتي برخوردار است كه جماعت مومنان با ورود به آن «روح» سرشار از نغمه الهي شان بيش از هر زماني خود را عيان ميسازد و تيرگيها و ناخالصيها را از ميان ميراند. دومين عامل مهم ديگر «حرمتداري» عمومي است. همه بر اين واقعيت اذعان داريم كه يكي از وجوه مميزه فرهنگ ما از ديگر فرهنگها «حرمت نگه داشتن» بعضي ايام و مناسبتها است. به همين سبب، حتي آناني كه نقشه كجروي و طرح خلافكاري در سر دارند در ماه بزرگ رمضان حيا ميكنند و اگر نه به تمامي، حداقل تا حدودي رفتارهاي خلاف خود را به كناري مينهند و چه بسيار خلافكاراني كه اين ماه بخشش را به فرصتي براي «توبه» تبديل مينمايند.
سوم. باورمان بر آن است كه بركات ماه رمضان امسال، به ويژه از حيث حرمت داري و اجتناب از دست يازديدن به كنشهاي ناهنجار و ناايمن ساز، بسيار بيش از ساليان گذشته است. اجازه دهيد تا معدودي از دلايل خود را بر شمارم. نخست، سالي كه نكوست از بهارش پيداست. از آغاز امسال هم نرخ وقوع شماري از جرائم كاهش يافته است و هم حتي ميزان تخلفات و رفتارهاي پر خطر (مثلاً در رانندگي) كم شده است. بنابراين، وقتي شهروندان فهيم جامعه «تصميم گرفتهاند» كه قانونمند عمل كنند لاجرم در ماهي كه محترم و مقدس و عزيزش ميدارند پايبنديشان به چنين تصميمي دو چندان ميگردد. دوم، امسال سال «همدلي و همزباني» نام گرفته است. بينياز به هيچ گفتوگويي يكي از وجوه بارز اين همدلي و همزباني احترام به حقوق يكديگر و ترغيب و تشويق بيش از پيش همديگر به سالم و هنجارمند زيستن است. ما امسال انشاء الله تلاش خود را براي دفاع و مراقبت از حقوق و امنيت و آرامش شهروندان فزوني ميبخشيم و با اقدامات «پيشدستانه» و فعاليتهاي «پيشگيرانه» مانع از كژكاركردي و خلافكاري معدود افراد اصلاح نشده ميگرديم.
سرانجام، اميدواريم خداي بزرگ به همه ما توفيق دهد تا در اين ماه ميهماني خودش:
- كدورتها و آزردگيها و كينهها را از دل بزداييم.
- صفا و معنا و معنويت درون را صد چندان نسازيم.
- امنيت خود و ديگران را بيش از پيش پاس داريم.
- همواره براي رشد و اعتلا و سربلندي كشورمان دست به دعا برداريم.
* معاون اجتماعي ناجا
