روز يكشنبه سوم خردادماه، رئيس محترم جمهور در كنگره ملي تجليل از ايثارگران، با اشاره به ويژگيهاي حماسه عظيم مردم و رزمندگان ايران اسلامي در فتح خرمشهر، به شرايط كنوني كشور اشاره كرد و يادآور شد: امروز سرزمين زيباي فعاليت اقتصادي شما با دنيا، توسط عفلقيان جديد يعني 1+5 و شوراي امنيت سازمان ملل اشغال شده است. او سپس ميافزايد: ما امروز ميخواهيم با ابزار سياسي و ديپلماسي سرزمين اقتصاديمان را كه به ناروا تصرف و اشغال شده آزاد كنيم. ما در اينجا جمع شدهايم كه بگوييم ما ملتي هستيم كه خرمشهر را فراموش نميكنيم، ما ملتي مصمم هستيم كه خرمشهرها را آزاد كرده و اعلام ميكنيم كه امروز هم خرمشهرهايي پيش روي ما هست و ما مصمم هستيم تمامي خرمشهرها، بدون استثنا به دست اين ملت و با هدايت رهبري عزيز به حول و قوه الهي آزاد شود.»
در زمينه حماسه تاريخي مردم ايران در سوم خرداد سال 61 و براي آزادسازي خرمشهر هرچه گفته يا نوشته شده، نميتواند بيانگر عمق و عظمت اين حماسه عظيم باشد، حماسهاي كه تفسير اماممان بر آن اين بود كه «خرمشهر را خدا آزاد كرد». در جنگ هشت ساله رژيم عفلقي عليه مردم و سرزمين ايران كه جنگي نيابتي از سوي هر دو ابرقدرت بزرگ جهان و ديگر قدرتهاي اروپايي و حتي آسيايي بود، تمامي امكانات و ظرفيتهاي روز نظامي جهان در خدمت صدام قرار گرفت، تا اراده استقامت مردم ايران را شكسته و با غلبه رژيم صدام بر نظام جمهوري اسلامي به زعم خود طومار انقلاب اسلامي را در هم بپيچند و به همين دليل فتح خرمشهر تنها فتح خاك نبود بلكه فتح ارزشهاي الهي و اسلامي انقلاب بود كه پس از آن اركان نظام سلطه را به لرزه درآورد و آثار گرانقدر خود را در عرصههاي ديگر نظير فلسطين و لبنان بر جاي گذاشت. اما نكته مهم در بهرهگيري از دستاوردهاي گرانقدر آن حماسه براي مقابله با تهديدات كنوني دشمنان كه در قالب تحريمهاي فلجكننده اقتصادي با پيوست تهديدات نظامي و حتي تهديد به جنگ نيابتي تبلور يافته، اشاره به نكاتي چند ضروري است:
1- در طول دوران دفاع مقدس، پس از تلاش اوليه رزمندگان اسلام در جلوگيري از پيشرويهاي دشمن، روند پيروزيها آنگاه آغاز شد كه زمينه وحدت و انسجام رزمندگان اسلام و همافزايي نيروهاي ارتش و سپاه فراهم شد و آن زماني بود كه بنيصدر به عنوان عامل اصلي تفرقه رزمندگان از جايگاه خود عزل شد و البته فرار از كشور را ترجيح داد. پس از آن بود كه با طراحيهاي مشترك سپاه و ارتش سلسله عملياتهاي پيروزمندانه رزمندگان از شكست حصر آبادان در مهرماه 60 آغاز شد و با فتح خرمشهر در خرداد 61 به سرانجام رسيد. به عبارتي وحدت نيروهاي مسلح ذيل رهبري نظام رمز پيروزي بود.
2- در دوران دفاع مقدس نقطه اتكاي رزمندگان علاوه بر اتكال به ذات باريتعالي و فرماندهي حضرت امام متكي به پشتوانه و حمايتهاي مردمي بود. شاخصه اصلي دفاع مقدس ما، اتكا به درون و باور به توانمنديهاي دروني بود. وجود اين باور در امام (ره) و مردم، سبب قطع اميد از ديگران شده بود و همين قطع اميد از ديگران مظهر تجلي خودباوريها در عرصههاي مختلف دفاعي، صنعتي و... شد و پيشرفتهاي كنوني ما در عرصههاي دفاعي و نظامي محصول استمرار همين روحيه از آغاز تاكنون است و متأسفانه غفلت از تداوم اين روحيه در عرصههاي اقتصادي و صنعتي، به فاصله معناداري در ميان اين دو عرصه انجاميد و علت تأثيرپذيري عرصه اقتصادي در تحريمها نيز همين عامل است.
3- در دوران دفاع مقدس ماهيت رژيم صدام براي مردم ايران به عنوان عروسك خيمهشببازي نظام سلطه كه وظيفه شكست انقلاب اسلامي را بر عهده گرفته بود، كاملاً آشكار بود و به جز معدود منافقين و برخي مدعيان مليگرايي و ضدانقلاب كه به عنوان ستون پنجم دشمن در داخل عمل ميكردند، رژيم بعثي مورد تنفر عموم مردم بود و به همين دليل بود كه مردم به پيروي از امامشان مبارزه و جهاد با رژيم عفلقي را بر خود فرض ميدانستند، اما سؤال اين است كه به رغم بهرهگيري رياست محترم جمهور از واژه عفلقيان جديد براي گروه 1+5، آيا باور و عمل دولتمردان و دستگاه ديپلماسي ما به عوامل آن سوي ميز مذاكرات، اينگونه است؟
4- پيروزي ما در دفاع مقدس و عرصههاي مختلف انقلاب محصول باور و اعتماد امام و رهبري به جوانان مؤمن و انقلابي و روحيه ايثارگري و مديريت جهادي آنان بود. اين باور سبب شده است كه چه در دوران جنگ و چه پس از آن، آن نسل كه اكنون به سنين ميانسالي رسيدهاند، همواره بار مشكلات و مسئوليتهاي سخت را در پيش گرفتهاند و چه بسا اگر آن روحيات و ايثارگريها نبود توفيقات نظام بسيار اندك بود.
در مورد دفاع مقدس و فتح خرمشهر ويژگيهاي ديگري را ميتوان برشمرد، اما اگر به همين اقل اكتفا شود در مقايسه عملكرد مسئولان و مجريان دولت يازدهم، با اين معيارها نميتوان نمره قابل قبولي داد، چرا كه اگر نگاه تيم مذاكرهكننده به عوامل آن سوي ميز مذاكره «عفلقيان 1+5» بود، به طور قطع مذاكرات ما تاكنون به نتيجه رسيده بود و تيم مجبور نبود به خاطر اعتماد به آنها در «ژنو» و «لوزان» قولهايي بدهد كه اكنون نتواند پاسخگو باشد. طي ماههاي اخير تلاشگران عرصه ايثار و شهادت بيمهريها ديدند و كنايهها شنيدند و حتي برخي از مواضعي كه در جمع نظاميها مطرح ميشد به جاي وحدت و انسجام، بوي تفرقه از آن استشمام ميشد كه البته اين برخلاف تدابير نظام بود. اما به هر روي اگرچه تطبيق حماسه خرمشهر با صحنه ميز مذاكرات قدري جاي تأمل دارد، اما مواضع و سخنان اخير رياست جمهور را ميتوان به فال نيك گرفت. امسال را مقام معظم رهبري سال «دولت، ملت، همدلي و همزباني» اعلام كردهاند. حوادث دو ماه اخير در عرصه داخلي و بينالمللي نشاندهنده بصيرت الهي رهبر فرزانه انقلاب است كه اگر مؤلفههاي مورد انتظار رهبري براي تحقق آن عملي شود، نه تنها در عرصه مذاكرات و اقتصادي، بلكه اهداف نظام اسلامي در عرصههاي ديگر نيز تحقق خواهد يافت، مشروط بر اينكه بياعتمادي به دشمن و اعتماد به درون به باور اصلي دولتمردان تبديل شود.
