پايان فصل چهاردهم زمان خوبي است تا نگاهي دقيق به اتفاقات تلخ و شيريني كه در يك سال گذشته در ليگ برتر رخ داده بيندازيم، اين در حالي است كه اهالي فوتبال ايران عادت ندارند از اشتباهات گذشته درس بگيرند.
در اين دوره نيز حواشي به مراتب بيشتر از متن بود و در بسياري از موارد تمام تمركز تيمها، مديران، مربيان و بازيكنان معطوف مسائل حاشيهاي ميشد. همين مسئله بارها براي سرخابيهاي تهران رخ داد. دو تيمي كه به رغم داشتن هواداران ميليوني هرگز نتوانستند انتظارات آنها برآورده كنند. دو قطب اصلي فوتبال كشورمان سير نزولي را سريعتر از آنچه تصور ميشد طي كردند. تا آنجا كه نه استقلال و نه پرسپوليس هيچ كدام جامي نگرفتند و حتي موفق به كسب سهميه ليگ قهرمانان آسيا هم نشدند! اتفاقي كه نارضايتي هواداران را به دنبال داشت. از نظر طرفداران آبي تغيير كادرفني تنها راه نجات استقلال از بحران است در حالي كه كادرفني پرسپوليس فعلاً با توجه به پيروزي در دربي از حاشيه امنيت خوبي برخوردار است؛ هرچند رتبه هشتم براي پرطرفدارترين تيم قاره كهن نميتواند مقامي درخور باشد.
در سالهايي نه چندان دور ليگ فوتبال ايران همه ساله عرصه ظهور بازيكنان با استعداد زيادي بود؛ آنها كه بدون هيچ چشمداشتي در تيمهاي محبوب خود توپ ميزدند و با كمترين دستمزد بيشترين كارايي را داشتند. منتها در فصل چهاردهم هيچ پديده جديدي به چشم نخورد؛ پديدههايي كه در واقع بايد عصاي دست سرمربي تيم ملي شوند اما كرش را مجبور ميكنند تا در ليگهاي خارجي به دنبال پديده باشد. حال آنكه بعضاً بازيكنان جواني هم هستند كه قابليت پديده شدن را داشتند اما دست و پنجه نرم كردن با حاشيه مانع از تحقق اين رويا شد.
مماشات با بازيكنان متخلف از ديگر نكاتي است كه همه ساله گريبان فوتبال را ميگيرد. حاشيهسازان كه خوب ميدانند كميته انضباطي و اخلاق علاقهاي به برخورد جدي با آنها ندارد طي يك فصل بارها مرتكب تخلفات مختلف ميشدند و تا وقت پيدا ميكردند حاشيه جديدي ميساختند. موضوع جاسم كرار تنها يكي از مواردي است كه با جريمهاي واقعاً تمسخرآميز به دست فراموشي سپرده شد؛ بازيكني كه قرار است سال آينده و پس از پايان قراردادش يك سال از حضور در فوتبال ايران محروم شود! برخوردهاي لطيف با اينگونه بازيكنان و كاهش محروميتها يكي از عوامل مهمي است كه سايرين را به تكرار رفتارهاي غيرورزشي ترغيب ميكند.
سوءمديريت هم كه همواره يك پاي ثابت ليگ به اصطلاح برتر است. نگاهي به تغييرات صورت گرفته در پرسپوليس نشان ميدهد كه بركناري سرمربي و مديرعامل اولين و آخرين راه مديران ارشد محسوب ميشود. تغيير سه مدير عامل و سه سرمربي در طول فصل در اين تيم مؤيد اين نكته است. حتي خوشبينترين هوادار اين تيم با اين شرايط انتظاري از پرسپوليس نداشت و پيروزي در بازي سنتي با استقلال تنها دلخوشي آنها در اين فصل بود. نداشتن برنامه بلندمدت چالش ديگري است كه ارتباط مستقيمي با سوءمديريتهاي عنوان شده دارد. تيمهاي مشهور و البته موفق جهان طي فصل بازيكنان مد نظر خود را براي فصل آينده زير نظر ميگيرند و بلافاصله پس از اتمام مسابقات وارد مذاكرات حرفهاي ميشوند. با وجود آنكه ليگ امسال به پايان رسيده بعيد به نظر ميرسد كه تيمهاي پرطرفدار به اين زوديها به فكر به خدمت گرفتن بازيكنان باكيفيت و برطرف كردن نقاط ضعف خود بيفتند. البته بسياري از مربيان وطني با استفاده از همين حربه باختهاي خود را توجيه ميكنند.
نواقص ليگ برتر بركسي پوشيده نيست و سالهاست كه كارشناسان و دستاندركاران فوتبال راهحلهاي زيادي را براي برطرف كردن آنها مطرح ميكنند. اما هرگز ارادهاي قوي براي حرفهاي شدن به معناي واقعي نبوده و نميتوان انتظار داشت فوتبال ايران به يكباره دگرگون شود.
