اولاد آدم ميبيند كه پول، در فروختن است. يعني تجارت برتر از هنر آمد پديد! يعني پديده، هوا را در طبقه بيستم ميفروخت كه ديدند باد هواست و نه آپارتمان! حالا كاري نداريم به اين معقولات. ما بيشتر در اينجا ميخواهيم از مجهولات سخن به ميان بياوريم. مثلاً اينكه چرا تجارت ميوه سود ده است و تجارت هر چيز ديگري هم بر همين منوال؟ اصلاً تجار ايران متحد شويد كه هنوز در بعضي از جيبها تتمه يارانهها باقي مانده.
حالا لابد ميپرسيد كه ميوه مگر چقدر سود دارد. يعني بيشتر از 10 درصد ميكشند رويش؟ 20 درصد؟ 30 درصد؟ 40؟ 50؟ 60؟ 70؟... حالا كه رسيد به 100 تا، پس، برو....
عارضم به حضور انور با سعادتان كه دو دو تا ميشود 10 تا و لاغير! (و شايد هم البته بيشتر). طوطيان شكرشكن شيرين گفتار ميگويند قيمت بسياري از ميوهها در مغازههاي سطح شهر نسبت به ميادين ميوه و ترهبار بيشتر از سقف 35 درصد سودي است كه براي آنها تعيين شده و اين تفاوت قيمت در برخي اقلام به حدود 70 درصد نيز ميرسد كه به گفته رئيس اتحاديه فروشندگان ميوه و سبزي تهران به دليل ضايعات است كه ميوهفروشان به سود حداكثري 35 درصد راضي نيستند!
بله! ما ضايع ميكنيم، يعني ضايعات را ميخوريم. يعني ميوه غير ضايع تا حالا نخوردهايم. يعني اصلاً اين ضايعات ديگر چه صيغهاي است كه بستهاند به ميوه تا گرانترش كنند و كسي هم حرف نزند و آنها هم حق به جانب، گرانتر و گرانتر بفروشند؟ حسين مهاجران گفته اگر واحدهاي صنفي مجبور نباشند در زمان خريد ميوه از ميادين ميوه و ترهبار بابت ضايعاتي همچون علف، كاه، جعبه يا كارتنهاي كاغذي مبلغي اضافهتر از قيمت ميوه بپردازند، به سود حداكثر 35 درصدي راضي خواهند بود. پس نتيجه اخلاقي ميگيريم كه ضايعاتي كه براي جلوگيري از ضايع شدن ميوهها به كار گرفته ميشود بايد حذف شود تا ميوه ارزان شود. اما اگر اين ضايعات حذف شوند كه ميوهها در حمل و نقل از مزرعه به ميدان و از ميدان به شهر، ضايع ميشوند و اولاد آدم كه نبايد پول ميوه ناضايع را بدهد به ميوه ضايع، مجبور ميشود كه پول بيشتر بدهد و ضايعاتچي هم بشود و ضايعات را بخورد!
بعدش هم كو كسي كه يقه گرانفروش را بچسبد كه اي ضايع كه را كردي ضايع كه كردند تو را ضايع؟
هر چند رئيس اتحاديه فروشندگان ميوه و سبزي تهران با بيان اينكه با گرانفروشان ميوه برخورد ميكنيم، گفته بايد برنامهاي ريخته شود كه واحدهاي صنفي باري را كه خريداري ميكنند به صورت خالص باشد و مجبور نباشند بابت ضايعات، هزينهاي پرداخت كنند و از طرفي هزينه اضافي براي كارگر بپردازند. ميگوييد تا حالا ضايعات، ميوه را گران ميكرد حالا كارگران؟ يعني چه؟ به شما بگويم و بشارت بدهم كه زماني كه ميوهفروشان از غرفههاي ميادين ميوه و ترهبار خريد ميكنند، كارگران غرفهدار بار خريداري شده را به كاميون يا وانت حمل ميكنند و اين در حالي است كه هزينهاي كه دريافت ميكنند هزينه كارگري نيست بلكه پول بيشتري از خريداران دريافت ميكنند. يعني پول ناكارگري!
حالا اين توجيهات هيچ. ببينيد رئيس اتحاديه آن فوت كوزهگري آخر را چگونه ميدمد كه شما آخ هم نگوييد. ايشان در قسمتي از بشارت خود كه براي مكدر نشدن ما بيان كردهاند، ميفرمايند: مغازههايي كه در بالاي شهر قرار دارند و هزينه اجاره و ديگر هزينههاي آنها به نسبت ديگر مناطق بيشتر است، طبيعي است كه درصد سود بيشتري به قيمت ميوههاي خود اضافه ميكنند. لابد ميپرسيد اينهمه دليل و علت و آنوقت اولاد آدم شاكي است كه چرا ميوه گران است؟ تازه رئيس اتحاديه مبارزه مدني هم در راستاي احقاق حقوق اولاد آدم و ضمايم كرده است كه جاي تشكر دارد. بله!مهاجران تصريح كرده كه بارها اين موضوعات را به مسئولان مربوطه گوشزد كردهايم ولي همچنان اين مشكل حل نشده است و اميدواريم روزي به اينگونه مشكلات رسيدگي شود تا ما نيز بتوانيم قدرت مانور بيشتري براي رسيدگي و نظارت بر قيمت واحدهاي صنفي داشته باشيم. نظارتتان اولاد آدم را كشته. . .
