مطابق با اخبار منتشر شده براي سال2014، امريكا 40 كشور را تنها در عرصه موسيقي مورد هدف برنامههاي فرهنگي خود قرار داده است تا از طريق ديپلماسي عمومي (ارتباط دولت با ملت) بتوانند خود را بر آن كشورها تحميل كنند زيرا از منظر كارشناسان جامعهشناسي و روانشناسي اجتماعي موسيقي تأثيرگذاري زيادي بر تحريك و غليان احساسات افراد در هر قشري و سني دارد بنابراين با يك مهندسي فرهنگي حساب شده مقوله موسيقي در رأس برنامهريزيهاي جنگ نرم دشمن قرار گرفته است. چنانچه هيلاري كلينتون وزير سابق امور خارجه امريكا در كابينه اول اوباما نيز زماني گفته بود بعضي وقتها شنيدن يك موسيقي و ترانه، از 2 ساعت سخنراني من مؤثرتر است. ميشل فوكوياما هم كه به نظريهپرداز «پايان تاريخ» لقب گرفته و البته در امور سياسي هم بسيار دخالت دارد با توجه به رواج موسيقيهاي غربي در كشورمان درجايي گفته است:«به من ميگويند از ماشين جوانان ايراني صداي موسيقي پاپ، راك و جاز ميآيد. اينها نشان ميدهد كه ايدئولوژي خميني ديگر ما را تهديد نميكند.» پس با توجه به اهميت اين مسئله نبايد از برنامهريزي و سرمايهگذاري غرب در حوزه موسيقي به سادگي گذشت. برمجريان و مسئولان فرهنگي كشورمان است تا دقت و توجه بيشتري دراينباره داشته باشند.
در اين ميان از تلويزيون بهعنوان تنها رسانه فراگير وعمومي كشور (البته در تمام دنيا تلويزيون تنها رسانه فراگير محسوب ميشود) انتظار ميرود درخصوص موسيقي به خوبي و هدفمند فعاليت كند، چراكه اغلب افراد جامعه مخاطب تلويزيون هستند و برنامههاي آن را دنبال ميكنند براي همين همانطور كه امام خميني (ره) زماني فرموده بودند تلويزيون به عنوان دانشگاه عمومي نقش مهمي به دوش دارد و بايد بتواند نياز مخاطبان مختلف خود را تأمين كند و باعث آموزش و ارتقاي آنها شود كه در اين راستا ارائه موسيقيهاي سالم و خوب از دريچه تلويزيون اهميت دارد هرچند اين روزها هر ريتم و نوايي از قاب صدا و سيما به گوش ميرسد و به نوعي آنارشيسم موسيقيايي در رسانه ملي موج ميزند كه نياز به مديريت و هدايت اصولي دارد ولي با اين وجود لازم است تا تلويزيون هم در عرصه موسيقي ورود جدي داشته باشد.
برخي موسيقيها زمان و مكان خاصي ندارد مانند آهنگهاي كلاسيك بتهوون، موزارت و شوپن كه تلويزيون ميتواند در كنار اين موسيقيهاي بينالمللي، موسيقيهاي اصيل و زيباي ملي را هم ارائه كند. حتي رسانه ملي خودش بايد بعضي موسيقيهاي خاطرهانگيز و خوب را پخش كند بهخصوص كه اين روزها مد شده به اسم خاطرهبازي برنامههاي مختلفي توليد ميشود يا به همت شبكههاي نسيم، نمايش و پويا فيلمها و كارتونهاي دهه 60 و 70 بازپخش ميشود، بنابراين همانطوركه اين برنامهها براي مخاطبان خاطرهانگيز و نوستالويك هستند، برخي از موسيقيها هم نوستالوژيك و جالب توجهاند، متأسفانه رويه تلويزيون بهگونهاي است كه مقطعي و مناسبتي عمل ميكند، حتي برخي موسيقيهاي انقلاب و تأثيرگذار حماسي مقطعي پخش ميشود. مثلاً ببينيد چقدر برايمان جالب و خاطرهانگيز است وقتي آهنگ «ديشب خواب بابا رو ديدم» را پس از سالها ميشنويم يا آهنگهاي نوستالوژيك دهه 60 كه گوياي بخشي از هويت تاريخ معاصرمان هستند حال وقتي اين موسيقيها دركنار آهنگهايي كه جديدا ساخته و پرداخته ميشود قرار ميگيرد تركيب خوبي ايجاد ميكند كه ميتواند مانند حلقههاي زنجير گذشته و حال را بههم متصل كند بنابراين نبايد آثار ماندگار و خاطره انگيزي كه قسمتي از زندگي ما را تشكيل دادهاند حذف و كمرنگ شوند. البته به مدد اينترنت و فضاي مجازي ميتوان برخي از اين آهنگها را دانلود كرد و به كمك تكنولوژي هرچيزي را و هرقت كه بخواهيم بشنويم اما اول اينكه براي همه افراد جامعه عموميت ندارد و قابل دسترس نيست و دوم آنكه تلويزيون برچسب رسانه ملي را بر پيشاني خود دارد و بايد براي همه افراد در هر كجايي كه هستند برنامه داشته باشد پس اين به عهده تلويزيون است. نكته قابل توجه در حوزه موسيقي تلويزيوني اين است كه اخيراً پاي برخي موسيقيهاي كپي شده و تقليدي در قاب تلويزيون باز شده كه بعضاً خوانندهها با تيپها و پوششهاي ناجور كه روايتگر سبك زندگي غربي است تا اسلامي ترانهسرايي ميكنند. درست است كه بايد تركيبي از موسيقيهاي كلاسيك و مدرن، ملي و بينالمللي و... در تلويزيون وجود داشته باشد تا نياز مخاطبان را پاسخ دهد و به قولي توان مقابله با ماهواره ايجاد شود اما اين را هم از ياد نبريم خوانندهها در رديف گروه مرجع هنري هستند كه تأثيرگذاري زيادي بر افراد و علاقهمندان خود دارند به همين خاطر رعايت برخي شاخصهها در رسانه ملي ضروري است و نياز به روانشناسي رسانه دارد چراكه دشمن در حوزه موسيقي بسيار فعال و با برنامه است.
