كارگردان فيلم خانه دختر در نوشتاري كه در اختيار يك خبرگزاري قرار داده است، نسبت به وضعيت بلاتكليف اكران فيلمش واكنش نشان داده ولي آنچه از متن كوتاه كارگردان فيلم خانه دختر خطاب به رئيس سازمان سينمايي داراي اهميت جلوه ميكند، اظهارنظري است كه او از قول يك مدير ارشد سينمايي وزارت ارشاد و مشاور عالي وزير فرهنگ مطرح كرده است.
شاهحسيني در متن گلايهآميز خود آورده كه رضاداد كه سمت دبير سيوسومين جشنواره فيلم فجر را بر عهده داشت، در جريان بيمهري و اجحاف شديد به فيلمش به او گفته: مسائل پيش آمده به نفع فيلم او تمام شده است.
اگر نقل قول كارگردان خانه دختر را فرض بر صحت بگذاريم و قبول كنيم كه جناب رضاداد اينگونه به كارگردان فيلم سياهنمايانه خانه دختر دلداري داده اين نتيجه را ميتوان گرفت كه توليد فيلمهايي از اين دست ريشه در سياست يك بام و دو هواي مسئولان سينمايي كشور دارد چراكه با اتخاذ شيوه يكي به نعل و يكي به ميخ كوبيدن باعث اميدواري و تحرك فيلمسازاني ميشوند كه به انگيزه جفا به ارزشهاي جامعه دست به توليد آثار سينمايي ميزنند.
جا دارد جناب رضاداد به اين پرسش نيز پاسخ بدهند كه اصولاً چه معيارها و قواعدي را براي توليد يك محصول سالم فرهنگي به رسميت ميشناسند و يك بار براي هميشه تكليف خود را با سينمايي كه بر سرنوشت آن تسلط پيدا كردهاند، روشن كنند. به نظر ميرسد معدودي از سينماگران با اتخاذ روشهايي از اين دست در مجموعه مديريت سينمايي كشور دچار محاسبه غلط شده و بايد تاوان عدم شفافيت مسئولان سينمايي را با بلاتكليفي آثارشان بدهند.
البته اتخاذ مواضعي اينچنيني از سوي مديران سينمايي دولت يازدهم موضوع جديدي نيست و براي نمونه ميتوان به مصاحبه حجتالله ايوبي، رئيس سازمان سينمايي وزارت ارشاد در تاريخ 25 مرداد 93 اشاره كرد كه ضمن دلجويي از كارگردانهايي كه فيلمشان در جشنواره قبل فجر به زعم او دچار حاشيه شده بود، ميگويد: به نظرتان بهتر بود ما برخورد ضربتي انجام ميداديم و بعد از آن با كلي حاشيه مواجه ميشديم كه ممكن بود دوباره بخش توليد و حتي اكران را دچار مشكلات فراوان كند؟ من از همينجا باز هم تشكر ميكنم از سعهصدر كارگردان جواني مثل آقاي درميشيان كه شرايط آن روز ما را كاملاً درك كرد و بهترين همكاري ممكن را انجام داد. فيلمهاي عصباني نيستم، قصهها و خانه پدري همه اكران خواهند شد و همه اينها به دليل همان مديريتي است كه ما در زمان آن حاشيهسازيها انجام داديم و با آرام كردن فضا كاري كرديم كه فرصتهاي بعدي سوخت نشود.
مشاهده ميشود كه مدير ارشد سينمايي كشور انتقادها به فيلم سراسر موهن عصباني نيستم را كه در سراسر پلانهاي خود ابايي از طعنه و كنايه زدن به جمهوري اسلامي و مظاهر آن ندارد، تمام طرفداران نظام را به طالبان تشبيه ميكند، صراحتاً به رئيسجمهور سابق كشور توهين ميكند، بسيجيها را خشونتطلب و وحشي خطاب ميكند، به زنان چادري گوشه و كنايه ميزند، نظام را در ماجراي فتنه 88 ظالم و مخالفان را مظلوم جلوه ميدهد، به صراحت نمادهاي مخالف نظام را تبليغ ميكند و در پايانبندياش از زبان شخصيت اصلي «نويد» ايران را جايي براي زندگي كردن نميداند، همه اينها منهاي روابط تحريككننده دختر و پسر نقش اول داستان و شيوههاي تدوين خاصي را كه نظام رواني مخاطب را تحت تأثير قرار ميدهد، بهطور صريح حاشيهسازي قلمداد ميكند.
يعني به زعم جناب ايوبي عدهاي بيكار يا مواجببگير با غرض و مرض خاص وجود دارند كه به بيماري حاشيهسازي براي سينماي كشور اشتغال دارند و نياز است كه ايشان با تدبيري ويژه به سينماگران مظلوم اميد بدهند كه ما هواي شما را داريم و شما هم از شيوه فيلمسازي خود دست نكشيد.
در موردي ديگر ابوالحسن داوودي در مصاحبه با باشگاه خبرنگاران درباره فيلم موهن ديگري به نام زادبوم كه خود آن را كارگرداني كرده و ارجاعات مثبت فراواني به نظام طاغوتي شاه دارد و حامل طعنههاي بسيار به جمهوري اسلامي است، ميگويد: حجتالله ايوبي با ديدن فيلم سينمايي زادبوم آن را فيلمي بياشكال دانستند و معتقد بودند كه همچون ديگر فيلمهاي توقيفي اكران شده بايد اكران شود.
دلجويي مديران سينمايي وزارت ارشاد سبب ميشود كه رخشان بنياعتماد سازنده فيلم قصهها با اعتمادبهنفسي كه ميتوان حدس زد از كجا ناشي ميشود در جلسه نقد فيلم قصهها پس از دوسال توقيف به خبرنگاران بگويد: از مادر زاييده نشده كسي كه نگذارد من فيلم بسازم.
مسئله تأسفباري كه از ميان قول تا عمل مسئولان سينمايي وزارت ارشاد ميتوان تحليل كرد، اين است كه ايشان ساخت فيلمهايي از اين دست را خوب و مناسب ميدانند چراكه با عينك حزبي به مسائل كلان كشور مينگرند و فيلمسازان موهن را در طيف سياسي خود قلمداد كرده و شيوه فيلمسازي آنها را به سود جناح سياسي خود ميپندارند، غافل از اينكه خود در كشتياي اقامت دارند كه در حال سوراخ كردن آن هستند، گرچه نميدانند عرض خود ميبرند و زحمت ما ميدارند.
