زمان زيادي تا آغاز مسابقات توسعه جهاني واترپلو در تهران باقي نمانده و دقيقاً يك ماه ديگر استارت اين رقابتها زده ميشود. با اين حال هنوز بودجه برگزاري مسابقات تأمين نشده و ملي پوشان واترپلو از بيتوجهي مسئولان گلايه دارند.
تلاشهاي زيادي براي جلب رضايت فدراسيون جهاني شنا انجام شد و جامعه ورزش بهتر از هر كسي ميداند راضي كردن فدراسيونهاي جهاني تا چه اندازه دشوار است. بدون شك گرفتن ميزباني تورنمنتهاي بينالمللي مستلزم فراهم كردن امكاناتي در حد و اندازههاي استانداردهاي بينالمللي است. در چنين شرايطي فدراسيون شنا، شيرجه و واترپلو توانست انتظارات فينا را برآورده كند و ميزباني سال 2015 مسابقات توسعه جهاني واترپلو به تهران برسد. در فاصله يك ماه تا شروع بازيها بحث نداشتن اسپانسر و بيتفاوتي مسئولان ارشد ورزش كشور مليپوشان واترپلو را حسابي آزار ميدهد. ورزشكاران تيم ملي تمرينات سخت خود را پيگيري ميكنند و بدون كمترين توجهي سعي دارند خود را به بالاترين سطح آمادگي برسانند تا از نام و اعتبار كشورشان دفاع كنند. بايد ديد وضعيت فعلي اين تيم چگونه است كه اعضاي آن معتقدند مظلوم واقع شدهاند و كسي تحويلشان نميگيرد!
رقابتهاي فينا ترافي فرصت خوبي است براي ورزش ايران تا هرچه بيشتر تواناييهاي خود را به دنيا ثابت كند. در سالهاي اخير سنگ اندازيهاي بيگانگان و تصميمات سياسي حق ورزش كشورمان بارها ضايع شده و فرصتهاي زيادي به ناچار از دست رفته است، منتها حضور 12 تيم خارجي از قارههاي مختلف بهترين زمان است تا با ميزباني شايسته همه نگاهها را به ايران اسلامي معطوف كنيم. همانطور كه گفته شد هنوز هيچ سرمايه گذاري حمايت مالي از برگزاري مسابقات فينا ترافي را بر عهده نگرفته، البته اين به معني بيتفاوتي فدراسيون شنا نيست بلكه اسپانسرها بيشتر ترجيح ميدهند پول خود را صرف فوتبال و به تازگي واليبال كنند؛ در كل رشتههاي بيحاشيهاي كه ورزشكارانش بيمنت و بيادعا تمرين ميكنند و افتخارآفريني ميكنند جذابيتي براي حاميان مالي ندارند. وقتي دبير فدراسيون حرف از فروش كليههايش براي تأمين بودجه ميزند ميتوان حس زد كه ورزشهاي آبي با چه كمبودهايي مواجه هستند، هرچند اين روزها اغلب فدراسيونها از بيپولي مينالند و در جواب نالههاي خود فقط وعده وعيد ميشنوند.
در چنين شرايطي است كه نقش وزارت ورزش ورزش يا بهتر است بگوييم جاي خالي حمايت وزارت و ساير مسئولان بيش از پيش حس ميشود. در روزهايي كه واترپلوئيستها بيش از هر زمان ديگري به توجه نياز دارند كسي سراغي از آنها نميگيرد، نه از وزارتخانه و نه از كميته ملي المپيك، در صورتي كه سر زدن به اردوها ميتواند روحيه مليپوشان را افزايش دهد. بحث عرق ملي و تعصب را نميتوان انكار كرد اما وقتي ورزشكاري مطمئن باشد در كشورش تبعيضي بين رشتهها وجود ندارد با انگيزهاي مضاعف تمرين ميكند و تنها به قهرماني فكر ميكند. توجه يكسان به همه ورزشها كمترين انتظار مليپوشاني است كه شب و روز خود را تنها به يك اميد در اردوها ميگذرانند؛ دفاع از نام و اعتبار ايران. فراموش نكنيم سربلند بيرون آمدن از ميزباني اين مسابقات و همچنين موفقيت تيم ملي مشت محكمي است بر دهان كساني كه اتهامهاي زيادي به كشورمان زده و ميزنند.
