به گزارش سرویس اقتصادی پایگاه خبری فرجام، در تمامی دنیا، هم اكنون به دلایل زیادی سطح زیر كشت زمین های كشاورزی كاهش یافته است و با توجه به كمبود زمین و اینكه حدود ۷۰ درصد سطح كرهٔ زمین را آب فراگرفته است ، بایستی منابع دیگری علاوه بر آنچه اكنون مورد توجه می باشد ، مورد شناسایی و استفادهٔ مطلوب قرار گیرد .
با توجه به رکود صنعت ماهیگیری و افزایش جمعیت، آبزی پروری به عنوان صنعتی که بیشترین پتانسیل را برای تولید ماهی و پاسخ به تقاضای در حال رشد غذای دریایی به کیفیت و سالم دارد، شناخته می شود.
به دلیل اهمیت بیشتر صنعت شیلات و پرورش آبزیان در دهه ها یاخیر در سراسر جهان از جمله ایران که پتانسیل های بسیار زیادی در این زمینه دارد، رشد این صنعت مغفول مانده در کنار مسایلی چون رشد کشاورزی و دام پروری که مربوط به تامین نیازهای اولیه جمعیت کشور است از جمله مسایل کلیدی است که مسئولین امر باید به آن توجه ویژه ای کنند.
شکرخدا موسوی عضو کمیسیون کشاورزی،آب ومنابع طبیعی مجلس شورای اسلامی در خصوص وضعیت شیلات و پرورش آبزیان درایران به خبرنگار پایگاه خبری فرجام گفت: در ایران مدیریت بر حوزه شیلات و آبزیان هم مثل مدیریت بربخشهای کشاورزی، دامداری و گلخانه ها وسایر بخشها ضربه پذیر است.
وی افزود: در حال حاضر اگرماهیگیران سنتی دست به کار نباشند نمی توان به برداشت از این مجتمع های پرورش آبزیان خیلی امیدوار بود و این موضوع نشان می دهد در این صنعت ما هنوز به همان شیوه های ماهیگیری سنتی وابسته هستیم.
موسوی سپس به مشکلات حوزه شیلات و آبزیان نیز اشاره کرد و اظهار داشت: مجتمع های بزرگ پرورش آبزیان که با میلیاردها تومان هزینه راه اندازی شدند به علت برخی واسطه گری ها و کارهایی از این قبیل در اختیارعده ای خاص قرار گرفته و دست به دست شده و بهره وری خاصی ندارند.
این در حالیست که کشورهای حوزه آسیا و اقیانوسیه که این صنعت را تحت نفوذ خود دارند، در سال 2008 ، تولید 1/89 درصد آبزیان جهان را بر عهده داشته اند که 3/62 درصد این میزان تنها توسط چین تولید شده است و اشتغال زایی شیلات در سطح جهان در سه دهه کذشته به طور متوسط سالانه 6/3 رشد داشته و به طور تخمینی در سال 2008 حدود 9/44 میلیون نفربه طور مستقیم و تمام وقت در این بخش مشغول بوده اند.
