آرمان يكي از حلقههاي زنجيره به هم پيوسته روزنامههاي طيف تجديدنظرطلب روز گذشته به مانند روال ماسبق بخش قابلتوجهي از تيتر و مطالب در صفحه نخست خود را به هاشميرفسنجاني، اختصاص داد. اين روزنامه كه در فضاي سياسي كشور به عنوان «ارگان غيررسمي خانواده هاشميرفسنجاني» شناخته شده، جالب است بدانيم در يكي از بررسيهاي رسانهاي سال گذشته، طي يك ماه انتشار نزديك به 20بار تصوير هاشمي رفسنجاني را در صفحه يك درج كرده، اقدامي كه در نگاه رسانهاي بهعنوان يك عمل غيرحرفهاي به حساب ميآيد. اين ارگان رسانهاي روز گذشته گزارشي با عنوان «امضاي هاشمي تضمين پيروزي ليست انتخاباتي اصلاحطلبان است» را درج كرده؛ موضوعي كه يك اعتراف تلخ براي جماعت تجديدنظر طلب بوده، اعتراف به « بحران هويت» و « فقدان رهبري» در اين جبهه به شمار ميرود.
آرمان در حالي به ضرورت و اثرگذاري رهبري هاشمي براي موفقيت اصلاحات تأكيد ميكند كه ملازمان طيف هواخواه ليبراليسم داخلي، سالها شخصيت انقلابي هاشميرفسنجاني را مورد توهين و تمسخر قرار داده و او را به هر بهانهاي مورد تاخت و تاز رسانهاي قرار ميدادند؛ در يكي از اين حملات بود كه به عضو مجلس خبرگان لقب « عاليجناب سرخپوش» دادند.
حال بعد از آن همه تخطئه و توهين، جريان تجديدنظرطلب بر اساس طرحي هدفمند و براي فرار از شكستهاي ديگر انتخاباتي و همچنين جبران فقدان ليدري ماههاست تلاش دارد از جايگاه هاشمي بهرهبرداري كند. به زعم نظريهپردازان جبهه اصلاحات، رهبران اصلي اين جريان در امتحانهاي مختلف و گردنههاي سياسي مردود شده و حاكميت و جامعه تمايلي براي بازگشت آنها به عرصه سياسي ندارد و تنها كسي كه ميتواند آنها را از اين بحران نجات دهد، آقاي هاشميرفسنجاني است. اين روزنامه در مطلب ديگري از قول هاشميرفسنجاني تيتر ميزند: «دانشجو نگذارد تحجر چوب لاي چرخ پيشرفت كشور بگذارد».
در حالي اين روزنامه پيام هاشمي رفسنجاني به مناسبت 16 آذر روز دانشجو را برجسته كرده كه مشخص نيست رئيس مجمع تشخيص مصلحت چرا در سالهاي گذشته و بهخصوص در آذر سالهاي 78 و 88 ضرورت صدور چنين پيامهايي را به دانشجويان نميديد و چرا هنگامي كه جريان تندرو و راديكال اصلاحات، دانشگاهها را به محل اغتشاش و درگيري تبديل كرده بود، براي رسانهاي كردن چنين پيامهايي احساس وظيفه نميكرد.
بهراستي در هنگامهاي كه جماعت تجديدنظرطلب مقدمات مفصلي براي راديكال كردن فضاهاي دانشگاهي و علمي تدارك ديدهاست، چرا نبايد آقاي هاشمي به سوءاستفاده از فضاهاي آموزشي و علمي توسط اين طيف واكنش نشان دهد. و در پايان بايد اشاره داشت به برخورد چكشي و گاه متحجرانه دولتهاي سازندگي و اصلاحات با دانشجوياني كه آرمانخواه بودند و انتظار داشتند دولتمردان با رويكردي عادلانه و نه متعصبانه نسبت به خواستههاي آنها برخورد كنند.
