والدير ويرا سرمربي پيشين تيم ملي فوتبال كشورمان از خاطرات ديدار به يادماندني با استراليا در ملبورن ميگويد، خاطرهاي كه هشتم آذرماه هر سال براي ايرانيها زنده ميشود:«فكر ميكنم اين براي شما قابل درك نباشد. كسي نميتواند خودش را جاي من بگذارد.
من در آن موقع خوشحالترين انسان روي زمين بودم. هنوز هم در خارج از كشور وقتي مردم من را ميبينند به من ابراز لطف ميكنند. 10 ماه قبل از آن مسابقه، فاجعهاي در امريكاي لاتين رخ داد. در ديدار كاستاريكا برابر گوآتمالا استاديوم ريزش كرد و 90 نفر جانشان را از دست دادند.
من در آن زمان سرمربي كاستاريكا بودم. از آن لحظه به بعد رابطه من با فوتبال تغيير كرد. حالا در ملبورن، بعد از بازي يكبار ديگر ارتباط من با فوتبال تغيير كرد. اين روي ديگر فوتبال بود. 15 هزار ايراني در استاديوم حضور داشتند. من ديدم عزيزي دارد پس از زدن گل چه كار ميكند و به خودم گفتم حالا مردم در ايران چه حالي دارند. من ديده بودم كه كودكان در كوچهها و خيابانها دائما فوتبال بازي ميكنند و ميدانستم كه ايرانيها عاشق فوتبال هستند.