يكي از سولات مهم در باب عزاداري امام حسين (ع) اين است كه فلسفه تجديد هرساله عزاداري امام حسين (ع)چيست؟ در ادامه به اميد آنكه فلسفه عزاي حسيني را بيشتر درك كنيم و از بركات آن بهرهمند شويم، بخشهايي از كتاب «حماسه حسيني» در پاسخ به اين سؤال انتخاب و آورده شده است.
عزاداري معمول در اسلام
اسلام ميگويد در عزاداري براي افراد عادي، عزا سه روز است؛ يعني اگر كسي پدر يا برادرش بميرد، سه روز به عنوان يك فرد عزادار در خانه مينشيند و بعد از سه روز بايد غائله را خاتمه بدهد. تنها موضوعي كه گفتهاند براي هميشه بايد آن را احيا كنيد و برايش بگرييد و آن را زنده نگه داريد و نگذاريد فراموش بشود، مسئله عزاداري حسين بن علي (ع) است، چرا؟ آيا حسين بن علي (ع) نيازي دارد كه ما و شما بنشينيم براي او گريه كنيم؟آيا دل امام يا دل حضرت فاطمه زهرا (س) يا حضرت امير (ع) عقدههايي دارد كه بايد خالي شود؟ اصلاً آنها عقده دل دارند كه بخواهند خالي كنند؟
روايتي از امام صادق (ع)
امام صادق(ع) فرمود: سوره والفجر را بخوانيد كه سوره جد ما حسين بن علي(ع) است. پرسيدند: آقا به چه مناسبت؟ امام فرمودند: آيات آخر سوره والفجر: يا اَيتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ. ارْجِعي اِلي رَبِّكِ راضِيةً مَرْضِيةً. فَادْخُلي في عِبادي وَ ادْخُلي جَنَّتي.اي صاحب نفس آرام! به سوي پروردگارت بازگرد، تو از پروردگارت خشنودي. تو آگاهانه كار خودت را انجام دادي، از كار خودت هم خوشحالي. خدا از تو راضي است. حالا برو در زمره بندگان خاص من، در زمره بندگان ما باش. حسين(ع) رفت نزد پدر و برادر و مادر و جد بزرگوارش، آنها در يك سعادتي هستند كه براي ما قابل تصور نيست. عقدهاي ندارند كه ما بخواهيم براي تشفّي عقده آنها كاري كرده باشيم. پس مسئله چيست؟
حسين (ع) سمبل عدل و مبارزه با ظلم و حماسه شهادت
اسلام اصلي دارد به نام اصل عدل، اصلي دارد به نام مبارزه با ظلم و ستمگري، اصلي دارد به نام حماسه شهادت. حسين(ع) سمبل احياي عدالت اسلام است. حسين(ع) سمبل مبارزه با ظلم در دنياي اسلام است، حسين(ع) حماسه شهادت است، حسين(ع) شعار عدالت اسلامي است، شعار عدالت است. تا شما نام حسين(ع) را زنده نگه ميداريد، يعني ما طرفدار عدالت اسلامي هستيم. اينكه پرچم سياه بالاي خانهتان ميزنيد يعني من وابسته به حسينم، كدام حسين؟ همان حسيني كه در راه عدالت شهيد شد. همان حسيني كه در راه خدا هرچه داشت داد، آن حسينِ پاكباخته در راه خدا. پس من وابسته به عدالت اسلاميام، طرفدار پاكباختگي در راه خدا هستم. خود همين شعار است. اسم بچهتان را هم كه حسين ميگذاريد، اگر توجه داشته باشيد ميخواهيد اين شعار را زنده نگه داريد.
تجديد عزاي حسيني، زنده نگهدارنده شعائر الهي
اين است كه به ما گفتند نگذاريد اين حادثه فراموش بشود. سال به سال اين خاطره را تجديد كنيد. وقتي كه اين خاطره را تجديد ميكنيد متن وقايع را براي يكديگر بازگو ميكنيد. وقتي متن وقايع را بازگو ميكنيد ميبينيد چگونه است كه حسين براي عدل اسلامي قيام كرد و در مقابل ظلم ايستادگي كرد؛ صحنهاي و حماسهاي ميبينيد كه نظيرش در همه دنيا هرگز وجود ندارد.
اين هم خودش تعظيم شعائر است. ذلِكَ وَ مَنْ يعَظِّمْ شَعائِرَ اللّهِ فَاِنَّها مِنْ تَقْوَي الْقُلوبِيعني هركسي كه شعارهاي الهي را زنده كند و بزرگ بشمارد اين نشانه آن است كه قلبي پاك و متقي و پرهيزكار دارد.
محبت نسبت به امام حسين(ع)
امام حسين (ع) در دل هر مسلمان حقيقتخواه و عدالتخواهي جا دارد. اِنَّ لِلْحُسَينِ مَحَبَّةً مَكْنونَةً في قُلوبِ الْمُؤْمِنينَ همانا حسين بن علي (ع) يك محبت مرموز و پنهاني در دل هر مؤمني دارد، چرا؟ خيلي واضح است، چون هر مؤمني در دلش يك علاقهاي به اسلام دارد؛ چون به اسلام علاقه دارد حسين (ع) را كه در راه جانبازي اسلام ميبيند كه جان و مال و فرزندان و همه چيزش را در راه اسلام فدا كرد از اسلام جدا نميبيند و اسلام را از حسين (ع) جدا نميبيند. به آن مقدار كه خودش را وابسته به اسلام ميبيند وابسته به حسين بن علي (ع) ميبيند. نه تنها ابا عبداللّه، همه كساني كه در راه خدا و در ركاب اباعبداللّه عليه السلام شهيد شدند همين طور هستند.
تنظيم كننده: جواد اسكندري
