در شمارههاي پيش همراه گروه دستمال سرخها به كردستان رفتيم و در ادامه عبدالله نوريپور كه عضو اين گروه و راوي اين ستون است، به همراه تيم خود عازم روانسر ميشوند تا از آنجا به شهيد اصغر وصالي و باقي دستمال سرخها در پاوه بپيوندند. در بخشداري روانسر آنها با كريم امامي روبهرو ميشوند.
كريم امامي بين بچههاي دورههاي اوليه سپاه تهران به كريم ديكتاتور معروف بود. مربي آموزشي سختگيري كه در دوران طاغوت به همراه ابوشريف و عده ديگري از انقلابيون در كشورهايي چون لبنان و فلسطين آموزشهاي نظامي و چريكي را پشت سر گذارده بود، حالا و پس از پيروزي انقلاب اسلامي به پادگان وليعصر(عج) آمده بود تا تجربيات آموزشيخود را به بچههاي تازهوارد سپاه منتقل كند. اما در اين كار آن قدر سختگيري و تا حدي خشونت داشت كه لقب ديكتاتور را از سوي بچهها دريافت كرده بود. وقتي ما در اين پادگان بوديم، به مرور تعدادي از بچهها را در آسايشگاهي جا دادند و رفته رفته تعداد ما به 30 الي 40 نفر رسيد. جالب آنكه اغلب ما طرز فكر، مرام و خصوصيات جسماني و خلقيات روحي مشابهي داشتيم. بعدها فهميديم كه چينش نيروهاي اين آسايشگاه توسط افرادي چون كريم صورت گرفته تا گروهي ويژه در ذيل بچههاي گردان سوم شكل گيرد.
وضعيت گروه ما تا حد زيادي با بقيه فرق داشت. كريم امامي انواع آموزشهاي سخت را برايمان در نظر ميگرفت كه خيلي وقتها خودمان هم سردرنميآورديم چه اتفاقاتي پيرامونمان ميافتد و چطور از پس آن همه تكنيكها و ابتكارات به كار رفته از سوي كريم برميآييم. به عنوان نمونه در زمين خاكي بسيار وسيع داخل پادگان، يك كانال به عمق و عرض نيم متر كنده بودند كه رويش چوبهايي قرار داده و اين چوبها با سيم خاردار پوشيده شده بودند. فضاي كمي آن زير باقي مانده بود كه بايد با اسلحه درونش سينهخيز ميرفتيم. در اين حين كريم از ابتداي كانال اسلحهاش را مماس با سطح زمين ميگرفت و شليك ميكرد. گلولهها سفيركشان از بيخ گوش و بالاي سرمان عبور ميكردند و در هنگامهاي كه گرد و خاك و گاه گل و لاي ما را احاطه كرده بود، بايد از اين دالان باريك و آتشين به سرعت عبور ميكرديم.
ماحصل اين آموزشهاي سخت و نفسگير، شكلگيري پايه اوليه گروه دستمال سرخها بود كه با آمدن اصغر وصالي به عنوان فرمانده گردان سوم و انجام مأموريتهاي متعدد داخل شهري توسط ما، قدمهاي اوليه تشكيل اين گروه برداشته شد. كمكم تيم ما آن قدر زبده شد كه در دستگيري خيلي از منافقين، ضد انقلاب و فراريان طاغوتي نقش تأثيرگذاري داشتيم. مثلاً سعادتي به عنوان يكي از تودهايهاي سرشناس يا شهرام كه از شكنجهگرهاي منافقين بود و شهيد شريف واقفي را سلاخي كرده بود، از جمله موفقيتهاي ما بود.
به هرحال ديدن كريم ديكتاتور در بخشداري روانسر واقعاً متعجبمان كرد. صرف اينكه او با روي باز به استقبالمان آمد و اثري از آن همه جديت و خشونت دوران آموزشي نداشت. اما وقتي از ما خواست در روانسر بمانيم و به جهت پيوستن به بچههاي محاصره شده دستمال سرخها در پاوه قبول نكرديم. خطوط چهره كريم امامي دوباره تبديل به كريم ديكتاتور شد و مثل همان روزها خطوط چهرهاش در هم رفت.
